Δρόμοι

Ο Κόλιν Πάουελ…

… δεν είναι βέβαια ζωγράφος. Αν ήταν, όμως, έδειξε με το ίδιο του το χέρι
πώς θα ήθελε να ζωγραφίσει τη Βαγδάτη. Αυτό έγινε πριν από μερικές εβδομάδες,
όταν έβαλε να σκεπάσουν τον πίνακα της «Γκερνίκα», έξω από το Συμβούλιο
Ασφαλείας του ΟΗΕ, στη Νέα Υόρκη. Ήταν μια χειρονομία που πρόδιδε ξεκάθαρα πώς
«οραματίζονταν» οι Αμερικανοί τη Βαγδάτη. Όπως ακριβώς είχε δει ο Πικάσο την
Γκερνίκα, όταν οι ναζί ισοπέδωναν τη βασκική κωμόπολη σε μια άμορφη μάζα από
κολοβωμένα κορμιά και αχνιστά ερείπια.

Η Ιστορία…

… είναι πάντα διδακτική, αρκεί να τη διαβάζει κανείς σωστά. Την πρώτη φορά
που βομβαρδίστηκαν οι λαοί του Ιράκ – της Μεσοποταμίας, όπως ήταν τότε γνωστή
η περιοχή – ήταν από τους Βρετανούς αποικιοκράτες, στη δεκαετία του 1920.
Τότε, ο υπουργός Αποικιών, ο Ουίνστον Τσώρτσιλ, είχε δείξει πολύ λιγότερη
σύνεση από όση δείχνει σήμερα ο Ιρακινός ηγέτης: είχε ζητήσει από τη RAF να
βομβαρδίσει το Ιράκ με χημικά όπλα. «Δεν καταλαβαίνω αυτή την υπερευαισθησία
για τη χρήση αερίων», είχε πει. «Υποστηρίζω ένθερμα τη χρήση δηλητηριωδών
αερίων εναντίον απολίτιστων φυλών». Ο υπουργός Πολέμου Σερ Λέιμινγκ
Ουόρθινγτον-Ίβανς είχε διαφορετική άποψη: «Αν ο αραβικός πληθυσμός καταλάβει
πως ο ειρηνικός έλεγχος της Μεσοποταμίας στηρίζεται στην πρόθεσή μας να
βομβαρδίσουμε γυναίκες και παιδιά, πολύ αμφιβάλλω αν θα μπορέσουμε να
κερδίσουμε τη συναίνεση των συζύγων τους και των πατεράδων τους στην οποία
προσβλέπει ο υπουργός Αποικιών».

ΟΙ ΗΠΑ…

… κανείς δεν αμφιβάλλει πια πως έχουν την πρόθεση να μετατρέψουν τη Βαγδάτη
σε Γκερνίκα. Και ίσως αυτό να σημάνει το τέλος του Σαντάμ. Μα, όσοι επιζήσουν,
είναι μάλλον απίθανο να τους δούμε να ξεπροβάλλουν κάτω από τα συντρίμμια
καλωσορίζοντας την Pax americana με κραυγές αγαλλίασης. Άλλωστε φάνηκε
ξεκάθαρα τι σχεδιάζουν γι’ αυτούς οι Αμερικανοί. Το έδειξε ο πεζοναύτης που
κατέβασε από τον ιστό της μια ιρακινή σημαία και ανέβασε στη θέση της την
αστερόεσσα. Αυτό θα είναι το νέο, δημοκρατικό Ιράκ.

Όταν ο Μουσολίνι…

… εισέβαλε στην Αλβανία και την Αβησσυνία, έλεγε πως το έκανε για να
απομακρύνει τα «διεφθαρμένα, φεουδαρχικά και καταπιεστικά καθεστώτα» του
βασιλιά Ζώγου και του Χαϊλέ Σελασιέ. Τα ιταλικά επίκαιρα έδειχναν τότε
χαρούμενους Αλβανούς να επευφημούν την είσοδο των ιταλικών στρατευμάτων στη
χώρα τους. Και ο ιταλικός λαός; Πώς τα βόλευε όλα αυτά στη συνείδησή του; Ο
Μαρκ Τουέν έγραφε το 1916: «Οι πολιτικοί θα σκεφτούν φτηνά ψέματα, θα ρίξουν
το φταίξιμο στη χώρα στην οποία επιτέθηκαν, και όλοι θα μείνουν ευχαριστημένοι
με αυτά τα ψέματα που μαλακώνουν τη συνείδηση και θα τα μελετούν περισπούδαστα
και δεν θα δέχονται καμιά αντίρρηση. Και σιγά σιγά θα πείθονται και οι ίδιοι
πως ο πόλεμος ήταν δίκαιος και θα δοξάζουν τον Θεό που μπορούν και κοιμούνται
καλύτερα βυθισμένοι μέσα σε αυτή την αλλόκοτη αυταπάτη».