ΕΓΡΑΨΑΝ

Ριχάρδος Σωμερίτης

(ο αρθρογράφος για την TV και τη δίκη της 17Ν)

«Επιπλέον, η τηλεόραση είναι σε μεγάλο βαθμό «θέαμα» – ό,τι δείχνει δεν είναι
αναγκαστικά η αλήθεια: αν λ.χ. κάθε φορά που εκφράζεται ένας κατηγορούμενος ο
φακός εστιάζεται στο πρόσωπο της μάνας ενός θύματος, κανένας θεατής δεν θα
πιστέψει τα όσα λέει για την υπεράσπισή του. Το ίδιο θα συμβεί και στην
αντίθετη περίπτωση. Κανόνας: αλλιώς «βλέπουμε» μέσα στην αίθουσα και αλλιώς
στην οθόνη. Τα έχουμε ζήσει με τη «μητέρα των δικών». Γιατί τα ξεχάσαμε;

Αυτά θα έπρεπε να τα γνωρίζουν όλοι. Προσποιούνται τα αντίθετα. Έχω ορισμένες
υποψίες: υπάρχουν συντελεστές αυτής της δίκης που θέλουν την τηλεόραση για την
προβολή τους, επαγγελματική, πολιτική ή «ιδεολογική». Θα ήθελαν δίκες-παράθυρα
με δικαστές «εισαγγελάτους» και κριτές την AGB. Υπάρχουν άλλοι, τα κανάλια,
που έχουν πρόσκαιρο εμπορικό συμφέρον με τις «ζωντανές μεταδόσεις»: την εύκολη
και σχεδόν ανέξοδη θεαματικότητα. Ώσπου να συμβεί κάτι άλλο. Τότε, οι κάμερες
θα φύγουν. Αλλά θα μείνουν στον κόσμο οι «εντυπώσεις».

(«Το Βήμα»)