Μακρινές θάλασσες γίνονται …ελληνικές λίμνες

![]() |
|
Το Superfast, των Επιχειρήσεων Αττικής, μπαίνει στο λιμάνι Ροσάιθ της Σκωτίας |
Δύο πλοία που στον ιστό τους κυματίζει η γαλανόλευκη, είναι τα μοναδικά που –
από τον Μάιο του 2002 – συνδέουν απευθείας τη Σκωτία με την ηπειρωτική Ευρώπη.
Πρόκειται για τα πλοία τύπου Superfast, των Επιχειρήσεων Αττικής, τα οποία
ξεκινούν από το λιμάνι Ροσάιθ και φθάνουν, έπειτα από 17 ώρες ταξίδι, στο
λιμάνι του Ζεεμπρούγκε, στο Βέλγιο. Στο παρελθόν, η σύνδεση της Σκωτίας με την
ηπειρωτική Ευρώπη απαιτούσε πολύ περισσότερο χρόνο και συνδύαζε την οδική με
τη θαλάσσια μεταφορά.
Η ελληνική αυτή αποκλειστικότητα κερδήθηκε ύστερα από έναν μυστικό διεθνή
διαγωνισμό, στον οποίο έλαβαν μέρος 42 ακτοπλοϊκές εταιρείες, μεταξύ των
οποίων και όλες σχεδόν οι βρετανικές, συμπεριλαμβανομένου και του ομίλου της
Ρ&Ο, που είναι από τους μεγαλύτερους ακτοπλοϊκούς ομίλους της Ευρώπης.
Μάλιστα, ο τελευταίος «το φυσούσε και δεν κρύωνε», αφού έχασε μέσα από τα
χέρια του μια γραμμή που – θεωρητικά – τού ανήκε.
Στη Σκωτία, όμως, η τοπική κυβέρνηση αξιολόγησε τις προσφορές που υποβλήθηκαν
με βάση όχι πατριωτικούς δεσμούς, αλλά την ποιότητα των υπηρεσιών που θα
προσφέρονταν και των πλοίων που θα δρομολούσαν οι υποψήφιοι όμιλοι στη
συγκεκριμένη γραμμή.
«Τα νεότευκτα πλοία μας είναι τα καλύτερα και τα ταχύτερα της Ευρώπης και η
προσφορά που υποβάλαμε ήταν, προφανώς, η πλέον συμφέρουσα», δηλώνει με καμάρι
ο πρόεδρος των Επιχειρήσεων Αττικής, κ. Περικλής Παναγόπουλος.
Κίνηση με ρίσκο
![]() |
Ο επικεφαλής του ελληνικού ομίλου δεν κρύβει το γεγονός ότι η απόφαση για την
κάλυψη της ακτοπλοϊκής αυτής γραμμής είχε όλα τα στοιχεία μιας κίνησης με
αρκετή δόση επιχειρηματικού ρίσκου. Δεν ήταν εύκολο, τότε, να προβλεφθεί ο
όγκος του μεταφορικού έργου σε μια θάλασσα με συχνά παγωμένα τα νερά της και
ανέμους με περισσότερα Μπωφόρ από όσα στο Αιγαίο. Όμως, το σταθερό
επιχειρηματικό περιβάλλον, χωρίς πλαφόν στα ναύλα και απαγορευτικά λόγω
Μπωφόρ, «έσπρωξαν» την εταιρεία να αναλάβει το ρίσκο αυτό.
Στο σημείο αυτό, ο κ. Παναγόπουλος δεν χάνει την ευκαιρία να επισημάνει ότι τα
απαγορευτικά λόγω ανέμων αποτελούν ελληνική παγκόσμια πρωτοτυπία και
διευκρινίζει ότι τα Μπωφόρ δεν απειλούν τα πλοία καταμεσής του πελάγους, αλλά
μέσα στα ελληνικά λιμάνια – τα περισσότερα από τα οποία είναι ακατάλληλα σε
δυσμενείς καιρικές συνθήκες.
Σήμερα, επτά μήνες μετά την επίσημη έναρξη των δρομολογίων της Superfast
Ferries στα παγωμένα νερά της Βόρειας Θάλασσας, η απόφαση του Περικλή
Παναγόπουλου φαίνεται να δικαιώνεται: Το μεταφορικό έργο είναι ικανοποιητικό
και σε λίγους μήνες η εκμετάλλευση της γραμμής θα είναι κερδοφόρος.
