Αποφασισμένος να χτυπήσει

Μετά τη μεταξύ τους συμφωνία στα βασικά σημεία προσχεδίου ψηφίσματος του
Συμβουλίου Ασφαλείας για το Ιράκ, ΗΠΑ και Βρετανία πιστεύουν ότι τις επόμενες
ημέρες θα καταφέρουν να πείσουν και τα υπόλοιπα μέλη, τα οποία προς το παρόν
αντιτίθενται ή διστάζουν να υιοθετήσουν τελικά αυστηρό ψήφισμα, το οποίο θα
καλεί τον Σαντάμ Χουσεΐν να συνεργαστεί με τους επιθεωρητές του ΟΗΕ και να
τους επιτρέψει να ελέγξουν ανεμπόδιστοι όποιον χώρο θεωρούν ύποπτο.

Με το τανκς. Ειρηνιστές διαμαρτύρονται εναντίον της πολιτικής Μπους και Μπλερ στο Λονδίνο

Η Κίνα θα τηρήσει ουδέτερη στάση, ενώ Γαλλία και Ρωσία, παρά τις έντονες
αντιρρήσεις που έχουν εκφράσει, θα υπερψηφίσουν το νέο ψήφισμα, αφού αυτό
υποστεί τις «αναγκαίες αλλαγές».

Η συνέχεια θα εξαρτηθεί από τη στάση που θα κρατήσει η Βαγδάτη, η οποία θα
κληθεί να επιλέξει ανάμεσα στην απόλυτη συμμόρφωση με τις οδηγίες του νέου
ψηφίσματος και στην άρνηση, γνωρίζοντας όμως ότι έτσι δίνει το «πράσινο φως»
για την αμερικανική επίθεση, η οποία – κατά την Ουάσιγκτον – θα έχει πλέον τη
νομιμοποίηση που θα απορρέει από την απόφαση του ΟΗΕ.

Οι επιθεωρητές. Το επόμενο βήμα σε αυτήν τη διπλωματικοστρατιωτική
διελκυστίνδα θα είναι η μετάβαση των επιθεωρητών των Ηνωμένων Εθνών στο Ιράκ
στα μέσα Οκτωβρίου και η έναρξη ελέγχων για τον εντοπισμό οπλισμού ή χώρων
κατασκευής και διαφύλαξης χημικών και βιολογικών όπλων. Η κυβέρνηση Μπους
θεωρεί πως οι επιθεωρητές δεν θα μπορέσουν να επιτελέσουν ανεμπόδιστοι το έργο
τους και μέχρι τον Νοέμβριο θα έχει διαφανεί η απροθυμία του Σαντάμ Χουσεΐν να
συνεργαστεί. Οι επιθεωρητές θα επιστρέψουν στα Ηνωμένα Έθνη και θα συντάξουν
έκθεση στην οποία θα επισημαίνουν τα εμπόδια που συνάντησαν. Αυτή θα θέσει σε
κίνηση την τελική προετοιμασία για τη στρατιωτική επιχείρηση.

Η κυβέρνηση Μπους δεν κρύβει ότι έχει πάρει τις αποφάσεις της. «Οι ΗΠΑ
πιστεύουν ότι ο καλύτερος τρόπος για να αφοπλιστεί το Ιράκ είναι να αλλάξει το
σημερινό καθεστώς», δήλωσε ο Κόλιν Πάουελ και το μήνυμα ήταν σαφές: μπορεί
απαίτηση της διεθνούς κοινότητας να είναι ο αφοπλισμός του Ιράκ, αλλά απώτερος
στόχος των ΗΠΑ είναι η ανατροπή του Σαντάμ Χουσεΐν.

