«Έχει ακουστεί να φοβάμαι εγώ κανέναν;»

Περί πιέσεων πολιτικών διάλογος ανάμεσα στον πρόεδρο του δικαστηρίου
Μιχάλη Μαργαρίτη και τον συνήγορο του Αλέξανδρου Γιωτόπουλου, Γιάννη Ραχιώτη.

Γ. Ραχιώτης: Καλαβαίνω πολύ καλά τον αναλυτή, τον πολιτικό αναλυτή, τον
πανεπιστημιακό, που βγαίνει ένα μήνα πριν από τη δίκη στις εφημερίδες και
λέει, κύριοι αυτή είναι η γνώμη μου. Αλλά δεν καταλαβαίνω καθόλου τον
κυβερνητικό εκπρόσωπο, που χθες (σσ: προχθές) πήρε θέση στο πρες ρουμ. Σε
ποιον απευθύνεται; Σε μένα; Σε σας απευθύνεται, είναι προφανές. Αυτό το πράγμα
δεν πρέπει να το ισορροπήσουμε;

Πρόεδρος: Κύριε συνήγορε, τι δουλειά έχουμε εμείς τώρα τι λέει ο
πρέσβης, τι λέει ο ένας, τι λέει ο άλλος; Τι με ενδιαφέρει εμένα; Αλίμονό μου
δηλαδή, εάν νομίζετε εγώ, με μία πτωχή καριέρα που έχω κάνει και ό,τι άλλο μου
απομένει. Δεν με ενδιαφέρει ο ένας και ο άλλος. Φοβάμαι κανέναν; Έχει ακουστεί
να φοβάμαι εγώ κανέναν; Με ξέρετε πολλά χρόνια;

Γ. Ραχιώτης: Εγώ, κύριε πρόεδρε, δεν σας ξέρω. Δεν έχω δικάσει ποτέ
μαζί σας. Δεν έχω άποψη.

Πρόεδρος: Έχει μία ιστορία ο καθένας. Για όνομα του Θεού.

Γ. Ραχιώτης: Αυτό που περιγράφω είναι η αντικεμενική διαδικασία της
πολιτικής πίεσης, το οποίο είναι πολύ διαφορετικό πράγμα από την άποψη του
κάθε μεμονωμένου δικαστή, που εγώ δεν τη γνωρίζω.