Διαστάσεις Η προκλητική κυρία Ντουίζενμπεργκ

Η Γκρέτα Ντουίζενμπεργκ θα δικαστεί σε λίγο καιρό με την κατηγορία της
υπόθαλψης του αντισημιτισμού. Ελπίζουμε μάλιστα να καταδικαστεί στη βαρύτερη
προβλεπόμενη ποινή. Γιατί η σύζυγος του προέδρου της Ευρωπαϊκής Κεντρικής
Τράπεζας έχει διαπράξει τουλάχιστον τρία εγκλήματα.

Αντισημιτική εκδήλωση: η Γκρέτα Ντουίζενμπεργκ σφίγγει το χέρι μιας Παλαιστίνιας που ζει στο Άμστερνταμ, στη διάρκεια μιας αντι-ισραηλινής διαδήλωσης

Έγκλημα πρώτο. Η κ. Ντουίζενμπεργκ είναι φίλη των Παλαιστινίων. Έχει
ιδρύσει μάλιστα και μια οργάνωση που λέγεται «Τέλος στην Κατοχή». Επειδή
βέβαια οι καιροί είναι πονηροί, σπεύδει να διευκρινίσει ότι στρέφεται κατά των
πολιτικών αποφάσεων της ισραηλινής κυβέρνησης, όχι κατά του ισραηλινού κράτους
ή των Εβραίων εν γένει. Αλλά αυτό δεν τη σώζει. Ως εκ της ιδιότητάς της, αλλά
κυρίως ως εκ του φύλου της, θα έπρεπε να σιωπά.

Έγκλημα δεύτερο. Σαν να μην έφταναν τα παραπάνω, η κ. Ντουίζενμπεργκ
ανάρτησε πριν από λίγους μήνες την παλαιστινιακή σημαία στο μπαλκόνι του
σπιτιού της, στο Άμστερνταμ. Οι Εβραίοι γείτονες αντελήφθησαν αμέσως τη
σημασία της πράξης της: επρόκειτο για έμπρακτη υποστήριξη των επιθέσεων
αυτοκτονίας των Παλαιστινίων. Ζητήθηκε από τον σύζυγο να επέμβει. «Μα αφού
μαζί το αποφασίσαμε», απάντησε εκείνος. Τελικώς η σημαία κατέβηκε. Ως εκ
θαύματος, όμως, άρχισαν να την αναρτούν στα μπαλκόνια τους άλλοι κάτοικοι της
πόλης. Αντισημίτες, προφανώς.

Έγκλημα τρίτο. Πριν από λίγο καιρό, η κ. Ντουίζενμπεργκ άρχισε να
συγκεντρώνει υπογραφές διαμαρτυρίας για την κατοχή της Λωρίδας της Γάζας από
το Ισραήλ. Όταν οι υπογραφές είχαν φτάσει τις έξι χιλιάδες, ρωτήθηκε για τον
αριθμό τους σε μια ραδιοφωνική εκπομπή. «Έξι εκατομμύρια», απάντησε
αστειευόμενη. Γνώριζε βέβαια πολύ καλά ότι τόσα ήταν τα θύματα του
Ολοκαυτώματος. Ο υπαινιγμός της ήταν σαφής. Ένας δικηγόρος το κατάλαβε και
κατέθεσε αγωγή εναντίον της για πρόκληση μίσους κατά των Εβραίων.

Αυτή η γυναίκα, με αυτή τη στάση, ήθελε να επισκεφθεί με την ομάδα της το
Ισραήλ και τα παλαιστινιακά εδάφη! Φυσικά, το ισραηλινό υπουργείο Εξωτερικών
τής το απαγόρευσε. Για να την παρηγορήσει, ο σύζυγός της την κάλεσε να τον
συνοδεύσει σε μια επίσκεψη εργασίας στο Μεξικό. Μα εκείνη, αμετανόητη, δεν
μπορούσε να βγάλει από το μυαλό της τους Παλαιστίνιους. «Βρίσκομαι στην Πόλη
του Μεξικού με τον Βιμ, αντί να περπατώ στη Ραμάλα. Τι παράξενο!», έγραψε στο
ημερολόγιό της, που δημοσιεύτηκε στη συνέχεια σε μια ολλανδική εφημερίδα.

Αλλά κι αυτός ο σύζυγός της δεν πρέπει να είναι πολύ σοβαρός. Να, σε ένα άλλο
ταξίδι τους στο Άαχεν της Γερμανίας για να παραλάβουν ένα βραβείο, εκείνη
δυσκολευόταν να περπατήσει στα παλιά δρομάκια με τα ψηλά της τακούνια. Έβγαλε
τότε αυτός τα παπούτσια του, της τα έδωσε να τα φορέσει, και συνέχισε να
περπατά με τις κάλτσες. Μα είναι δυνατόν αυτός ο άνθρωπος να ηγείται της
κεντρικής τράπεζας της υπερήφανης ευρωπαϊκής υπερδύναμης;