Οι μπίζνες του πολέμου

Μπλεγμένους σε κάθε είδους μπίζνες, ακόμα και στην εκπαίδευση
αντικαθεστωτικών ή την ανοικοδόμηση του «μετα-σανταμικού» Ιράκ, αναδεικνύει η
«μητέρα όλων των μαχών» τα γεράκια της Ουάσιγκτον.

Η εταιρεία του Ντικ Τσέινι και στον ελληνικό στρατό

Η παραίτηση χθες του αρχιτέκτονα της πολιτικής Μπους στον πόλεμο κατά του
Ιράκ, προέδρου του Συμβουλίου Αμυντικής Πολιτικής του Πενταγώνου κ. Ρίτσαρντ
Περλ, εξαιτίας πιθανολογούμενης σύγκρουσης στο πρόσωπό του οικονομικών
συμφερόντων και υπηρεσιακών καθηκόντων, δεν είναι παρά μόνον η κορυφή του
παγόβουνου. Στον χορό των δισεκατομμυρίων δολαρίων γύρω από την αντιμετώπιση
της τρομοκρατίας και τον πόλεμο στο Ιράκ συμμετέχει με διεκδίκηση «χοντρών»
συμβολαίων και ο επιχειρηματικός πετρελαϊκός κολοσσός Hulliburton από το
Ντάλας, που διηύθυνε μέχρι το 2000 ο σημερινός αντιπρόεδρος των ΗΠΑ Ντικ
Τσέινι.

Στην Ελλάδα. Μάλιστα η εταιρεία αυτή, που είδε τον κύκλο των εργασιών
της στον αμυντικό τομέα να διευρύνεται σημαντικά και πέραν των ΗΠΑ μετά την
εγκατάσταση του κ. Μπους στον Λευκό Οίκο, έχει «βάλει πόδι» και στο ελληνικό
υπουργείο Άμυνας! Πρόκειται για την ανάληψη της μελέτης για τον συνολικό
εκσυγχρονισμό του συστήματος εφοδιασμού, υποστήριξης, διαχείρισης και αποθηκών
των Ενόπλων Δυνάμεων στο πλαίσιο της ανασυγκρότησης. Στη μελέτη τον βασικό
ρόλο έχει η θυγατρική τής Hulliburton Co., Kellogg Brawn & Root, η είσοδος
της οποίας στο ελληνικό Πεντάγωνο έγινε πέρυσι το καλοκαίρι, στο πλαίσιο
συνεργασίας της με ελληνικές εταιρείες και φορείς.

Παρά την πολύχρονη και αδιαμφισβήτητη εμπειρία της συγκεκριμένης εταιρείας σε
ανάλογους τομείς από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, αμυντικοί και επιχειρηματικοί
αναλυτές επισημαίνουν την αξιοσημείωτη διεύρυνση των εργασιών της τα τελευταία
δύο χρόνια σε δραστηριότητες που σχετίζονται με τη «βιομηχανία» της
αντιμετώπισης της «διεθνούς τρομοκρατίας» και γενικώς της άμυνας και ασφάλειας
που προώθησε το δόγμα Μπους – Τσέινι – Ράμσφελντ – Περλ – Ράις. Οι ίδιοι
αναλυτές αφήνουν να εννοηθεί ότι μέρος τουλάχιστον της διείσδυσης στην
αμερικανική και παγκόσμια αγορά οφείλεται στην «αίγλη» του ονόματος Τσέινι που
κουβαλάει η εταιρεία και τη «διαπλοκή» που κυριαρχεί σ’ αυτούς τους τομείς της
πολιτικής και του στρατιωτικο-βιομηχανικού πλέγματος. «Στη “γοητεία” της
δημιουργίας καλών δημοσίων σχέσεων με τον “κύκλο Τσέινι” είναι λογικό να
“υποκύπτουν” πολλές φορές αρκετοί… πελάτες», αναφέρει έμπειρος παράγων της
αγοράς στον τομέα της άμυνας. Χαρακτηρισιτκό είναι ότι η πρώην εταιρεία του
Τσέινι κέρδισε προ μηνών τη συντήρηση και διαχείριση αεροπορικής βάσης στην Τουρκία.

