ΑΝΑΛΩΣΙΜΑ Μαγική επιρροή

Στον διάδρομο του σινεμά οκάδες ψιλοκομμένα τσιπσάκια κολλημένα στη μοκέτα. Η
αίθουσα γεμάτη από πιτσιρίκια. Στον δεύτερο «Χάρι Πότερ» υπάρχει πολλή δράση
κι έντονα σκοτεινή πλευρά. Αλλά μέσα στην αναμπουμπούλα των επιθέσεων φιδιών
και των παιδιών που πετρώνουν, κυλάει το πεντακάθαρο πολιτικό μήνυμα του
βιβλίου εναντίον του ρατσισμού. Τι ανακούφιση για τις μαμάδες που κάθε μέρα
έχουν να αντιμετωπίσουν συγκαλυμμένους και ύπουλους ρατσιστικούς υπαινιγμούς
στα πιο απίθανα σημεία της ζωής των παιδιών τους και μπερδεύονται,
παγιδεύονται, συχνά συναινούν, υποκύπτουν, δεν αντιδρούν καν. Ή, πάλι, άλλες
πιο αποφασιστικές καταφεύγουν σε κηρύγματα κουραστικά που δεν πείθουν τα
παιδιά, δεν τα καλύπτουν, παρ’ όλη την καλή τους διάθεση και το άγχος τους να
προσφέρουν ιδεολογικό τυφλοσούρτη για τον λαβύρινθο της σύγχρονης ζωής. Και
να, εκεί στο σινεμά, μια απρόσμενη βοήθεια, μεταξύ ποπ κορν και κόκα κόλας,
σπαθιών και μαύρων πηγαδιών. Στο σύγχρονο παραμύθι το θέμα τίθεται ξεκάθαρα κι
αντιμετωπίζεται με όλες του τις παραμέτρους, ακόμα και με τον πειρασμό που
νιώθει ο ίδιος ο ήρωας να πάει με τους κακούς, γιατί έχει κι αυτός τα
χαρίσματα των ανθρώπων που ξεδιψάνε μόνο με απόλυτη εξουσία. Αλλά, του λέει
στο τέλος ο διευθυντής του, δεν είμαστε μόνο ό,τι γεννιόμαστε, ούτε ό,τι μας
κάνουν, είμαστε κι αυτό που επιλέγουμε οι ίδιοι. Κι ο Χάρι επέλεξε τη χαρά της
φιλίας, της προσπάθειας, της ολοκλήρωσης των ταλέντων και του σεβασμού στις
γνώσεις, στους ανθρώπους, στους νόμους τελικά. Δεν είναι πολύ δημοφιλή όλ’
αυτά ως αξίες στην περιρρέουσα ατμόσφαιρα, αλλά τουλάχιστον στον κόσμο του
Χάρι Πότερ έχουμε όλοι ξεκάθαρη στράτευση. Μεγάλη παρηγοριά.