ΑΝΑΛΩΣΙΜΑ Φοιτητές στην Τεχεράνη

Μόλις καταδικάστηκε ο καθηγητής τους σε θάνατο, οι φοιτητές της Τεχεράνης
βγήκαν στους δρόμους. Φαίνεται πως η φιλελευθεροποίηση της χώρας τους έχει
φτάσει στα Πανεπιστήμια, γιατί οι φοιτητές δεν μοιάζουν με τους νεαρούς της
Περσίας που ξέραμε. Δεν έχουν γένια στο πρόσωπο, την υποχρεωτική τριχοφυΐα του
μουσουλμάνου, προχώρησαν τα πράγματα εκεί, ξυρίστηκαν οι φοιτητές. Κατά
κάποιον περίεργο τρόπο θυμίζουν τις εικόνες του δικού μας Πολυτεχνείου, αυτά
τα κάπως μακριά μαλλιά, τα γυαλιά και τα μουστάκια μοιάζουν με τη μόδα στην
Ελλάδα του 1973, επίσης ένας αέρας αποφασιστικότητας κι αισιοδοξίας ή απλώς η
ιδέα της φοιτητικής εξέγερσης. Πλησιάζει και η επέτειος και ετοιμαζόμαστε να
ακούσουμε πάλι του κόσμου τις φλυαρίες, γι’ αυτό ας εορτάσουμε λιτά με τους
συνειρμούς από την Τεχεράνη. Εξάλλου Έλληνες και Πέρσες έχουν προαιώνιους
δεσμούς έχθρας και μπορούμε να καταλάβουμε τους δύστυχους τούς φοιτητές που
ζητούν κάτι πολύ δυτικό, που διακαώς ζητούσαμε όταν μας έλειπε. Βέβαια, η
ομοιότητα με τις εικόνες του Πολυτεχνείου σταματάει στις κοπέλες, εκεί οι
φοιτήτριες φορούν ακόμα τσαντόρ. Οι μεταρρυθμίσεις του Χαταμί δεν έφτασαν ώς
αυτό το τρομερό ταμπού, το γυναικείο κεφάλι που πρέπει να είναι καλυμμένο.
Είναι ο ακρογωνιαίος λίθος της καταπίεσης, ο κόμπος φτάνει στο χτένι. Η
μεταρρύθμιση αυτή αφήνεται για αργότερα, εξάλλου οι γυναίκες δεν μιλάνε. Και
να σκεφτεί κανείς ότι στην Άγκυρα και στην Κωνσταντινούπολη οι φοιτήτριες,
κάποιες φοιτήτριες τέλος πάντων, διαδηλώνουν για να μπορούν να φορούν τη
μαντίλα ελεύθερα. Το θέμα είναι η ελευθερία τελικά, δεν είναι η μαντίλα, αυτό
μπορεί να το καταλάβει ο καθένας, όσο άσχετος και να είναι με τα
μουσουλμανικά.