Οι εταιρείες που μοιράζονται τα «φιλέτα» της ανοικοδόμησης

Η παραίτηση του κ. Ρίτσαρντ Περλ δεν είναι παρά μόνον η κορυφή του παγόβουνου στην υπόθεση με τις «μπίζνες» του πολέμου

Ο «πόλεμος» για το φιλέτο στην πίτα της ανοικοδόμησης μάλιστα έχει ξεκινήσει
πολύ πριν από την επίθεση στη Βαγδάτη. Μέχρι σήμερα και με βάση τις συμφωνίες
που έχουν γίνει γνωστές, στο τραπέζι έχουν πέσει περίπου ένα δισ. δολάρια, το
οποίο έχουν μοιραστεί εταιρείες κυρίως από τις ΗΠΑ. Φιλέτα αναμένεται να
δοθούν και σε ισπανικές εταιρείες ως «ανταμοιβή» της υποστήριξης της ισπανικής
κυβέρνησης στα σχέδια της Ουάσιγκτον. Αντίθετα, εταιρείες που συνεργάζονται με
τον ΟΗΕ και ειδικεύονται στην παροχή βοήθειας ανθρώπων με ανάγκες – όπως είναι
όσοι βρίσκονται σε εμπόλεμες ή σε πρώην εμπόλεμες ζώνες – έχουν μείνει μέχρι
σήμερα έξω από τη μοιρασιά.

7 εκατ. δολάρια. Ένα συμβόλαιο ύψους 7 εκατ. δολαρίων έχει ήδη ανατεθεί
από τον Φεβρουάριο στην εταιρεία International Resources Group.
Συμβόλαιο 4,8 δισ δολαρίων έχει ανατεθεί από τις 24 Μαρτίου για τη διαχείριση
του λιμανιού Ουμ Κασρ.

Η Kellog Brawn & Root, θυγατρική της αμερικανικής Halliburton,
υπέγραψε ήδη συμβόλαια με το αμερικανικό Δημόσιο για να καταπολεμήσει τις
πυρκαγιές και να επισκευάσει πετρελαιοπηγές του Ιράκ που τα σενάρια των
γερακιών των ΗΠΑ προβλέπουν μετά βεβαιότητος ότι θα… πυρπολήσουν οι πιστοί
στον Σ. Χουσεΐν. Ανάλογες εργασίες διεκδικούν η Boots & Coots, η
Cudd Pressure, η Wild Well και η Safery Boss. Κατά την κρίση
του ’91 η κατάσβεση των πυρκαγιών στο Κουβέιτ κόστισε 2,5 δισ. δολ. και η
αποκατάσταση των υποδομών τους άλλα 20 δισ. δολ. Ταυτόχρονα η
Hulliburton συμμετέχει στο γκρουπ των 5 εταιρειών που διεκδικούν καθ’
υπόδειξιν από τον Οργανισμό για τη Διεθνή Ανάπτυξη συμβόλαια ενός δισ. δολ.
για την ανοικοδόμηση, ό,τι καταστρέψουν οι αμερικανικοί πύραυλοι (κτίρια,
λιμάνια, συστήματα ύδρευσης, νοσοκομεία, δρόμους, ηλεκτρικούς σταθμούς κ.λπ.).

