ΤΡΙΤΗ ΑΠΟΨΗ Οι εκλογές στη Γερμανία

Όπως συχνά συμβαίνει στην Ελλάδα το εκλογικό αποτέλεσμα στη Γερμανία ξεσήκωσε
διαλόγους και αντιπαραθέσεις στη χώρα μας. Η κυβέρνηση βρήκε ευκαιρία να
πανηγυρίσει διαπιστώνοντας ανακοπή του ρεύματος συντηρητικοποίησης της
Ευρώπης. Και οι εκπρόσωποι της αντιπολίτευσης επέμεναν να επισημαίνουν τη
μείωση της δύναμης των Σοσιαλδημοκρατών και την αύξηση του ποσοστού του
συντηρητικού συνασπισμού του κ. Στόιμπερ. Ωσάν και οι μεν και οι δε να
εξαρτούν τις πολιτικές τους τύχες από την κίνηση του πολιτικού βαρόμετρου
στη… Γερμανία!!

Οι γερμανικές εκλογές αποτέλεσαν βέβαια γεγονός ιδιαίτερης σημασίας. Για
λόγους όμως τελείως άσχετους με τις αντιπαλότητες των ελληνικών πολιτικών
κομμάτων. Σημαντικά ελληνικά εθνικά συμφέροντα εφάπτονται άμεσα με τις
εξελίξεις στη Γερμανία. Μια νίκη των Χριστιανοδημοκρατών πιθανότατα θα
επιδρούσε δραματικά πάνω στην ήδη δρομολογημένη διαδικασία διεύρυνσης της
Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ένας οριστικός αποκλεισμός της Τουρκίας από κάθε πιθανότητα
ευρωπαϊκής προοπτικής θα οδηγούσε τη γειτονική χώρα σε ενδοσκοπήσεις και σε
στροφή σε περιφερειακές και εθνικιστικές στοχεύσεις. Μια τέτοια αλλαγή
κατεύθυνσης θα τίναζε στον αέρα το κλίμα ομαλότητας και εκτόνωσης που
οικοδομείται λίγο λίγο ανάμεσα στις δυο χώρες. Και βέβαια η κυπριακή ένταξη
στην Ε.Ε. θα συναντούσε συνακόλουθα ανυπέρβλητα εμπόδια με μια ενδεχόμενη
απρόοπτη οριστική της ματαίωση.

Η ξενοφοβία των Χριστιανοδημοκρατών θα ματαίωνε τη διεύρυνση της Ε.Ε. προς την
Ανατολή. Θα οδηγούσε επίσης σε αιματηρές οικονομίες τα ευρωπαϊκά ταμεία ενώ ο
κρατικίστικος πατερναλισμός της βαυαρικής διοίκησης θα περνούσε και στο
ομοσπονδιακό επίπεδο. Προστατευτικές επιδοτήσεις για την επιβίωση κλονιζόμενων
γερμανικών βιομηχανικών γιγάντων θα ήταν πια ο κανόνας και όχι η εξαίρεση για
τη νέα γερμανική πολιτική. Οι επιπτώσεις πάνω στις κυρίαρχες οικονομικές
αντιλήψεις της Ε.Ε. θα ήσαν καταλυτικές. Το περίεργο φαινόμενο οι Βρετανοί και
Σουηδοί Σοσιαλδημοκράτες να υπερασπίζονται τις ελεύθερες αγορές και οι
συντηρητικοί συνάδελφοί τους (Γάλλοι και Γερμανοί) στην Ευρώπη να πασχίζουν να
τις καταλύσουν θα οδηγούσε το ευρωπαϊκό σκάφος σε πιθανότατο ναυάγιο. Τα
ευρωπαϊκά οικονομικά αντίποινα προς τις παλαιοσυντηρητικές προστατευτικές
ρυθμίσεις που ήδη έχει υιοθετήσει ο κ. Μπους στην Αμερική θα οδηγούσε τον
κόσμο πίσω σε εποχές αδιέξοδες και ιδιαίτερα προβληματικές.

