20 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΕΥΑΓΓΕΛΑΚΟΥ

ΣΚΗΝΟΘΕΤΙΣ Α’ ΒΡΑΒΕΙΟ ΣΤΟ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

«Θα το μετανιώσεις» ο τίτλος της τσεχωφικής κωμωδίας που θριάμβευσε στα
φετινά Κρατικά Βραβεία του υπουργείου Πολιτισμού, καθώς κέρδισε έξι από τα
σημαντικότερα – καλύτερης ταινίας, σκηνοθεσίας, σεναρίου, α’ και β’ γυναικείου
ρόλου και μακιγιάζ! Και η δημιουργός της, η Κατερίνα Ευαγγελάκου, μία
σκηνοθέτις, με ήθος και προσωπικότητα, έχει τον λόγο:

Έξι Κρατικά βραβεία, τα περιμένατε;

Όχι. Γιατί ήταν μία μικρή και φτηνή παραγωγή και δεν ήξερα αν θα εντυπωσιάσει
το κοινό.

Ξεχωρίζετε κάποιο κι αν ναι, γιατί;

Του σεναρίου, γιατί κόπιασα πολύ γι’ αυτό – δώδεκα φορές είναι γραμμένο!

Όταν πήγατε στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης ποια ήταν τα συναισθήματά σας;

Ήξερα ότι έχω κάνει μία καλή ταινία, αλλά σε καμία περίπτωση δεν περίμενα
τέτοια υποδοχή, πρώτα πρώτα από το κοινό.

Και ποια είναι τώρα που έσβησαν τα φώτα;

Αρχίζουμε πάλι από την αρχή. Δεν πάμε για ύπνο.

Τα πολλά βραβεία σημαίνουν και περισσότερη ευθύνη;

Όχι. Η ευθύνη είναι απέναντι στην ταινία, είτε βραβευθεί είτε όχι. Η ευθύνη
είναι να βλέπεις το αποτέλεσμα και να νιώθεις ότι δεν διαψεύστηκες.

Και «κράχτης» για περισσότερους θεατές στους κινηματογράφους;

Η ιστορία λέει ότι δεν είναι. Το βραβείο κοινού, ίσως ναι.

Σε ποιον θα τα αφιερώνατε τα βραβεία και γιατί;

Στους σκηνοθέτες φίλους και στην περιπέτειά μας στον κινηματογράφο. Και πάνω
απ’ όλα στο «πλήρωμα» της ταινίας – όλους τους συντελεστές.

«Θα το μετανιώσεις». Υπάρχει κάτι για το οποίο έχετε μετανιώσει;

Όχι. Τίποτα απολύτως.

Το σενάριο το είχατε αρχίσει από το ’96… Οι δυσκολίες που συναντήσατε;

Τρεις φορές είχε απορριφθεί από το Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου! Η συγγραφή
του ήταν επίπονη, σωστή Οδύσσεια.

Τελικά, τι σας δυσκόλεψε περισσότερο, το σενάριο ή η σκηνοθεσία;

Το σενάριο, ούτε συζήτηση. Η σκηνοθεσία ήταν παιχνίδι, περνούσαμε υπέροχα.
Κάναμε πέντε μήνες πρόβες με τους ηθοποιούς, οι οποίοι με βοήθησαν πάρα πολύ
να διορθώσω το σενάριο.

Γιατί πιστεύετε ότι άρεσε το «Θα το μετανιώσεις»;

Γιατί ήταν ευτυχής η συνάντησή μου με πολύ σπουδαίους ηθοποιούς, οι οποίοι
ήταν σε μεγάλα κέφια.

Η ταινία είναι κωμωδία ή σάτιρα;

Πικρή κομεντί για το πώς δείχνουμε εμείς οι Έλληνες προς τα έξω και πώς
είμαστε αληθινά μέσα μας.

Και ποιο «μήνυμα» περνάει;

Ο Θεός βρίσκεται, κυρίως, στον… φραπέ! Τα ιερά και όσιά μας, στις μικρές
λεπτομέρειες της ζωής.

Τι ενώνει και τι χωρίζει τον «Ιαγουάρο» και το «Θα το μετανιώσεις»;

Τις ενώνει το «διακριτικό» κοίταγμα και τις χωρίζει η ζωή που μεσολάβησε, η
οποία μ’ έκανε να προσεγγίζω διαφορετικά τις λεπτομέρειες.

Όταν οι δύο πρωταγωνίστριές σας – Μάνια Παπαδημητρίου, Υβόννη Μαλτέζου –
βραβεύθηκαν, πώς νιώσατε;

Τη μεγαλύτερη ικανοποίηση, γιατί επιβεβαιώθηκε η αίσθηση που έχω ότι «κάτι
συμβαίνει» ανάμεσά μας. Αυτά τα βραβεία ηθοποιίας μπορεί να είναι ο καλύτερος
«κράχτης» για το κοινό.

Η ικανοποίηση από τη βράβευση της ταινίας και το ενθουσιώδες χειροκρότημα –
παρά τα οικονομικά προβλήματα που αντιμετωπίσατε για να την ολοκληρώσετε –
αφήνουν μια γλυκιά γεύση;

Όχι. Χωρίς μνήμη δεν μπορούμε να υπάρχουμε. Και αύριο τα πράγματα θα είναι
έτσι δύσκολα. Ας μας έχει ο Θεός καλά να αντέχουμε.

Εσείς ποια ταινία ξεχωρίσατε στο Φεστιβάλ;

Το «Ο χαμένος τα παίρνει όλα» του Νίκου Νικολαΐδη και το «Παρά λίγο, παρά
πόντο, παρά τρίχα» της Στέλλας Θεοδωράκη, αλλά δεν είδα το «Δύσκολοι
αποχαιρετισμοί: ο μπαμπάς μου» και τον «Βασιλιά».

Τι θα λέγατε σ’ έναν νέο για να τη δει, όταν η ταινία φθάσει στις αίθουσες;

Ότι τον αφορά. Στον βαθμό που θέλει να ψάξει στη ζωή του για το πώς
διαχειρίζεται τις φαντασιώσεις του και κοιτάζοντας προς τα πίσω να κάνει τους
απολογισμούς και να βγάλει τα σωστά συμπεράσματα για ό,τι έχει κάνει μέχρι
τώρα.

Σινεμά όλη η ζωή σας;

Όχι. Όχι. Πρώτα απ’ όλα η ζωή, οι φίλοι μου, τα διαβάσματά μου.

Το θέμα της επόμενης ταινίας σας ποιο θα θέλατε να είναι;

Θέλω πάλι να δουλέψω με ηθοποιούς, γιατί πάνω απ’ όλα με ενδιαφέρουν οι
άνθρωποι.