Δρόμοι

Μας αρέσει…

… να λέμε «Ο Χίτλερ έκανε τούτο, ο Χίτλερ έκανε εκείνο». Μα η αλήθεια είναι
πως ο Χίτλερ έκανε πολύ λίγα μπροστά στα πολλά που θα μπορούσαν να είχαν κάνει
εκείνοι που δεν έκαναν τίποτα για να τον αποτρέψουν. Το Γ’ Ράιχ δεν θα είχε
γίνει, ούτε τα στρατόπεδα εξόντωσης ούτε ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος, αν ο
γερμανικός λαός είχε τολμήσει να αμφισβητήσει τις «αλήθειες» που του σερβίριζε
η κυβέρνησή του, τη φωτιά στο Ράιχσταγκ, τη σκηνοθετημένη εισβολή «πολωνικών»
στρατευμάτων στη Γερμανία. Μα ο γερμανικός λαός προτίμησε την αυταπάτη, τους
ηρωικούς θρύλους της βαγκνερικής όπερας, τους πολεμιστές που νίκησαν τις
ρωμαϊκές λεγεώνες στο τευτονικό δάσος.

Όταν το Ράιχσταγκ…

… τυλίχτηκε στις φλόγες, ο γερμανικός λαός αρνήθηκε να πιστέψει πως ο Χίτλερ
είχε ανάψει το σπίρτο. Όταν ο Χίτλερ ζήτησε προσωρινές έκτακτες εξουσίες για
να αντιμετωπίσει τους «τρομοκράτες», ο γερμανικός λαός συμφώνησε μαζί του,
έχοντας ήδη ξεπουλήσει την ψυχή του στην αυταπάτη. Όταν ο Χίτλερ σκηνοθέτησε
την εισβολή «πολωνικών» στρατευμάτων στη Γερμανία, ο γερμανικός λαός προτίμησε
να μην αναρωτηθεί πώς ήταν δυνατόν μια μικρή χώρα σαν την Πολωνία να κάνει ένα
τόσο ανόητο πράγμα. Κλείνοντας τα μάτια, ο γερμανικός λαός ακολούθησε έτσι τον
Χίτλερ στην καταστροφή. Ζούσε άλλωστε σε μια ασφαλή χώρα, σε μια δημοκρατία,
με έναν εκλεγμένο ηγέτη, αφοσιωμένο στον Θεό, που μάλιστα, όπως διαβάζουμε στο
«Ιντιπέντεντ Μίντια Σέντερ», στα νιάτα του τραγουδούσε στην παιδική χορωδία
ενός μοναστηριού.

Για να σκοτώνεις…

… ανθρώπους που δεν σε πείραξαν ποτέ, δεν χρειάζεται θάρρος, χρειάζεται
δειλία. Γι’ αυτό, ο Χίτλερ ξόδεψε αμύθητα ποσά σε «θαυματουργά» όπλα, σε
αεροπλάνα, υποβρύχια, πυροβολικό μεγάλου βεληνεκούς, στους πρώτους πυραύλους
Κρουζ στον κόσμο, στους πρώτους τηλεκατευθυνόμενους πυραύλους στον κόσμο – σε
όπλα που σκοτώνουν από μεγάλη απόσταση, δηλαδή, για να μη βλέπουν εκείνοι που
σκοτώνουν την πραγματικότητα του θανάτου. Οι τύραννοι, όλοι οι τύραννοι,
τωρινοί και περασμένοι, για να ξεκινήσουν έναν πόλεμο, πριν ακόμη εξαπατήσουν
τον λαό του εχθρού, πρέπει πρώτα να εξαπατήσουν τον λαό τους. Κανείς πολίτης,
καμιάς σύγχρονης χώρας, δεν θέλει να στείλει τα παιδιά του να σκοτωθούν σε
έναν πόλεμο για να αρπάξουν τα πλούτη μιας άλλης χώρας και, ωστόσο, γι’ αυτά
ακριβώς τα πλούτη γίνονται όλοι οι πόλεμοι.

Ο ηγέτης…

… μιας χώρας που θέλει να εξαπολύσει έναν κατακτητικό πόλεμο πρέπει πρώτα να
χαλκεύσει την αυταπάτη μιας απειλής, για να δώσει έτσι στον λαό του το
πρόσχημα να θάψει τη συνείδησή του μέσα σε αυτή την αυταπάτη. Με τέτοιες
αυταπάτες, ο Χίτλερ δεν ξεγέλασε μόνο τον γερμανικό λαό, αλλά και τους άλλους
λαούς του κόσμου. Μάλιστα, το 1938, το αμερικανικό περιοδικό «Time» τον είχε
επιλέξει ως «άνθρωπο της χρονιάς». Το 2000, το περιοδικό επέλεξε ως «άνθρωπο
της χρονιάς» τον πρόεδρο Μπους.