Σκυλίσια ζωή

-Εμένα η κόρη μου, όταν μεγαλώσει, θέλει να γίνει σκύλος!

– Σκύλος; Αυτό διάλεξε ως κύρια απασχόληση για το μέλλον της;

– Βασικά, το διάλεξε και για τον παρόν της. Αν περνούσε από το χέρι της, θα
γινόταν σκύλος τώρα. Εμείς δεν την αφήνουμε.

– Μην ανησυχείς. Νηπιαγωγείο που πάει ο Πετράκης μου, τα άλλα νήπια θέλουν να
γίνουν γιατροί, δικηγόροι, ραλίστες, ή έστω ο Σάκης Ρουβάς. Ο Πετράκης θέλει
να γίνει μπίρα.

– Γιατί μπίρα;

– Δεν μας λέει. Γι’ αυτό, σου λέω. Φάση είναι, θα της περάσει.

– Όχι, δεν της περνάει. Το έχει τεκμηριώσει το σκεπτικό της. Έχει πολύ
συγκεκριμένους λόγους, που θέλει να γίνει σκύλος. Τη ράτσα ψάχνει τώρα.

– Πώς της κόλλησε αυτό;

– Να σου πω, το παιδί δεν έχει και απόλυτα άδικο. Κι εγώ δηλαδή που κάθομαι
και το σκέφτομαι, τα επιχειρήματά της μου φαίνονται βάσιμα.

– Τι μου λες τώρα, Ευγενία; Πως όταν μεγαλώσει η κόρη σου, θέλεις να την
καμαρώσεις σκύλο;

– Προφανώς, έχει επηρεαστεί από τον δικό μας τον σκύλο.

– Τον Μίλτο;

– Τον Κύριο Μίλτο. Έτσι τον φωνάζουμε: «Κύριε Μίλτο». Άμα τον πεις «Μίλτο»
σκέτο, τα παίρνει το κρανίο και σου τρώει την μπερζέρα.

– Αυτό, μπάσταρδο δεν είναι;

– Επίσης δεν το λέμε μπάσταρδο, διότι σου τρώει και την άλλη μπερζέρα. Ημίαιμο
το λέμε. Τουλάχιστον, όταν είναι μπροστά. Όταν δεν ακούει, ο Αντώνης τού
ρίχνει και κάνα «κωλόσκυλο» πίσω από την πλάτη του.

– Πάντως, όσες φορές το βλέπω, μου φαίνεται κομμάτι νευρικό.

– Κομμάτι; Με το παραμικρό παίρνει φωτιά. Ο παπα-Τσάκαλος ωχριά μπροστά του.
Ζούμε όλοι υπό καθεστώς τρομοκρατίας με τον Κύριο Μίλτο.

– Και γιατί τον κρατάτε;

– Δεν τον κρατάμε εμείς. Εδώ παρακαλάμε να μας κρατήσει αυτός. Μη μας πετάξει
στους πέντε δρόμους. Όλα τα σκυλιά του κόσμου, μια χαρά βολικά και κόμοδα.
Εμείς μόνο βάλαμε τον σχιζοφρενή δολοφόνο με το πριόνι μες στο σπίτι μας. Τώρα
τελευταία, δόξα σοι ο Θεός, σαν να ηρέμησε κάπως.

– Τίνι τρόπω;

– Του ρίχνουμε κρυφά Λεξοτανίλ στα φρίσκις και ήρθε και γαλήνεψε το ζωντανό.

– Και γιατί η Λίνα θέλει να γίνει σκύλος;

-Γιατί συγκρίνει τη ζωή του Κυρίου Μίλτου με τη δικιά της και νικάει ο Κύριος
Μίλτος. Γι’ αυτό σου λέω, δεν έχει άδικο το παιδί. Άδικο έχουμε εμείς, που
ονειρευόμαστε Πανεπιστήμια και μεταπτυχιακά.

