γιατί… …λέμε τη φράση «μας άλλαξαν τα φώτα»;

Μπορεί με τη συγκεκριμένη φράση να εννοούμε ότι μας έχουν ταλαιπωρήσει.
«Γεννήθηκε» όμως από μια συνήθεια, αλλά και το μαύρο χιούμορ των Βυζαντινών,
που αργότερα μεταφέρθηκε και στην Αγγλία. Τους κλέφτες, εμπρηστές,
λαθρεμπόρους και δολοφόνους, μετά τη σύλληψή τους, τους άλειφαν με κατράμι,
τους κρεμούσαν στις ακτές και τους άφηναν να αιωρούνται επί εβδομάδες, μήνες ή
ακόμη και χρόνια σε ορισμένες ακραίες περιπτώσεις. Οι Βυζαντινοί, που είχαν
προηγηθεί στην εφαρμογή της συγκεκριμένης τιμωρίας, πιο πρακτικοί ακόμα,
χρησιμοποιούσαν τους κατάδικους σαν φανάρια, αφού τους έβαζαν φωτιά στα πόδια
και τους άφηναν να καίγονται σαν λαμπάδες. Οι εγκληματίες δε, φαίνεται πως
ήταν τόσοι πολλοί για μια περίοδο, που αρκούσαν για να φωτιστεί ο Κεράτιος
Κόλπος, όπως σημειώνει ο συγγραφέας-δημοσιογράφος Τάκης Νατσούλης, στο βιβλίο
του «Λέξεις και φράσεις παροιμιώδεις» (Εκδόσεις Σμυρνιωτάκη). Κάποια στιγμή
όμως οι «ζωντανοί» πυρσοί αντικαταστάθηκαν από αληθινούς. Οι δυσαρεστημένοι,
που θεωρούσαν αποτελεσματική την παραπάνω τιμωρία, εξέφραζαν την αντίθεσή τους
με τη φράση «Μας άλλαξαν τα φώτα»!