Τον Ιανουάριο, μετά την πάροδο των θρησκευτικών εορτών του Ραμαζανιού και των
Χριστουγέννων, οι αμερικανικές και βρετανικές δυνάμεις, και όποιες άλλες
συμμετάσχουν, θα βρίσκονται πλέον σε πλήρη ετοιμότητα και οι καιρικές συνθήκες
θα είναι οι κατάλληλες για την επίθεση, η οποία θα αρχίσει τον Ιανουάριο, με
στόχο να έχει ολοκληρωθεί εντός ολίγων εβδομάδων. Οι Αμερικανοί δηλώνουν
βέβαιοι πως μετά την έναρξη της επιχείρησης θα ακολουθήσει εξέγερση του
ιρακινού λαού και ανατροπή του Σαντάμ Χουσεΐν «εκ των έσω».

Η Γερμανία. Όπως και αν εξελιχθεί τελικά η καθαρά στρατιωτική πτυχή της
επιχείρησης, ένα είναι βέβαιο: ότι η υπόθεση του Ιράκ προκάλεσε σεισμικές
δονήσεις στο πεδίο των ευρωατλαντικών σχέσεων. Η φιλοσοφία του κ. Μπους και
των συμβούλων του – με εξαίρεση τον Κόλιν Πάουελ – υπέρ των μονομερών
ενεργειών και έχει δημιουργήσει μια τεταμένη ατμόσφαιρα μεταξύ των δύο πλευρών
του Ατλαντικού η οποία δεν είναι βέβαιο ότι θα ξεπεραστεί εύκολα. Και δεν
είναι μόνο η κρίση στις σχέσεις με τη Γερμανία. Εξανεμίζεται σταδιακά και η
συμπάθεια και η αλληλεγγύη που ένιωσαν οι ευρωπαϊκοί πληθυσμοί προς την
Αμερική μετά την 11η Σεπτεμβρίου, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για το μέλλον της
αναγκαίας συνεργασίας στους τομείς των ερευνών και της ανταλλαγής πληροφοριών.

Οι Δημοκρατικοί. Οι αντιδράσεις δεν προέρχονται μόνο από το εξωτερικό.
Ο Αμερικανός πρόεδρος δέχεται πλέον κριτική και στο εσωτερικό. Την εβδομάδα
που πέρασε ο αντιπρόεδρος Γκορ, ο πρώην πρόεδρος Κάρτερ, και ο ηγέτης της
Γερουσίας, Ντασλ, άνοιξαν έναν κύκλο αντιπαράθεσης, ο οποίος θα ενταθεί καθώς
πλησιάζουμε προς τις εκλογές του Νοεμβρίου για το Κογκρέσο.

Ακολουθώντας την αμερικανική παράδοση σε θέματα εθνικής ασφαλείας, Βουλή και
Γερουσία θα εξουσιοδοτήσουν τον κ. Μπους να κάνει χρήση βίας αφού εξαντληθούν
όλα τα διπλωματικά περιθώρια. Όμως οι Δημοκρατικοί θα συνεχίσουν να τον
επικρίνουν για τις μονομερείς επιλογές του, οι οποίες αποπροσανατολίζουν την
αμερικανική εξωτερική πολιτική από την εκστρατεία κατά της διεθνούς
τρομοκρατίας, την παράκαμψη του διεθνούς δικαίου που προκαλεί ρήγμα στις
σχέσεις με πολλές άλλες χώρες (κυρίως ευρωπαϊκές και αραβικές), αλλά και την
απόπειρα κομματικής εκμετάλλευσης του θέματος του Ιράκ με σκοπό να αποσπάσει
την προσοχή της κοινής γνώμης από την άσχημη κατάσταση στην οποία βρίσκεται η
οικονομία.

Παρά ταύτα, ο Τζορτζ Μπους επιμένει. Στόχος και ελπίδα του είναι η άμεση
κατάρρευση του καθεστώτος Χουσεΐν με όσο το δυνατόν λιγότερα θύματα, ώστε να
κλείσει «νικητής και δικαιωμένος» το κεφάλαιο Ιράκ.

Θα του έρθουν όμως τόσο εύκολα τα πράγματα;