[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

Ήταν μια δίκη διαφορετική. Ξεκίνησε το απόγευμα της Παρασκευής και
ολοκληρώθηκε το μεσημέρι του Σαββάτου. Στην έδρα δεν κάθησαν μόνο δικαστές.
Ανέβηκαν και πολιτικοί και καθηγητές και δικηγόροι. Το εδώλιο του
κατηγορουμένου ωστόσο ήταν κενό. Τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης δικάζονταν σχεδόν
ερήμην. «Ποινική δίκη και ΜΜΕ» έγραφε το… πινάκιο, στην είσοδο του
επιβλητικού Αμφιθεάτρου της Ελληνικής Ολυμπιακής Επιτροπής, στο Χαλάνδρι, της
αίθουσας όπου έλαβε χώρα η σχετική διημερίδα ή μάλλον η Ποινική Δίκη των ΜΜΕ.
Η Ένωση Εισαγγελέων Ελλάδος και η Ελληνική Εταιρεία Ποινικού Δικαίου είχαν
προγραμματίσει τη διαδικασία από καιρό, με πρόθεση να αναζητήσουν λύσεις. Τα
κουκουλωμένα πρόσωπα που αγωνίζονται να αποφύγουν τις κάμερες αποτέλεσαν
ερέθισμα για τον νομικό κόσμο της χώρας. Τότε δεν είχε ακόμη ενσκήψει η
λαίλαπα της τρομολαγνείας… Που, όπως φάνηκε από τη συγκρατημένη οργή των
μαρτύρων- ομιλητών, ξεχείλισε το ποτήρι. Τι δοκιμασία ήταν αυτή! Να ακούς να
σε κατηγορούν έτσι απροκάλυπτα, άνθρωποι σοβαροί, γνώστες του αντικειμένου, να
θέλεις να αντιδράσεις και να μην μπορείς. Όχι γιατί δεν σου δίνουν τον λόγο,
αλλά γιατί δεν έχεις τι να πεις. Να υπερασπιστείς τον εαυτό σου; Άτοπο. Να
στηρίξεις τις εφημερίδες; Ποιος ασχολείται μαζί τους; θα σου πουν: Μέσα
Μαζικής Ενημέρωσης ίσον κανάλια. Δυστυχώς αυτή η εντύπωση επικρατεί. Και, κατά
συνέπεια, δημοσιογράφος είναι μόνο ο εργαζόμενος στην τηλεόραση. Αν είχες
κλητευθεί ως… μάρτυρας θα είχες ασφαλώς πολλά να πεις. Να αντιτάξεις
επιχειρήματα που, τουλάχιστον, θα προβλημάτιζαν παράγοντες και ακροατήριο. Να
εξηγήσεις, αν μη τι άλλο, ότι οι δημοσιογράφοι δεν είναι ανθρωποφάγα θηρία.
Στο σύνολό τους είναι σκληρά εργαζόμενοι, οι οποίοι αντί να κυνηγούν – όπως οι
δικηγόροι – μια αθωωτική απόφαση π.χ. (έστω κι αν ο πελάτης τους είναι ένοχος)
ή να καταδιώκουν – όπως οι διωκτικές αρχές – εγκληματίες, που ενδέχεται να
αποδειχθούν αθώοι, αγωνίζονται να αποκαλύψουν την είδηση, που ίσως να μην
είναι και απολύτως ακριβής. Γιατί λοιπόν είναι μόνο οι δημοσιογράφοι
καταδικαστέοι; Η απόφαση του… δικαστηρίου ήταν βεβαίως προειλημμένη. Τα ΜΜΕ
στην απομόνωση, αναφώνησαν τα μέλη του. Χειροκροτήσαμε. Η «ακροαματική»
διαδικασία είχε όντως ενδιαφέρον. Αν υπήρχε και αντίλογος ίσως να γλιτώναμε
την εσχάτη των ποινών.