Παραμύθια για παιδιά

Από τη μια, ο μαγικός κόσμος του παραμυθιού, ο χώρος του απίθανου. Από την
άλλη, ο σύγχρονος κόσμος που για όλα θέλει μια λογική εξήγηση. Στη μέση,
εμείς. Οι μεγάλοι και τα παιδιά. Τι παραμύθι να πεις σε ένα σύγχρονο παιδί;
Πώς να του συστήσεις μια καλή νεράιδα, πώς να πιστέψει ότι ένα μικρό
τενεκεδένιο διαστημόπλοιο μπορεί να φθάσει στο φεγγάρι; Και από την άλλη, τι
θα ήταν η ζωή χωρίς το όνειρο, τη φαντασία, την πραγματοποίηση του ανέφικτου;
Μια στείρα κατάσταση. Στα «Παραμύθια για τα παιδιά της Αθήνας» των εκδόσεων
Πατάκη που έγραψε η Άννα Δαμιανίδη, συμβαίνει αυτό το καταπληκτικό. Το
φανταστικό και παραμυθένιο στοιχείο βρίσκει τρόπο να φανεί ότι είναι εφικτό,
διασκεδαστικό, διδακτικό, χωρίς να πρέπει να πετάξει κάποιος στα σύννεφα.
Υπάρχει τρόπος για να φτάσει το τενεκεδένιο διαστημόπλοιο στο φεγγάρι, να
πραγματοποιηθούν τα πιο απίθανα όνειρα και οι ευχές. Το όνειρο είναι μόνο η
αρχή.