ΕΓΡΑΨΑΝ

Ι.Κ. Πρετεντέρης:

(ο αρθρογράφος, περί δημοσιογραφίας)

«Ο Μπέντζαμιν Μπράντλι, ο διευθυντής της «Ουάσιγκτον Ποστ» που σήκωσε όλο το
βάρος της υπόθεσης του Γουότεργκεϊτ, δεν είχε ποτέ το προνόμιο να μετάσχει
στους προβληματισμούς της ελληνικής δημοσιογραφίας. Αντιθέτως, υπήρξε
προσωπικός φίλος του Τζον Κένεντι.

Υποθέτω ότι ο Μπράντλι ουδέποτε αναρωτήθηκε αν ασκεί ή δεν ασκεί καθεστωτική
δημοσιογραφία. Ήταν φίλος ενός προέδρου των ΗΠΑ και έριξε έναν άλλον.
Συνήθιζε, όμως, να λέει μια μεγάλη κουβέντα: «Ο δημοσιογράφος δεν δημοσιεύει
την αλήθεια. Δημοσιεύει αυτά που ξέρει». Και τα οποία, προσθέτω εγώ, οφείλει
να εξακριβώσει με όσο μεγαλύτερη προσωπική εντιμότητα και επαγγελματική
ευσυνειδησία γίνεται. That’s all, που θα έλεγε και ο Μπράντλι.

Όλα αυτά είναι σχεδόν αυτονόητα για τη δημοσιογραφία. Θα έπρεπε να είναι
αυτονόητα και για τους δημοσιογράφους. Δυστυχώς, όπως φαίνεται, δεν είναι
καθόλου αυτονόητα για τους ιεροκήρυκες».

(«Το Βήμα»)