«Ρizza boys», στο μεροκάματο του δρόμου

Σαν «ρώσικη ρουλέτα» έμοιαζε κάθε φορά που ο διανομέας Θανάσης Ηλιόπουλος
ξεκινούσε το επόμενο δρομολόγιο. Όσο πιο χρήγορα παραδώσει την παραγγελία,
τόσο συντομότερα θα γυρίσει για να πάρει την επόμενη. Στην πιο σύγχρονη μορφή
της μαύρης εργασίας ο χρόνος είναι πραγματικά χρήμα για τους διανομείς.
Περισσότερες παραγγελίες ισοδυναμούν με περισσότερα φιλοδωρήματα, που στην
πλειονότητά τους δεν είναι ευκαταφρόνητα.

Ο ανταγωνισμός μεταξύ των καταστημάτων ανεβάζει στο κόκκινο τον κίνδυνο
ατυχήματος για τους ταχυμεταφορείς και εξοργίζει τους υπόλοιπους οδηγούς.
Όμως, όπως διαβεβαιώνει ο Θανάσης Ηλιόπουλος, «κανείς από εμάς δεν θέλει να
σκοτωθεί, ούτε φυσικά να προκαλέσει κάποιο ατύχημα»

Σε αρκετές περιπτώσεις χανόταν από το οπτικό πεδίο. Μέσα στα φώτα της νύχτας,
το μηχανάκι έστριβε απότομα και με ταχύτητα ανάμεσα στα αυτοκίνητα. Από τη μία
πλευρά του δρόμου βρισκόταν σε μηδέν χρόνο στην απέναντι. Έβρισκε πάντα, ακόμη
και τον ελάχιστο χώρο που αρκούσε ίσα ίσα για να τρυπώσει μεταξύ των
αυτοκινήτων που κινούνταν στον δρόμο και των παρκαρισμένων. Ευτυχώς που
υπήρχαν και τα φανάρια, και έτσι βλέπαμε το πίσω μέρος με το μεγάλο κουτί για
τις μεταφορές και ξεχώριζε ότι ήταν ο Θανάσης.

Στη πρώτη μας απόπειρα, η αποτυχία ήταν παταγώδης. Ο Θανάσης έπρεπε να πάει
την παραγγελία λίγα μόλις μέτρα πιο πάνω, στην οδό Ευελπίδων 31. Μέχρι να
βγούμε στον δρόμο και να περάσουμε το πρώτο φανάρι, εκείνος είχε εξαφανιστεί.
Ευτυχώς που γνωρίζαμε από πριν τον προορισμό. Αλλά κι εκεί δεν τον προλάβαμε.

Τη δεύτερη φορά τα καταφέραμε. Η Πατησίων δεν είναι εύκολος δρόμος κι εκείνος
έκανε μία μικρή παραχώρηση. Μία φορά, μάλιστα, ξεκινήσαμε πέντε λεπτά
νωρίτερα. Όταν φτάσαμε στον προορισμό, ο Θανάσης ήταν ήδη εκεί.

«Οδηγώ μηχανή από τα 15 μου. Δουλεύω τρία χρόνια διανομέας. Είναι ζήτημα
συνήθειας», λέει. «Όχι πως δεν υπάρχει κίνδυνος. Προσέχω όμως, γιατί θέλω να
είμαι στη δουλειά και την επόμενη ημέρα. Δεν είναι λίγες οι φορές που μόλις
σταματώ το μηχανάκι κάνω την προσευχή μου, γιατί πάλι κάποιος οδηγός δεν με
πρόσεξε και λίγο έλειψε να πέσω άσχημα».

Άγχος – πίεση – ατυχήματα. Ο Θανάσης είναι από τους τυχερούς, γιατί δεν
έχει χτυπήσει ποτέ. Όμως σε έρευνα που έγινε πρόσφατα από το Σώμα Επιθεωρητών
Εργασίας (ΣΕΠΕ), οι συνάδελφοί του δικυκλιστές υπέστησαν το 71% των εργατικών
τροχαίων ατυχημάτων το 2001.

«Τα παιδιά αυτά, όπως δήλωσαν στην έρευνα, έχουν μεγάλο άγχος και πίεση τις
ώρες εργασίας», εξηγεί ο κ. Πολυχρόνης Πολυχρονίου, ειδικός γραμματέας του
ΣΕΠΕ. Και συνεχίζει: «Οι περισσότεροι ταχυμεταφορείς είπαν ότι έχουν υποστεί
ατύχημα κατά τις ώρες εργασίας. Πρόκειται συνήθως για κάταγμα στα χέρια ή στα
πόδια, ενώ παραπονούνται για οσφυαλγίες, πόνους στη μέση και συχνά
κρυολογήματα».

Μεροκάματο του δρόμου. «Δουλεύουμε με βροχή και με κρύο. Πέρυσι με τα
χιόνια δεν δουλέψαμε δύο ημέρες. Όμως το κρύο ήταν τσουχτερό κι έβγαλα
χιονίστρες. Όταν βρέχει, γινόμαστε μούσκεμα και μετά μας χτυπά ο αέρας»,
περιγράφει ο Θανάσης.

Και δεν είναι μόνο οι αντίξοες καιρικές συνθήκες. «Μπορεί να μην το πιστεύετε,
αλλά το επάγγελμα είναι και ψυχοφθόρο», λέει. «Όταν εγώ δουλεύω την
Πρωτοχρονιά και πάω να χτυπήσω κουδούνια, για να δώσω την παραγγελία, ακούω
γέλια και γιορτές στο σπίτι. Γυρνάω μόνος μου μέσα στον δρόμο.