Σε Αδριατική και Βαλτική
Η γραμμή της Σκωτίας δεν ήταν το μόνο παράδειγμα εκτός Ελλάδας όπου η
«ελληνική ναυτοσύνη» κέρδισε τους ξένους ανταγωνιστές. Στην Αδριατική δεν
έχουν περάσει παρά μόλις τρία – τέσσερα χρόνια από τότε που απέσυρε και το
τελευταίο της πλοίο η ελεγχόμενη από το ιταλικό Δημόσιο ιστορική εταιρεία
(ιδρύθηκε επί Μουσολίνι) Adriatica. Οι Έλληνες ακτοπλόοι είναι, πλέον,
μοναδικοί κυρίαρχοι των γραμμών της Αδριατικής, στις οποίες οι Επιχειρήσεις
Αττικής απασχολούν εννέα πλοία. Η είσοδος των Επιχειρήσεων Αττικής στις
γραμμές αυτές, που αποτελούσε και την πρώτη ακτοπλοϊκή δραστηριότητα του κ.
Περικλή Παναγόπουλου, έγινε το Πάσχα του 1995 με δύο νεότευκτα σκάφη.
Πάνε δύο χρόνια τώρα που ο ελληνικός ακτοπλοϊκός όμιλος δοκιμάζει να
κατακτήσει μερίδια αγοράς και στις γραμμές της Βαλτικής, ανταγωνιζόμενος
άλλους τέσσερις ξένους ακτοπλοϊκούς ομίλους. Δύο πλοία του ελληνικού ομίλου
καλύπτουν καθημερινά, σε 22 ώρες, απόσταση 525 μιλίων, συνδέοντας το λιμάνι
Ροστόκ της Γερμανίας με το λιμάνι Χάνκο της Φινλανδίας. Ήδη, τα πλοία της
Superfast Ferries «βρίσκονται σε καλή ρότα», σύμφωνα με τον κ. Παναγόπουλο,
και τα μερίδια αγοράς που έχουν αποσπάσει είναι ικανοποιητικά.
Στο Αιγαίο
Η ακτοπλοϊκή αγορά του Αιγαίου ήταν κλειστή, λόγω του καθεστώτος των αδειών
σκοπιμότητας που ίσχυε μέχρι πριν από μερικούς μήνες. Για τις Επιχειρήσεις
Αττικής, το όχημα για να μπουν και στην εσωτερική ακτοπλοΐα ήταν οι Γραμμές
Στρίντζη.
Ήδη στις αρχές του 1990 ο κ. Περικλής Παναγόπουλος ήταν ένας από τους βασικούς
μετόχους της εταιρείας, αλλά στη συνέχεια – λόγω ασυμφωνίας σε θέματα
στρατηγικής – πούλησε τη συμμετοχή του σε μέλη της οικογένειας Στρίντζη και
αποχώρησε. Ύστερα όμως από περίπου επτά χρόνια, με την εταιρεία εισηγμένη
πλέον στο ΧΑΑ, επανήλθε και κατάφερε να αποκτήσει την πλειοψηφία των μετοχών
της.
Μια προσπάθεια που άρχισε πριν από αρκετούς μήνες και αποσκοπούσε στο να
συγχωνευθεί η εταιρεία Blue Star Ferries με την ΑΝΕΚ, δεν είχε αίσιο τέλος.
Παρ’ όλα αυτά, ο κ. Παναγόπουλος δηλώνει ότι εξακολουθεί να είναι ανοικτός σε
συνεργασίες, οι οποίες φαίνεται να αποτελούν μονόδρομο για τη βιωσιμότητα των
ακτοπλοϊκών εταιρειών της χώρας, που περνούν δύσκολες μέρες λόγω χρεών,
πετρελαίου και απαγορευτικών διατάξεων του επιχειρηματικού πλαισίου μέσα στο
οποίο δραστηριοποιούνται.
Ποιος είναι ο Περικλής Παναγόπουλος
![]() |
Την πρώτη επιχειρηματική του δραστηριότητα στον χώρο της ναυτιλίας ο κ.
Περικλής Παναγόπουλος την ξεκίνησε το 1971, με την ίδρυση της εταιρείας Royal
Cruise line, που δραστηριοποιείται στον χώρο της πολυτελούς κρουαζιέρας. Το
1989 η εταιρεία πουλήθηκε σε Νορβηγούς αγοραστές και μετά τέσσερα χρόνια
επαγγελματικής δραστηριότητας στον χώρο της μεταφοράς φορτίων επιστρέφει, το
1993, στην ακτοπλοΐα, ιδρύοντας τη Superfast Ferries.
Σήμερα, ο κ. Περικλής Παναγόπουλος είναι πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος του
ομίλου Επιχειρήσεις Αττικής, ο οποίος διαθέτει, μέσω των θυγατρικών του
εταιρειών Superfast Ferries και Blue Star Ferries, 22 πλοία, τα περισσότερα
από τα οποία είναι σύγχρονης τεχνολογίας.
Πρόσφατα, ο κ. Παναγόπουλος εξελέγη πρόεδρος της Ένωσης Εφοπλιστών Επιβατηγών
Πλοίων.
















