Κακία με τη φόρμα του χιούμορ

Γιώργος Κιμούλης

Σε συνέντευξή του στα «ΝΕΑ» του Σαββάτου, ο Γιώργος Κιμούλης μιλώντας για το
ανέβασμα του μιούζικαλ «Ντόκτορ Τζέκιλ και Μίστερ Χάιντ» αναφέρθηκε στο θέμα
του έργου που είναι η σύγκρουση του αξιοσέβαστου επιστήμονα με τον άλλο του
εαυτό, τον καταχθόνιο εγκληματία. Δήλωσε πως το στοιχείο που έχει ενδιαφέρον
είναι πως στην ουσία το έργο «ανιχνεύει τη συνύπαρξη καλού – κακού, που
υπάρχει σε όλους μας». Αμέσως μετά, η θεατρική κοινότητα, που άλλο δεν έχει
από το να σχολιάζει, άλλοτε πικρόχολα, συχνά με χιούμορ, τα όσα λέγονται και
συμβαίνουν, κυκλοφόρησε σχετικό ανέκδοτο που αναφέρεται στην προσωπικότητά του
Κιμούλη, η οποία εμπεριέχει τον καλό και τον κακό, τον χαρισματικό, ταλαντούχο
καλλιτέχνη αλλά και τον αλαζόνα άνθρωπο. Ευθέως, του το απευθύναμε ως ερώτημα,
συμπληρωματικό της συνέντευξης «Ντοκιμαντέρ ή φιξιόν»; Και η απάντησή του: «Ως
ανέκδοτο, μπορώ να το καταλάβω. Αλλά δεν υφίσταται. Θεωρώ ότι χρόνο με το
χρόνο γίνομαι και πιο πληκτικός. Ωστόσο με ενδιαφέρει πάντα η ανοησία του
διαχωρισμού καλός και κακός. Συνήθως κατατάσσουμε τον εαυτό μας στη θέση του
καλού και λέμε πως αυτό που υπάρχει απέναντί μας είναι το κακό. Βολικό!».