Τα «λουράκια» της Σίφνου

Για το προεδρικό διάταγμα που αφορά τους περιορισμούς της δόμησης στους
εκτός ορίων οικισμούς της Σίφνου, γράφει ο κ. Κ. Κουκιάς, οικονομολόγος:

«Η μοναδική ένσταση που υπάρχει για το συγκεκριμένο προεδρικό διάταγμα, η
οποία όμως είναι απόλυτα σοβαρή, αφορά το άρθρο 1 παράγραφος 4 που γίνεται
αναφορά στα 25 μέτρα από τον άξονα του δρόμου και των μονοπατιών.

Είναι γνωστό, σε όσους κατάγονται από τη Σίφνο ή έχουν επισκεφθεί και
περπατήσει το νησί, ότι όλη η έκταση του νησιού απαρτίζεται από λουρίδες γης,
τα λεγόμενα “λουράκια”, τα οποία έχουν την ιδιομορφία του μικρού βάθους και
της μεγάλης πρόσοψης.

Στη Σίφνο όταν θέλεις να επικοινωνήσεις με κάποιον για θέματα εδαφικής
περιουσίας αναφέρεσαι πάντοτε σε “λουράκια”.

Κοιτάζοντας το νησί μας από ψηλά ή εξετάζοντας προσεκτικά τις αεροφωτογραφίες
θα διαπιστώσει κανείς τις λουρίδες που δημιουργούν οι ξερολιθιές σ’ όλη την
έκταση του νησιού.

Με την κοινή λογική λοιπόν καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι αφήνοντας 25 μέτρα
από την πρόσοψη και 15 μέτρα από το πίσω μέρος κάθε κτήματος (λουράκι) πολλές
φορές καταλήγουμε στο μηδέν ή στο μείον για ωφέλιμο οικοδομήσιμο χώρο…

Καλό θα είναι λοιπόν η πολιτεία να σταθεί δίπλα στο πρόβλημα που έχει
προκύψει, με συμπάθεια και κοινή λογική και να αναθεωρήσει την παράγραφο του
συγκεκριμένου άρθρου επαναφέροντας για το συγκεκριμένο και μόνο τα όσα
προβλέπονται μέχρι και την 4η Αυγούστου 2002. Προσωπική μου άποψη, καθώς και
της πλειοψηφίας των συμπατριωτών μου, είναι ότι τα 15 μέτρα ήταν οριακά για
την ανοικοδόμηση του νησιού μας και δεν δημιουργούσαν καμία άναρχη οικοδομική
ανάπτυξη έχοντας πάντοτε σαν ελάχιστο όριο έκτασης τα 4.000 μέτρα».