Η κατάρρευση…

Το θεατρικό κομμάτι της Πολιτιστικής Ολυμπιάδας – και όχι μόνον αυτό… –
κατέρρευσε. Γνωστόν. Εκεί που όλοι όσοι αγαπούμε το θέατρο περιμέναμε, με την
ευκαιρία, τουλάχιστον, της Ολυμπιάδας, ένα διεθνές θεατρικό φεστιβάλ – αυτό
που η Αθήνα δικαιούται σε μόνιμη βάση και δεν το αποκτά γιατί κανείς δεν
νοιάζεται πραγματικά – και όταν στις προηγούμενες διοργανώσεις το θέατρο
πρωταγωνιστούσε, σε τι θα αρκεστούμε; Ουσιαστικά στον γιαπωνέζικο «Οιδίποδα
τύραννο» του Νιναγκάουα που θα παιχτεί στο Ηρώδειο τον Ιούλιο του 2004 – καλώς
να μας ορίσει ο Νιναγκάουα, τη «Μήδειά» του ακόμα τη θυμόμαστε, αλλά δεν ξέρω
αν με τα τόσα χρόνια που έχει στην «καμπούρα» της η συγκεκριμένη παράσταση
βρίσκεται πια στον αφρό… -, στη σύνθεση από παραστάσεις Αριστοφάνη του
«Θεάτρου Τέχνης» που θα δούμε – και καλώς θα δούμε αλλά δεν πρόκειται και για
έκπληξη… – στην Επίδαυρο τον Ιούνιο της ίδιας χρονιάς, σε ένα πρόγραμμα
μονολόγων από ξένους ηθοποιούς που θα παρουσιαστεί τον Μάιο και τον Ιούνιο του
2004 στο μικρό αρχαίο θέατρο της Επιδαύρου και στο πρόγραμμα των ελληνικών
μονολόγων που θα γίνει φέτος τον Σεπτέμβριο, στο Μεταξουργείο και πάλι.

… και τα όνειρα θερινής νυκτός

Καλή η ιδέα, χρυσή η ιδέα των μονολόγων, τα ‘χω γράψει και ξαναγράψει αυτά,
αλλά μόνον ως «συμπλήρωμα» θα μπορούσα να τους δεχτώ. Όχι ως το «κύριο πιάτο».
Άλλαι όμως αι βουλαί του υπουργείου Πολιτισμού… Που ποτέ είναι η αλήθεια δεν
το είδα να κόπτεται για το θέατρο. Και τα όνειρά μας, των θεατρόφιλων, που
σίγουρα, από εκλογικής απόψεως μειονότητα είμαστε (άλλά όχι και τόσο
άβουλη…), έμειναν όνειρα θερινής νυκτός.