Πορεία προς τη δημοκρατία

Ο Ρίτσαρντ Περλ, σύμβουλος του αμερικανικού Πενταγώνου, υποστήριξε πρόσφατα
ότι το Ιράκ τής μετά τον Σαντάμ εποχής θα μπορούσε να μοιάζει με τη Ρουμανία
μετά την ανατροπή του Νικολάε Τσαουσέσκου. Σύμφωνα με αυτό το μοντέλο, το Ιράκ
θα προχωρήσει σταδιακά μόνο του προς τη δημοκρατία, παραμένοντας σχετικά
σταθερό καθ’ όλη τη διάρκεια αυτής της διαδικασίας, και χωρίς τη βοήθεια
δυνάμεων κατοχής.

Αν αναλογιστεί, ωστόσο, κανείς τη σχετική εθνική ομοιογένεια της Ρουμανίας και
τη συνοχή του κινήματος αντίστασης που ανέτρεψε το κομμουνιστικό καθεστώς,
καταλαβαίνει πως η αναλογία αυτή είναι υπερβολικά αισιόδοξη. Για κάθε
Τσαουσέσκου υπάρχει ένας Μομπούτου ή ένας Τίτο, ο θάνατος του οποίου συνέβαλε
στην αποσύνθεση της χώρας του.

Η σταθεροποίηση μιας χώρας στο μέγεθος του Ιράκ, με πληθυσμό μεγαλύτερο των 20
εκατομμυρίων, θα απαιτήσει πολύχρονη κατοχή και τουλάχιστον 100.000 ξένους
στρατιώτες σε πρώτο στάδιο.