Το «στρατόπεδο της ειρήνης» στο Ισραήλ απέκτησε επιτέλους υποψήφιο και ο
Ιτζχάκ Ράμπιν έναν φυσικό διάδοχο: τον δήμαρχο της Χάιφας Αμράμ Μίτζνα.





Αμράμ Μίτζνα. Έχει ορκιστεί να μην ξυρίσει τα γένια του ώς την ημέρα της
ειρήνης


Το Εργατικό Κόμμα εξέλεξε τον Μίτζνα ως υποψήφιό του για την πρωθυπουργία στις
εκλογές που θα γίνουν τον Ιανουάριο. Ο Γιάσερ Αραφάτ εξέφρασε την ικανοποίησή
του για την εκλογή αυτή και δήλωσε πως είναι διατεθειμένος να δουλέψει με τον
57χρονο Μίτζνα για να ολοκληρώσουν την ειρηνευτική διαδικασία, την οποία είχε
ξεκινήσει ο πρωθυπουργός Ιτζχάκ Ράμπιν πριν από τη δολοφονία του, το 1995. Ο
υποψήφιος των Εργατικών για την πρωθυπουργία προτείνει τη διάλυση των
ισραηλινών οικισμών στη Λωρίδα της Γάζας και μεγάλου μέρους των οικισμών στη
Δυτική Όχθη και δήλωσε έτοιμος να ξαναρχίσει διαπραγματεύσεις με τους
Παλαιστινίους και να επιδιώξει έναν συμβιβασμό μαζί τους για την Ανατολική
Ιερουσαλήμ. Έχει μάλιστα ορκιστεί να μην ξυρίσει τα γένια του μέχρι να υπάρξει
ειρήνη ανάμεσα στο Ισραήλ και τους Άραβες γείτονές του.


Στη Χάιφα, ο Μίτζνα εξασφάλισε τη δίκαιη κατανομή των πόρων της πόλης στις
αραβικές και τις εβραϊκές κοινότητές της (30.000 από τους 275.000 κατοίκους
της είναι Άραβες Ισραηλινοί) και έτσι η πόλη αυτή ήταν μια όαση ηρεμίας όταν
οι Άραβες Ισραηλινοί βγήκαν στους δρόμους τον Οκτώβριο του 2000 για να
υποστηρίξουν την Ιντιφάντα. Γεννημένος το 1945 στο κιμπούτς Νταβεράτ (Βόρειο
Ισραήλ), παντρεμένος και πατέρας τριών παιδιών, πτυχιούχος του Πανεπιστημίου
της Χάιφας στη Γεωγραφία και τις Πολιτικές Επιστήμες και του Πανεπιστημίου του
Χάρβαρντ, ο Μίτζνα έμεινε 30 χρόνια στον στρατό, από το 1963 ώς το 1993, οπότε
και αποστρατεύτηκε με τον βαθμό του στρατηγού και εξελέγη δήμαρχος της Χάιφας,
για να επανεκλεγεί το 1998 με συντριπτική πλειοψηφία. Η φήμη του ως
«περιστεράς» χρονολογείται από το 1982, όταν είχε επικρίνει ανοικτά την
απόφαση του τότε υπουργού Άμυνας Σαρόν να εισβάλει στον Λίβανο και να
καταλάβει τη Βηρυτό. Στρατιωτικός διοικητής της Δυτικής Όχθης στην πρώτη
Ιντιφάντα, στα τέλη του 1987, ηγήθηκε της καταστολής της, χωρίς όμως να
χαριστεί και στους εξτρεμιστές εποίκους, οι οποίοι απαίτησαν την απόλυσή του
χαρακτηρίζοντάς τον «επικίνδυνο αριστεριστή». Ωστόσο, παραμένει σχετικά
άγνωστος σε εθνικό επίπεδο. «Τίγρη ή γατάκι;», αναρωτιόταν η «Χααρέτζ» γι'
αυτόν. Σύμφωνα όμως με τη «Γεντιότ Αχαρονότ», «με τον νέο αρχηγό του, το
Εργατικό Κόμμα έγινε από τη μια μέρα στην άλλη μία εναλλακτική επιλογή». Και ο
εκπρόσωπος του ισραηλινού κινήματος «Η Ειρήνη Τώρα» εξέφρασε την ικανοποίησή
του «που βρήκαμε επιτέλους έναν πολιτικό σύμμαχο, ο οποίος υπόσχεται να
διαλύσει τους οικισμούς και να εργαστεί για την ειρήνη».

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από