Άλλες εταιρείες για το ίδιο αντικείμενο είναι ο Όμιλος Bechtel
(στη διοίκηση του οποίου βρίσκονται αρκετοί επιφανείς Ρεπουμπλικανοί), αλλά
και η εταιρεία Fluor με έδρα την Καλιφόρνια. Η εταιρεία έχει μεγάλη εμπειρία
στην κατασκευή πετρελαϊκών εγκαταστάσεων σε επικίνδυνες τοποθεσίες. Η εταιρεία
κατασκευάζει αυτό το διάστημα μεγάλες πετρελαϊκές εγκαταστάσεις στη νήσο
Σαχαλίνη για λογαριασμό εταιρείας που συμμετέχει μεταξύ άλλων και η Exxon
Mobil. Η Fluor επίσης κατασκευάζει πετρελαϊκές εγκαταστάσεις στο
Καζαχστάν για λογαριασμό εταιρείας, στην οποία έχει πλειοψηφικό πακέτο η
ChevronTexaco. Η Fluor προσέλαβε πέρσι το ανώτατο στέλεχος στη
διοίκηση του αμερικανού στρατού, τον Kenneth Oscar. Στις τάξεις της
έχει ακόμη τον ναύαρχο εν αποστρατεία και πρώην υποδιευθυντή της CIA, Bobby
Inman. Στο παιχνίδι αναμένεται να μπει ακόμη και η αμερικανική Parsons,
η οποία είχε αναλάβει με άλλες εταιρείες για την ανοικοδόμηση στο Κόσοβο και
τη Βοσνία. Η εταιρεία έχει κατασκευάσει ακόμη τις μεγάλες στρατιωτικές
εγκαταστάσεις Yanbu στη Σαουδική Αραβία. Η Parsons μπορεί να μην έχει
τις πολιτικές διασυνδέσεις των άλλων εταιρειών, αλλά στο παρελθόν είχε
προσλάβει τον υπουργό Εργασίας Elaine Chao, ο οποίος εργάστηκε σε αυτή μέχρι
τον Ιανουάριο του 2001.

Πριν από την επίθεση. Αξίζει να σημειωθεί ότι αρκετούς μήνες πριν
πέσουν οι πρώτοι πύραυλοι στο Ιράκ, η κυβέρνηση Μπους ανέθεσε στη θυγατρική
τής Hulliburton, Brown and Root Service, με έδρα επίσης το
Χιούστον του Τέξας, να αναλάβει την τροφοδοσία της βάσης των ΗΠΑ Taszar στην
πόλη Kaposvar της Ουγγαρίας.

Η βάση αυτή δεν είναι παρά ένα κέντρο όπου εκπαιδεύονται σταδιακά στη
στρατιωτική τέχνη και τη Δημόσια Διοίκηση 3.000 αντικαθεστωτικοί Ιρακινοί και
άλλοι Άραβες για ανάληψη δράσης και ρόλων κατά και μετά τον πόλεμο. Σύμφωνα με
δυτικούς διπλωμάτες, στη μυστική βάση η εταιρεία απασχολεί 100 Αμερικανούς και
800 Ούγγρους.

Στο περιθώριο η Ευρώπη

Ο τεράστιος τζίρος, που αναμένεται γύρω από την ανοικοδόμηση του Ιράκ και η
προοπτική κερδών για τις εταιρείες που διασυνδέονται με τον έναν ή τον άλλον
τρόπο με τα γεράκια των ΗΠΑ, είναι αυτός που φαίνεται πως καθορίζει και τη
στάση της Ουάσιγκτον ως προς τον ΟΗΕ. Όπως είναι γνωστό, η κυβέρνηση Μπους δεν
θέλει να έχει κανένα ρόλο ο ΟΗΕ στη «μετα-Σανταμική» περίοδο και να ασκήσουν
οι ίδιοι τη διοίκηση μέσω των ανθρώπων που ετοιμάζουν. Μια εμπλοκή του ΟΗΕ θα
άνοιγε την πόρτα και σε εταιρείες από την Ε.Ε., τη Ρωσία κ.λπ., μειώνοντας την
«πίτα» των Αμερικανών.

Μεγάλες ευρωπαϊκές κατασκευαστικές εταιρείες που στο παρελθόν ενεπλάκησαν στην
ανοικοδόμηση στο Κόσοβο και το Αφγανιστάν και τώρα έχουν μείνει έξω από τον
χορό, έχουν ήδη αρχίσει να εκφράζουν τη δυσαρέσκειά τους και πιέζουν για να
μπουν πιο δυναμικά στο παιχνίδι.