– Δηλαδή, όταν βγάλει το Λύκειο, θα πάει για σκύλος σε Σχολή Εκπαίδευσης
Κατοικίδιων Ζώων;

– Το σκεφτόμαστε σοβαρά. Ξέρεις τι ωραία που είναι η σκυλίσια ζωή;

– Για σκύλο.

– Και για τη Λίνα μας. Διότι η Λίνα ξυπνάει εξήμισι το πρωί. Ο σκύλος
κοιμάται. Η Λίνα μας ντύνεται, πλένει δόντια, τρώει πρωινό και τρέχει με την
ψυχή στο στόμα να προλάβει το σχολικό. Ο σκύλος κοιμάται ακόμα. Η Λίνα μας
φτάνει στο σχολείο οκτώ και κάτι και τελειώνει τέσσερις το απόγευμα. Ο σκύλος
ρίχνει μια γυροβολιά στο σαλόνι, τον βγάζουμε για κατούρημα, τον ξαναμπάζουμε,
τρώει, ξανακοιμάται. Η Λίνα επιστρέφει. Δεν προφταίνει να αφήσει τη σάκα και
πλακώνουν τα ιδιαίτερα. Τα γαλλικά, τα αγγλικά – τώρα θα προσθέσουν και τα
σουαχίλι στη διδακτέα ύλη. Ο σκύλος πάει, μυρίζει λίγο την αγγλικού και
ξανακοιμάται. Η Λίνα αρχίζει να διαβάζει τα μαθήματα της επόμενης ημέρας.
Μαθηματικά, ορθογραφίες, ανάγνωση, γεωγραφία, και την ώρα που έχει εξοντωθεί
πλήρως, την ώρα που κλείνουν τα ματάκια της πάνω στα τετράδια, έχει να κάνει
και σε κολλάζ τον χάρτη της Ελλάδας. Ξέρεις τι σημαίνει να είσαι από τις
εξήμισι στο πόδι και στις εννιά το βράδυ να κόβεις σε χαρτάκια το Ακρωτήριο
Ταίναρον; Όλη εκείνη την ώρα ο σκύλος παίζει με το μπαλάκι του ή μασουλάει ένα
κόκαλο. Μετά κοιμάται. Η Λίνα τελειώνει και εκλιπαρεί για δέκα λεπτά παιχνίδι.
Δεν υπάρχουν αυτά τα δέκα λεπτά. Δεν προκύπτουν από πουθενά. Ταχυδακτυλουργός
να ήμουνα, το κουνέλι θα το έβγαζα από το καπέλο μου. Το δεκάλεπτο αδύνατον. Ο
σκύλος βλέπει ειδήσεις στην τηλεόραση. Και διαλέγει και το κανάλι που θέλει.
Προχτές πήγαμε να κάνουμε ζάπινγκ από Καψή σε Χατζηνικολάου και μας έφαγε και
την τρίτη μπερζέρα.

– Πολλές μπερζέρες έχετε.

-Ναι, τις αγοράζουμε σε στοκ, για να ‘χει να τρώει. Στο μεταξύ η Λίνα, με
πρησμένα μάτια, σέρνεται να κάνει ντους, να φάει το βραδινό της και να πέσει
να κοιμηθεί. Ο σκύλος ξυπνάει, τον ξαναβγάζουμε τσάρκα για κατούρημα και
ξανακοιμάται. Αυτή είναι η ζωή της Λίνας. Αυτή είναι η ζωή του σκύλου. Βάλε
τις δίπλα δίπλα, σύγκρινέ τις και πες μου. Έχει δίκιο το κοριτσάκι μου, ναι ή
ου;

– Έτσι όπως το θέτεις…

– Να μας αξιώσει ο Θεός να την καμαρώσουμε έναν πετυχημένο και δημιουργικό
σκύλο. Γιατί, αγάπη μου, σ’ αυτή τη ζωή δύο επαγγέλματα αξίζουν πραγματικά,
για να την βγάλεις χαλαρός, αραχτός και λάιτ.

– Ποια δύο;

– ‘Η σκύλος ή τέως!