ΓΝΩΜΗ Άλλο βόλεϊ

Μπορεί να χρειάστηκε τη σοβαρότητα των χρυσών Ολυμπιονικών Γιουγκοσλάβων, οι
οποίοι δεν χαρίστηκαν στους Αμερικανούς, αλλά αναμφισβήτητα πέρασε πανάξια η
εθνική μας ομάδα βόλεϊ ανδρών στις «8» του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος.

Το πιο ευχάριστο, πάντως, σημείο της εντυπωσιακής πορείας της ελληνικής ομάδας
στη διοργάνωση της Αργεντινής είναι ότι έμαθε πια να πετυχαίνει στόχους. Ο 6ος
όμιλος της α’ φάσης αποδείχθηκε εύκολος. Η Ολλανδία στην οποία υποταχθήκαμε,
ίσως λόγω παράδοσης, δεν ήταν σπουδαία. Η Κούβα παρατάχθηκε εξ ανάγκης με
τέσσερις άπειρους παίκτες στην εξάδα νικώντας μόνο την Τσεχία. Δεν είναι
τυχαίο ότι τόσο η 4η του ομίλου Κούβα όσο και οι δύο άλλες που προκρίθηκαν
στις «16» έμειναν εκτός οκτάδας.

Η ουσία είναι ότι η Εθνική μας διέθετε ψυχικά αποθέματα και ποιότητα στο
παιχνίδι για να νικήσει την Κούβα και να κατακτήσει, μάλλον, εύκολα τα δύο σετ
με Τσεχία που χρειαζόταν για πρόκριση.

Στη β’ φάση ξεκίνησε πάλι άσχημα (0-3 από Γιουγκοσλαβία), αλλά βρήκε τρόπο να
νικήσει την ισχυρή ομάδα των ΗΠΑ, αλλά και να ξεπεράσει το «σύνδρομο της
Κίνας» από το πικρό «0-3» στο Νέο Φάληρο το καλοκαίρι του 2000, το οποίο
κόστισε τον αποκλεισμό από τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Σίδνεϊ.

Αυτή η άξια Εθνική δείχνει ικανή να νικήσει και την πανίσχυρη Ρωσία, την οποία
έχει «τρομάξει» με τέσσερις επιτυχίες στις πέντε τελευταίες αναμετρήσεις τους.
Ευνοείται από το «άλλο βόλεϊ» που παίζει αλλάζοντας εύκολα «σχήματα» και
«πρόσωπα» σε πλήρη δικαίωση των επιλογών του προπονητή της Στέλιου Προσαλίκα,
αλλά και το ότι είναι σήμερα «άλλο» το βόλεϊ και ανοικτό σε εκπλήξεις.