|
|
|
Ο 9χρονος Γιώργος Καραγιάννης μπροστά από την αφίσα της ταινίας «Δύσκολοι αποχαιρετισμοί: ο μπαμπάς μου»
|
Ο μικρός Γιώργος με την Λεοπάρδαλη από το Φεστιβάλ του Λοκάρνο για την
ερμηνεία του στο φιλμ της Πένυς Παναγιωτοπούλου «Δύσκολοι αποχαιρετισμοί: ο
μπαμπάς μου», μια φατσούλα σπινθηροβόλα, συγκίνησε τους σινεφίλ το Σάββατο κι
εδώ στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης και χειροκροτήθηκε θερμά. Και όλα τα φώτα της
πρώτης ημέρας είναι στραμμένα πάνω του. Αλλά αυτός στο μυαλό του έχει πάνω απ’
όλα την ομαδάρα του, τον Παναθηναϊκό.
Με απόψεις ξεκάθαρες, ο 9χρονος Γιώργος Καραγιάννης είπε στα «ΝΕΑ» ότι θεωρεί
τον κόσμο των μεγάλων μονότονο και χωρίς κέφι, όλο δουλειά, σπίτι, τρέξιμο και
ευθύνες και προτιμά τον κόσμο των μικρών, όπου εκτός από το διάβασμα υπάρχει
και πολύ παιχνίδι, γέλιο και πολλά όνειρα. Και σαν… υγιές παιδί, προτιμά το
παιχνίδι από το διάβασμα!
Και πώς βλέπεις τον ήρωα που ερμηνεύεις στην ταινία, τον Ηλία, που χάνει
τον πατέρα του και δεν μπορεί να αποδεχθεί το γεγονός της απώλειας;
«Είναι πολύ αντιδραστικός και ταλαιπωρεί τη μητέρα του με την οποία δεν
συνεργάζεται. Εγώ δεν είμαι έτσι μοναχικός σαν τον Ηλία. Τον πρώτο καιρό θα
ήμουν πολύ στενοχωρημένος και θα έκλαιγα, αλλά μετά θα συνήθιζα και πάνω απ’
όλα δεν θα φερόμουν έτσι απόμακρα και εχθρικά προς τη μητέρα μου. Αλλά,
βλέπεις, εμένα μου αρέσουν πιο πολύ τα μαθηματικά και πολύ λιγότερο η έκθεση
που λατρεύει ο Ηλίας της ταινίας. Άσε που μου αρέσει η κίνηση, να τρέχω, να
έχω φίλους. Λατρεύω το ποδόσφαιρο και την Παναθηναϊκάρα και ξεδίνω».
Είναι δε τόσο κολλημένος με το ποδόσφαιρο που το βλέπει πιο πιθανό να γίνει
ποδοσφαιριστής, παρά ηθοποιός, ένα επάγγελμα δύσκολο και πολύ κουραστικό. Κι
όμως επί τρεις μήνες, ο 7,5 χρόνων, τότε, Γιωργάκης δεν έλειψε ούτε μία ημέρα
από τα γυρίσματα. Κι όχι μόνο αυτό, καθώς είχε μάθει απ’ έξω τους
περισσότερους ρόλους και σε κάθε πλάνο στοιχημάτιζε με τον διευθυντή
φωτογραφίας της ταινίας, τον Δημήτρη Κατσαΐτη, για τους φακούς που
χρησιμοποιούσε!
Σαν όλα τα παιδιά, λοιπόν, η αγαπημένη του σκηνή στην ταινία είναι εκείνη που
φεύγουν για διακοπές στο κτήμα του θείου του, γιατί στις διακοπές είσαι πιο
πολύ ελεύθερος να κάνεις ό,τι σου κατέβει στο μυαλό, λέει ο Γιωργάκης και η
μαμά του δίπλα του χαμογελάει…
Καλό το παιχνίδι και το ποδόσφαιρο, αλλά και για τη δημοσιότητα δεν λέει…
όχι ο μικρός Γιωργάκης, καθώς δεν νιώθει καθόλου κουρασμένος από τα φώτα των
ΜΜΕ.
Και οι αγαπημένες σου ατάκες στο φιλμ ποιες είναι;
«Εκεί που ρωτώ: τι σημαίνει ενηλικιώνεσαι; όταν ψηλώνεις; Η μαμά μου στην
ταινία λέει υπάρχουν κι άλλοι τρόποι να μεγαλώσει κανείς και ο Άρης, ο
μεγαλύτερός μου αδελφός, πετάει την μπηχτή προς τον θείο “να βάλεις τη μαμά
σου στο γηροκομείο”, κάτι που ο ίδιος το θεωρεί απαράδεκτο!».
Τι ένιωσες με το βραβείο που κέρδισες στο Λοκάρνο κι είναι πιθανόν να το
πάρεις και στα φετινά Κρατικά Βραβεία;
«Κάτι πολύ σπουδαίο, αλλά όχι ότι είμαι και πολύ πιο πάνω από τους άλλους.
Όπως και στο σχολείο που πολλοί συμμαθητές μου στην αρχή δεν καταλάβαιναν αυτό
που έκανα, αλλά μετά το βραβείο άλλαξαν γνώμη».
