Δρόμοι

Συμπόνια…

… θέλει ο δύστυχος ο στρατιώτης και υποστήριξη. Να σκοτώνεις και να
σακατεύεις είναι δύσκολη δουλειά. Δεν φτάνει να πληρώνεις για κάθε του ανάγκη.
Κάνε του μια παρέλαση. Με κόκκινο, λευκό και γαλάζιο. Ύμνησε τα κατορθώματά
του. Δυνατά. Για να νιώσει πιο ασφαλής. Αυτό θέλει ο στρατιώτης από σένα.

Εσύ…

… που ολημερίς δουλεύεις, ξέκλεψε λίγο χρόνο και γράψε ένα γράμμα στον
στρατιώτη. Πες του πόσο τον ευγνωμονείς που υπηρετεί για χάρη σου. Βάλε κατά
μέρος κάτι από το μεροκάματο και αγόρασέ του ένα μικρό δώρο. Να ρίχνεις βόμβες
σε αμάχους και να γκρεμίζεις τα σπίτια τους είναι πράγματα που κάνουν πολύ
λυπημένο έναν στρατιώτη. Θλίβεται να βλέπει ένα σκοτωμένο κοριτσάκι γερμένο
στην αγκαλιά του κλαμένου πατέρα, με τα πρόσωπά τους πλημμυρισμένα στο αίμα.
Δείξε λίγη συμπόνια στον στρατιώτη. Κάνε τον να νιώσει καλύτερα. Με τα χέρια
σου τα ροζιασμένα από τη δουλειά, κάνε κάτι για να πεις ένα ευχαριστώ στον
στρατιώτη που υπηρετεί για χάρη σου. Ναι, τα χέρια σου πονάνε και η μέση σου
είναι τσακισμένη από την κούραση, μα στο ρεπό σου πήγαινε σε μια διαδήλωση για
να τον υποστηρίξεις. Να εισβάλεις σε μια ξένη χώρα και να πυροβολείς
καταπρόσωπο ένα δεκατριάχρονο αγοράκι του εχθρού είναι πράγματα που μπορούν να
κάνουν έναν στρατιώτη να κλάψει. Πες του πως τον αγαπάς.

Και εσύ, μαθητή…

… στο σχολείο σου, ναι, διαβάζεις πολύ για την ελευθερία και τη δημοκρατία,
για την κατάκτηση της Δύσης και τους Ινδιάνους, για τη δουλεία και τον Μάρτιν
Λούθερ Κινγκ και τα δικαιώματα των μαύρων. Μα ξέκλεψε λίγο χρόνο για να πεις
στον στρατιώτη πόσο πολύ τον αγαπάς, γιατί νιώθει άσχημα να βλέπει όλες αυτές
τις εκδηλώσεις διαμαρτυρίας σε όλον τον κόσμο, την ώρα που αυτός σκοτώνει
ανθρώπους που προσπαθεί να ελευθερώσει. Αυτά τα πράγματα κάνουν πολύ λυπημένο
έναν στρατιώτη.

Και εσύ, μάνα…

… που θηλάζεις και χαϊδεύεις το μωρό σου, άφησε το για λίγο κάτω και σκέψου
πόσο νιώθει άσχημα ο στρατιώτης να βλέπει μωρά να γεννιούνται παραμορφωμένα
από το ουράνιο, πόσο νιώθει άσχημα να βλέπει λιπόσαρκες μανάδες με στεγνό βυζί
να σφίγγουν στην αγκαλιά τους τα πεινασμένα μωρά τους, πόσο νιώθει άσχημα να
βλέπει πατεράδες να παλεύουν με νύχια και με δόντια για μια χούφτα φαΐ, να
βλέπει ανθρώπους που δεν έχουν να πιουν γιατί ο στρατιώτης τούς βομβάρδισε τα
υδραγωγεία, ανθρώπους που δεν έχουν να φάνε γιατί ο στρατιώτης τούς βομβάρδισε
τα σπίτια. Άφησε, μάνα, κάτω το μωρό σου και ύμνησε τα κατορθώματα του
στρατιώτη. Δείξε του λίγη συμπόνια. (Από την έκκληση που απηύθυνε στον
αμερικανικό λαό ο αρθρογράφος Ντέιβιντ Ουίγκινς, πρώην στρατιωτικός στον πρώτο
πόλεμο στον Περσικό, κατόπιν αντιρρησίας συνειδήσεως και νυν γιατρός).