Για έναν συνεπή φιλελεύθερο οπαδό των ανοιχτών κοινωνιών και των ελεύθερων
αγορών δεν χωράει αμφιβολία πως οι ανοιχτόμυαλοι Σοσιαλδημοκράτες είναι
προτιμότεροι από πολλούς κρατιστές και ξενόφοβους συντηρητικούς.

Η νίκη όμως της γερμανικής Σοσιαλδημοκρατίας έρχεται σε μια εξαιρετικά κρίσιμη
στιγμή για τις διεθνείς εξελίξεις. Η απόκλιση στις πολιτικές Ευρώπης και ΗΠΑ
είναι ευδιάκριτη πλέον και με γυμνό οφθαλμό. Η γερμανική μάλιστα προεκλογική
περίοδος κλιμάκωσε την αντιπαράθεση καλλιεργώντας ένα κλίμα πρωτοφανούς
ψυχρότητας ανάμεσα στην ισχυρότερη χώρα της Ευρώπης και στην κυρίαρχη δύναμη
της λεγόμενης Δυτικής Συμμαχίας. Έλεγε κάποτε ο Χ. Κίσινγκερ πως η Γερμανία
είναι καταδικασμένη στον τομέα της εξωτερικής πολιτικής είτε να είναι
ανύπαρκτη είτε να προκαλεί φόβους και αναταράξεις. Τώρα που η Γερμανία αρχίζει
να διαμορφώνει άποψη και γεωστρατηγικές επιλογές οι κλυδωνισμοί γίνονται
βίαιοι. Και το μέλλον του κόσμου αρχίζει να σκοτεινιάζει…

Για να γίνω πιο σαφής είναι ανάγκη να ξεκαθαρίσω πως δεν θεωρώ λαθεμένες κατ’
αρχήν τις θέσεις της Γερμανίας για το ζήτημα του Ιράκ. Εφ’ όσον δεν υπάρξουν
αδιαμφισβήτητα στοιχεία για την ύπαρξη προετοιμασίας κατασκευής όπλων μαζικής
καταστροφής μια αμερικανική επέμβαση δεν θα ήταν δικαιολογημένη. Εν τούτοις, η
ακραία αντιαμερικανική τοποθέτηση της γερμανικής Σοσιαλδημοκρατίας βάζει σε
κίνδυνο την ενότητα της Ευρώπης. Δεν ξέρω πόσες χώρες θα ακολουθούσαν σε έναν
βηματισμό αντιπαράθεσης με την Ουάσιγκτον. Καθώς και πόσες άλλες θα
αποδέχονταν μια γερμανική καθοδήγηση στους εξωτερικούς προσανατολισμούς της
Ευρώπης.

Πολλοί Ευρωπαίοι αντιπαθούν τους Αμερικανούς. Πολλοί περισσότεροι όμως
φοβούνται τους Γερμανούς. Είναι γνωστό το λεχθέν πως το ΝΑΤΟ έγινε ώστε «να
μένει η Ρωσία έξω, η Αμερική μέσα και η Γερμανία κάτω». Τώρα που η Γερμανία
είναι μέσα και πάνω, το ερώτημα είναι αν θα οδηγηθεί η Αμερική έξω και τι
ακριβώς θα κάνει η Ρωσία.

Καλό είναι να θυμόμαστε πως η ευρωπαϊκή ευημερία οικοδομήθηκε κάτω από την
προστατευτική στρατιωτική ομπρέλα των ΗΠΑ. Αν οι ΗΠΑ αποχωρήσουν από την
Ευρώπη, κάτι που ανοιχτά υπαινίχθηκαν τις τελευταίες ημέρες Αμερικανοί
παράγοντες, η Ευρώπη θα αναγκασθεί να αναλάβει η ίδια και το βάρος της
αμυντικής της θωράκισης. Αυτό σημαίνει μετακίνηση γιγανταίων πόρων προς την
κατεύθυνση των εξοπλισμών.

Διαφορετικά η Ευρώπη θα παραμείνει ανυπεράσπιστη. Με την Αμερική έξω. Και τη
Ρωσία, σύμμαχο των ΗΠΑ πλέον, να παραμονεύει εκεί δίπλα με μια σκουριασμένη
μεν αλλά ακαταμάχητη στρατιωτική μηχανή.