Το νήμα οδηγεί στην Αλ Κάιντα
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
5 λεπτά  |
Ένα «κόκκινο νήμα» αίματος και τρομοκρατίας φαίνεται να συνδέει τις
επιθέσεις στο Κουβέιτ, την Υεμένη, την Ινδονησία, τις Φιλιππίνες και τη Μόσχα.
Όλα δείχνουν ότι η οργάνωση Αλ Κάιντα έχει αλλάξει στρατηγική, εξαπολύοντας
γενική επίθεση «εναντίον των σταυροφόρων και των Εβραίων» σε όλον τον κόσμο.
 |
|
Αριστερά. Μία από τις πρώτες φωτογραφίες των ενόπλων στο θέατρο της Μόσχας. Ο |
Στην ερώτηση του δικαστή γιατί είχε πάει πριν από δύο χρόνια στο Αφγανιστάν, ο
εικοσιοκτάχρονος Μαροκινός Αλ-Μοτασέκ, που δικάζεται στο Βερολίνο ως συνεργός
στις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου στην Αμερική, απάντησε: «Ήθελα να
εκπαιδευτώ για να πάω να πολεμήσω στο πλευρό των Τσετσένων». Ο Μαροκινός
θεωρείται μέλος πυρήνα της οργάνωσης Αλ Κάιντα στο Αμβούργο.
Δεν είναι η πρώτη φορά που συναντώνται οι δρόμοι της οργάνωσης του Μπιν Λάντεν
και των Τσετσένων. Όταν, στις 11 Σεπτεμβρίου 2001, ο πρόεδρος Πούτιν
τηλεφώνησε στον πρόεδρο Μπους για να του εκφράσει τη συμπαράστασή του, άφησε
να εννοηθεί ότι το αντίτιμο για τη ρωσική υποστήριξη στον πόλεμο κατά της
τρομοκρατίας θα ήταν να πάρει ο Ρώσος πρόεδρος το «πράσινο φως» για το
ξεκαθάρισμα της Τσετσενίας.
Η πεποίθηση για τους δεσμούς των Τσετσένων αυτονομιστών με την Αλ Κάιντα
στηρίζεται σε πληροφορίες των ρωσικών και αμερικανικών υπηρεσιών από την εποχή
του προέδρου Κλίντον, τότε που ο Λευκός Οίκος είχε αποφασίσει να κάνει τα
στραβά μάτια όταν οι Ρώσοι εξαπέλυσαν μαζική επίθεση στην Τσετσενία και
ισοπέδωσαν το Γκρόζνι, το 1999. Εκτός από την Αμερική και τη Ρωσία, ο τρίτος
παράγοντας της αντιτρομοκρατικής συνεργασίας στην περιοχή είναι η Γεωργία του
Έντβαρντ Σεβαρντνάτζε. Πριν από μερικές εβδομάδες, ο Γεωργιανός πρόεδρος
άρχισε εκκαθαριστικές επιχειρήσεις στην περιοχή του Πανκίσι, όπου, σύμφωνα με
την εφημερίδα «Λα Στάμπα», είχαν παρατηρηθεί κινήσεις Αράβων ανταρτών της
Λεγεώνας 055, της ίδιας που ήταν ήταν υπό τις διαταγές του Οσάμα Μπιν Λάντεν
στο Αφγανιστάν, όταν κήρυττε τον ιερό πόλεμο «κατά των σταυροφόρων και των
Εβραίων».
Το συμπέρασμα στο οποίο καταλήγουν οι αμερικανικές, βρετανικές, γαλλικές και
ρωσικές αντιτρομοκρατικές υπηρεσίες είναι ότι η θεαματική τρομοκρατική
ενέργεια των Τσετσένων στο θέατρο της Μόσχας δεν είναι παρά η επιβεβαίωση μιας
γενικής επίθεσης της Αλ Κάιντα, η οποία άρχισε στις 7 Οκτωβρίου – ακριβώς έναν
χρόνο από την έναρξη του αφγανικού πολέμου – με την επίθεση στο Κουβέιτ και
συνεχίστηκε με επιθέσεις στην Υεμένη, την Ινδονησία (Μπαλί) και τις
Φιλιππίνες. Οι δυτικές μυστικές υπηρεσίες είναι πεπεισμένες ότι η νέα
στρατηγική της Αλ Κάιντα περιλαμβάνει τη δραστηριοποίηση όλων των πυρήνων της
οργάνωσης για την πραγματοποίηση μιας γενικής επίθεσης σε όλον τον κόσμο.
