Εις… σάρκα μίαν

Ρος Ντέιλι

Η πιο χαρακτηριστική (και αστεία) ατάκα που ειπώθηκε στην προχθεσινή
πολυεθνική συνάντηση που πραγματοποιήθηκε στο «Μετρό» ήταν αυτή του Γρηγόρη
Ψαριανού, που θέλοντας να περιγράψει τα επί σκηνής τεκταινόμενα, είπε: «Ωραίο
αυτό το ηπειρώτικο πεντοζάλι από την Τούβα». Πέρα από πλάκα όμως η βραδιά
ήταν, όντως, μοναδική. Κατ’ αρχήν ο ιδιαίτερος, πρωτόγνωρος για μας ήχος του
παραδοσιακού συγκροτήματος από την Τούβα, Huun Huur Tu (που έρχεται για
δεύτερη φορά στη χώρα μας) είναι από μόνος του μια εμπειρία. Ντυμένοι με τις
παραδοσιακές τους φορεσιές και κρατώντας τα χειροποίητα μουσικά όργανα της
πατρίδας τους, μας άφησαν άφωνους με τη μελωδικότητά τους, την ικανότητά τους
να μετατρέπουν τη φωνή τους σε όργανο, τον μυστικιστικό τρόπο με τον οποίο
αντιλαμβάνονται τη μουσική. Το καλύτερο όμως έμελλε να το δούμε μετά το
διάλειμμα: Ο Ρος Ντέιλι με τους μουσικούς του, ο σολίστας του κλαρίνου
Ναπολέων Δάμος και οι Huun Huur Tu, όλοι μαζί στη σκηνή, σε μια διαπολιτισμική
«συνομιλία» που έρεε με τη φυσικότητα νερού. Ήπειρος, Κρήτη, Τούβα εις…
σάρκα μίαν. Και δεν είμαι υπερβολική.