Ο κόσμος διψούσε για θέαμα

Η Άρσεναλ του Ντένις Μπέργκαμπ και η Γιουβέντους του αναγεννημένου Αλεσάντρο ντελ Πιέρο (δεξιά) ενστερνίζονται την άποψη ότι η καλύτερη άμυνα είναι η επίθεση γεγονός που δεν μπορεί παρά να ικανοποιεί τους οπαδούς τους

Άλματα στο παρελθόν πραγματοποίησε το ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο της δύο πρώτες
αγωνιστικές ημέρες του Τσάμπιονς Λιγκ σκορπώντας χαμόγελα αισιοδοξίας στους
επικεφαλής του!

Τα δείγματα που έδωσε η κορυφαία διασυλλογική διοργάνωση του κόσμου, στις
πρώτες ημέρες διεξαγωγής της αποτελούν το αντίδοτο της οικονομικής κρίσης που
μαστίζει το ποδόσφαιρο τους τελευταίους μήνες.

Για πρώτη φορά την τελευταία πενταετία, ο αριθμός των φιλάθλων που
προσέρχονται στα γήπεδα παρουσιάζει αυξητική τάση και οι εξέδρες είναι
γεμάτες, με ελάχιστες εξαιρέσεις (παράδειγμα η ΑΕΚ). Το φαινόμενο
παρουσιάστηκε πρώτα στο ιταλικό ποδόσφαιρο, με την κατακόρυφη αύξηση των
πωλήσεων εισιτηρίων διαρκείας και συνεχίστηκε στην Ευρώπη.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η περίπτωση της Ρεάλ Μαδρίτης. Στο
τελευταίο της παιχνίδι με την άσημη όσο και αδύναμη Γκενκ, η «Βασίλισσα» έκοψε
65.309 εισιτήρια, όταν πέρυσι σε αντίστοιχους αγώνες δεν ξεπερνούσαν τα 30.000
«κομμάτια».

Στη Γερμανία, την Ισπανία, την Αγγλία και την Ολλανδία εξαντλούνται όλα τα
εισιτήρια των αγώνων του Τσάμπιονς Λιγκ, ενώ στους αγώνες της Γκενκ και της
Βασιλείας, δύο νεοφώτιστων στη διοργάνωση, ομάδων παρατηρήθηκε στην πρώτη
αγωνιστική «μαύρη αγορά».

Πολλά γκολ

Η Ρεάλ με ηγέτη στην επίθεση τον Ραούλ προσφέρει γκολ και θέαμα χωρίς να… ανησυχεί για την άμυνα

Η επιστροφή της αγωνιστικής φιλοσοφίας στο θεαματικό ποδόσφαιρο είναι ένα
ακόμη σημάδι ανάτασης του αθλήματος που βρίσκεται σε στενωπό, λόγω της
κατάρρευσης των τηλεοπτικών δικτύων τα οποία αδυνατούν να εκπληρώσουν τους
όρους των συμβολαίων που έχουν συνάψει με τους συλλόγους. Η Ρεάλ Μαδρίτης
είναι η κύρια υπεύθυνη για την αλλαγή πλεύσης στην αγωνιστική φιλοσοφία, αφού
απέδειξε πως μπορούν να συνυπάρξουν σε μία ομάδα φαντεζί παίκτες όπως οι
Ζιντάν, Ραούλ, Φίγκο, Ρομπέρτο Κάρλος. «Και ποιος θα μαρκάρει;» είναι το
ερώτημα που θέτουν οι «αντιφρονούντες».

Μα, όταν πετυχαίνεις τρία και τέσσερα γκολ σε κάθε παιχνίδι, τα μαρκαρίσματα
πάνε περίπατο, αφού η ψυχολογία είναι πιο δυνατή από κάθε αγωνιστικό σύστημα.

Αυτό το κατάλαβαν γρήγορα οι Βενγκέρ, Αντσελότι, Λίπι και οι «τεσσάρες» και
οι«πεντάρες» που προέκυψαν στις πρώτες αγωνιστικές δεν αποτελούν έκπληξη για
κανέναν.

Όταν ο Λίπι απελευθερώνει αγωνιστικά τους Νέντβεντ, Ντελ Πιέρο και διαθέτει
στη φαρέτρα του άσους όπως οι Ντι Βάιο, Σάλας και Τρεζεγκέ, εύκολα
καταλαβαίνει κανείς πως ο πρώτος στόχος της «Γηραιάς Κυρίας» δεν είναι πια το
«μηδέν» στην άμυνα, αλλά τα πολλά γκολ στην επίθεση. Το ίδιο ισχύει και για τη
Μίλαν. Όταν οι «ροσονέρι» απέκτησαν τον Ριβάλντο, οι αναλυτές του αθλήματος
διερωτόντουσαν πως θα μπορούσε να χωρέσει ο Βραζιλιάνος στην ενδεκάδα, αφού
παίζει στην ίδια θέση με τον Πορτογάλο Ρουί Κόστα. Η απάντηση ήρθε στο Ριαθόρ,
όπου οι δύο «μάγοι» έκρυψαν την μπάλα. Το ίδιο δίλημμα είχαν διατυπώσει και
πέρυσι με τον Ζιντάν και τον Φίγκο στη Ρεάλ. Δεν χρειάζεται να αναφέρουμε τι
ακολούθησε στον τελικό της Γλασκώβης.

Στις δύο πρώτες αγωνιστικές ημέρες του Τσάμπιονς Λιγκ σημειώθηκαν 84 γκολ (2,6
ανά αγώνα), όταν πέρυσι την αντίστοιχη περίοδο τα γκολ ήταν 76.

Τα περισσότερα δε απ’ αυτά είναι ιδιαίτερα εντυπωσιακά προσφέροντας αυτό που
ζητούν οι «πελάτες»: θέαμα.