ΓΝΩΜΗ Έχασαν την ευκαιρία οι χώρες της ευρωζώνης

Στη δεκαετία του ’80 το φαινόμενο που ζούμε σήμερα ονομαζόταν «ευρωσκλήρωση».
Σήμερα, κάτι αντίστοιχο συμβαίνει, καθώς η οικονομία στην ευρωζώνη εξακολουθεί
και αντιμετωπίζει προβλήματα. Σε μια χρονική στιγμή που η ανάπτυξη στις ΗΠΑ
επιβραδύνεται, πολλοί ήλπιζαν ότι η ευρωζώνη θα έπαιρνε την σκυτάλη της
οικονομικής μεγέθυνσης. Όμως, η σκυτάλη έπεσε από τα χέρια των… αγωνιζομένων
και τα κράτη-μέλη της ζώνης του ευρώ έχασαν μια ακόμη χρυσή ευκαιρία.

Πολλές ήταν οι αιτίες που θεωρήθηκαν σαν υπεύθυνες για την αποτυχία της
Ευρώπης να πάρει την σκυτάλη. Πολλές από αυτές είναι αρκετά σημαντικές:

Η δημογραφία δεν βοηθά καθώς σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες έχει σταματήσει να
αναπτύσσεται ο ενεργά οικονομικός πληθυσμός. Η παραγωγικότητα είναι φτωχή. Κι
αυτό γιατί μπορεί να υπάρχει τεχνολογία στην Ευρώπη, όμως δεν εφαρμόζεται σε
όφελος της παραγωγικότητας. Τα επίπεδα του δημόσιου χρέους είναι πάρα πολύ
υψηλά.

Οι Ευρωπαίοι ανησυχούν περισσότερο για τυχόν πληθωριστικές τάσεις και δεν
έχουν ακόμη πειστεί πως η οικονομία έχει φρενάρει. Έτσι, τυχόν μέτρα κινούνται
σε λάθος κατεύθυνση. Την ίδια στιγμή, ο πραγματικός «εχθρός» της οικονομίας
ετοιμάζεται να ξαναχτυπήσει. Οι επιθέσεις του αυτή τη φορά έχουν τη μορφή του
αποπληθωρισμού, της οικονομικής ακαμψίας και των απροσδόκητων κινδύνων που
αντιμετωπίζουν οι οικονομίες και οι αγορές.

Κανείς δεν έχει αντίρρηση ότι ο πληθωρισμός είναι μια ενδεχόμενη απειλή για
την οικονομική σταθερότητα. Όμως δεν είναι η μοναδική απειλή και σήμερα
πιθανότατα δεν είναι καν η μεγαλύτερη. Σε τελική ανάλυση, οι απειλές της
οικονομίας δεν εξαφανίζονται αλλά μεταλλάσσονται. Και εάν εκείνοι που
καθορίζουν τις πολιτικές δεν δουν σύντομα τις αλλαγές αυτές, στο τέλος θα
υποστούμε όλοι τις συνέπειες.