Ως αρχηγός των Τσετσένων που κατέλαβαν το θέατρο στη Μόσχα φέρεται ο Μοβσάρ
Μπαράγιεφ, ανιψιός του οπλαρχηγού Αρμπί Μπαράγιεφ. Σύμφωνα με το Ινστιτούτο
Διεθνούς Πολιτικής κατά της Τρομοκρατίας, του οποίου προεδρεύει ο Σαμπντάι
Σαβίτ, πρώην αρχηγός της ισραηλινής Μοσάντ, ο Αρμπί Μπαράγιεφ συνδέεται με τον
Μπιν Λάντεν μέσω της ισλαμικής «διεθνούς ταξιαρχίας» της οποίας ηγείτο ο Χασάν
Χατάμπ, εκπρόσωπος της Αλ Κάιντα στην Τσετσενία, μέχρι τον θάνατό του τον
περασμένο Απρίλιο, όταν έπεσε στα χέρια των Ρώσων. Στην ιστοσελίδα του Kavkaz
Center στο Ίντερνετ, οι ένοπλοι που κρατούν τους ομήρους στο θέατρο
χαρακτηρίζονται «σμερτνίκι», που στα ρωσικά σημαίνει «αγωνιστές». Οι ίδιοι
φέρεται να έχουν δηλώσει ότι είναι μέλη της 29ης Μεραρχίας του τσετσενικού
στρατού. Περίπου οι μισοί από τους ενόπλους είναι γυναίκες που οι σύζυγοί τους
έχασαν τη ζωή τους στον τσετσενικό πόλεμο.
* Σε συναγερμό βρίσκονται οι αμερικανικές υπηρεσίες ασφαλείας μετά την
προειδοποίηση του FBI ότι η Αλ Κάιντα ίσως να σχεδιάζει επιθέσεις στις ΗΠΑ, με
στόχο το σιδηροδρομικό δίκτυο. Το FBI επανέλαβε ότι ο πετρελαϊκός τομέας ανά
τον κόσμο μπορεί να γίνει στόχος επίθεσης.
Ερωτήσεις και απαντήσεις για την Τσετσενία
Την ώρα που οι Τσετσένοι αντάρτες κρατούν εκατοντάδες ανθρώπους ομήρους σε
θέατρο της Μόσχας, αξίζει να απαντηθούν ορισμένα ερωτήματα σχετικά με την
κρίση στην Τσετσενία.
Πόσο καιρό διαρκεί ο πόλεμος στην Τσετσενία;
Η Τσετσενία δήλωσε την ανεξαρτησία της από τη Ρωσία τον Νοέμβριο του 1991,
αλλά ο Μπόρις Γιέλτσιν περίμενε μέχρι το 1994 για να στείλει στρατεύματα. Ο
πρώτος πόλεμος στην Τσετσενία έληξε με ταπεινωτική ήττα των ρωσικών δυνάμεων
το 1996. Την 1η Οκτωβρίου του 1999, ο Ρώσος πρωθυπουργός (μετέπειτα πρόεδρος)
Βλαντίμιρ Πούτιν πήρε στα χέρια του πάλι τα ηνία της κατάστασης, αρχίζοντας
μία «αντιτρομοκρατική επιχείρηση», η οποία, εν μέρει, προεκλήθη από κύμα
βομβιστικών επιθέσεων στη Μόσχα και σε άλλες πόλεις, για τις οποίες επιθέσεις
ο Πούτιν έριξε την ευθύνη στους Τσετσένους.
Τι θέλουν οι Τσετσένοι;
Αυτοδιοίκηση, την οποία σχεδόν απέκτησαν μετά το 1996. Με τις ρωσικές
στρατιωτικές μονάδες να βρίσκονται έξω από τα εδάφη της χώρας τους, οι
Τσετσένοι εξέλεξαν τον δικό τους πρόεδρο τον Ιανουάριο του 1997. Επρόκειτο για
τον Ασλάμ Μασκάντοφ. Σύμφωνα με την ειρηνευτική συμφωνία ανάμεσα στη Μόσχα και
στην Τσετσενία, καθυστέρησε 5 χρόνια η απόφαση για το τελικό πολιτικό καθεστώς
της Τσετσενίας. Δυστυχώς, ο Μασκάντοφ δεν μπόρεσε να ελέγξει εν καιρώ ειρήνης
τους πιο ακραίους αξιωματικούς του και επικράτησε αναρχία στη χώρα. Ένας από
τους υπευθύνους ήταν ο Αρμπί Μπαράγιεφ.
Τι συμβαίνει τώρα στην Τσετσενία;
Παρά την επιμονή της Μόσχας ότι η στρατιωτική φάση της επιχείρησης τελείωσε,
οι ρωσικές απώλειες αυξάνονται. Χιλιάδες στρατεύματα έχουν αναπτυχθεί στην
Τσετσενία για να υποστηρίξουν μία κυβέρνηση που διορίσθηκε από το Κρεμλίνο. Οι
αντάρτες κρατούν χαμηλό προφίλ, βασιζόμενοι κυρίως σε αστραπιαίες επιδρομές.
Google news