Το ελαστικό ωράριο και τα καλά φιλοδωρήματα, τα οποία έχουν άμεση σχέση με
γιορτές, διακοπές και… τον χαρακτήρα του πελάτη, συγκαταλέγονται στα θετικά.
«Τον Σεπτέμβριο που όλοι γυρίζουν από διακοπές και τα παιδιά πάνε σχολείο, τα
φιλοδωρήματα δεν είναι καλά. Ο κόσμος δεν έχει χρήματα», εξηγεί ο 24χρονος
διανομέας.

Ο ίδιος, πάντως, σε αντίθεση με πολλούς συναδέλφους του, πληρώνεται όσο
προβλέπει η συλλογική σύμβαση και έχει το ΙΚΑ του. «Ανάλογα με τις ώρες που
δούλεψα, αυτό τον μήνα υπολογίζω να πάρω περίπου 200.000 δραχμές. Πολλά
χρήματα σε σύγκριση με τους μισθούς που κυκλοφορούν στην αγορά», σημειώνει.

Τα πρωινά στο συνεργείο το βράδυ στο «delivery»

Οι συνάδελφοί του τον αποκαλούν «πύραυλο», λόγω ταχύτητας στη δουλειά. Οι
πελάτες τον λατρεύουν, γιατί χαμογελά πάντα και δεν χάνει ποτέ την ευγένειά
του ο Θανάσης Ηλιόπουλος.

Πρωτοετής, σπουδαστής φέτος, ο Θανάσης Ηλιόπουλος, στα 24 του χρόνια, πέρασε
στο ΤΕΙ Τεχνολογίας Πετρελαίου στην Καβάλα. Έδωσε δύο φορές Πανελλήνιες, αλλά
δεν κατάφερε να περάσει στη Γυμναστική Ακαδημία που ήθελε. Δεν απογοητεύτηκε.
Απλά άλλαξε τα σχέδιά του. Μετά το στρατιωτικό, φοίτησε τρία χρόνια σε ΤΕΕ για
να γίνει μηχανικός αυτοκινήτων. Θεωρεί τον εαυτό του ήδη πολύ μεγάλο για να
ζητά χρήματα από τους δικούς του. Έτσι, τα πρωινά δουλεύει στο συνεργείο
αυτοκινήτων του πατέρα του και μετά πηγαίνει στην πιτσαρία.

Χαρτζιλίκι χωρίς ασφάλιση για 24.000 – 40.000 ταχυδιανομείς!

Ενιαίο σωματείο δεν υπάρχει για τους ταχυδιανομείς. Οι περισσότεροι δεν έχουν
ένσημα και πληρώνονται με πολύ χαμηλότερους μισθούς από τα χρήματα που
προβλέπει η συλλογική σύμβαση. Από την άλλη, τα ατυχήματα είναι σχεδόν
καθημερινά. Υπολογίζεται ότι σε όλη την Ελλάδα υπάρχουν 8.000 έως 10.000
εστιατόρια, πιτσαρίες και σουβλατζήδικα που απασχολούν κατά προσέγγιση 24.000
έως και 40.000 διανομείς. Ενώ οι κούριερ φτάνουν τους 8.000 εργαζομένους.
«Σπάνια έχουν ΙΚΑ. Πληρώνονται εξευτελιστικά. Οι περισσότεροι είναι νέοι,
φοιτητές που κάνουν αυτή τη δουλειά για να βγάλουν το χαρτζιλίκι τους»
σημειώνει ο κ. Θωμάς Πατρίκιος, γραμματέας στον τομέα υγιεινής και ασφάλειας
στο εργατικό κέντρο Αθηνών. «Ανασφάλιστοι οι περισσότεροι, δεν μπορούν ούτε τα
χρήματα για την περίθαλψή τους από ατύχημα να πάρουν.

«Παρά το γεγονός ότι δουλεύουμε με δίκυκλα, που είναι δεδομένος ο κίνδυνος,
δεν υπαγόμαστε στα βαρέα και ανθυγιεινά όπως όλοι οι επαγγελματίες οδηγοί»
τονίζει ο κ. Αντώνης Παπακώστας, πρόεδρος του σωματείο εργαζομένων σε μεγάλη
εταιρεία κούριερ. «Άνθρωποι 40 χρόνων δουλεύουν ως διανομείς. Είτε γιατί
έμειναν άνεργοι ή τις περισσότερες φορές έχουν ανάγκη να συμπληρώσουν το
εισόδημά τους» λέει ο κ. Παπακώστας.

Το ΕΚΑΒ έχει προειδοποιήσει. Με έγγραφό του στα υπουργεία Δημοσίας
Τάξεως και Υγείας αλλά και στην Τροχαία Αττικής, το ΕΚΑΒ έχει επισημάνει την
άσχημη μηχανική κατάσταση στην οποία βρίσκονται τα μηχανάκια των διανομέων
αλλά και την συχνά παράνομη συμπεριφορά των δικυκλιστών.

Όπως σημειώνει ο κ. Ιωάννης Στ. Παπαδόπουλος, αναπληρωτής καθηγητής στην
Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και υπεύθυνος στον Τομέα Πρόληψης
Ατυχημάτων του ΕΚΑΒ, «ουδέποτε λάβαμε απάντηση από τους αρμόδιους».