Τρομο-ντίσνεϊλαντ

«Μακριά μαλλιά απεριποίητα σε αυτή την ηλικία; Α! πα, πα, πα! Ούτε είναι in αυτά τα αθλητικά μπλουζάκια και τα τζιν παντελόνια, πολύ περισσότερο όταν φαίνονται και τα μαύρα εσώρουχα από μέσα». Τάδε έφη ο κ. Κωστέτσος και κατέταξε την εικονιζόμενη στον κατάλογό του των πιο κακοντυμένων Ελληνίδων. Δερ ιζ νο μπίζνες λάικ σόου μπίζνες (δις)

Συζητάμε για τα εγκλήματα της 17 Νοέμβρη, αν είναι πολιτικά ή ποινικά, από τις
συνεντεύξεις Ξηρού μέχρι τις απαιτήσεις Γιωτόπουλου, από τη συμπεριφορά των
συλληφθέντων μέχρι και τις ενδυματολογικές τους επιλογές, λες και οι
τρομοκράτες είναι κάτι σαν επιχειρηματίες του τρόμου, μια κοσμική παρέα με
κάπως παράδοξο τόπο διαμονής. Ακούσαμε τον κ. Κωστέτσο αίφνης, στην
κουτσομπολοεκπομπή του Star, να συμπεριλαμβάνει την Αγγελική Σωτηροπούλου στον
κατάλογο των πιο κακοντυμένων Ελληνίδων, λες και πρόκειται για πρόσωπο της
σόου μπίζνες. Να προκαλέσει προφανώς θέλει ο κ. μόδιστρος, να προκαλέσει και η
εκπομπή, να ακουστεί το παράδοξο, το πλέον ανόητο, μπας και τους προσέξουν.
Μόνο που η εμπορική αξιοποίηση τής πιο τραγικής υπόθεσης της σύγχρονης
ιστορίας έχει πλέον ξεπεράσει κάθε όριο λογικής. Στήνεται καθημερινώς ένα
τρελό γλέντι με τις πιο απίθανες τρομολεπτομέρειες, τηλεπαράθυρα, εκπομπές,
καβγάδες και την ίδια ώρα ζητήματα πολύ σοβαρά που αποκαλύπτει αυτή η υπόθεση
και ο χειρισμός της μας βρίσκουν αμήχανους και ανέτοιμους να τα αξιολογήσουμε.

Θα ‘πρεπε για παράδειγμα να έχει παρέμβει το Εθνικό Συμβούλιο
Ραδιοτηλεόρασης για την επιμονή των καναλιών να δείχνουν τον μικρό Έκτορα που
συνόδευσε τη μητέρα του ώς την πόρτα της φυλακής – έστω και με ηλεκτρονικά
τετραγωνάκια στο πρόσωπο. Να μη χρειαστούν τα ασφαλιστικά μέτρα της ίδιας της
Αγγελικής Σωτηροπούλου κατά των καναλιών και όσων μέσων ασχολούνται με την
ίδια και τον γιο της. Γιατί θα ‘πρεπε να ακολουθήσει τη νομική οδό, μια
υπόθεση που αφορά τη λειτουργία των μέσων, τις δημοσιογραφικές αξίες, το ήθος
της ενημέρωσης; Και το χειρότερο δεν είναι ότι προβλήθηκαν τα πλάνα με τον
μικρό Έκτορα, αλλά ότι έσπευσαν όλοι οι τηλεπαραθυράτοι τρομοκρατολόγοι να
αναπτύξουν τη συνήθη και τόσο κενή πλέον ρητορεία περί της προστασίας των
παιδιών. Αίφνης ο μικρός γίνεται ένα ακόμη επιχείρημα κατά της μητέρας του και
στο όνομα της προστασίας του καταπατούνται και πάλι οι αρχές της ενημέρωσης
που μετατρέπεται σε μελό ριάλιτι σόου. Υπάρχουν θεσμοί που έχουν χρέος την
απαγγελία κατηγοριών και η τηλεόραση δεν ανήκει σε αυτούς.

Όσο για το θέμα τού αν είναι πολιτικά η όχι τα εγκλήματα της 17 Νοέμβρη, ούτε
αυτή είναι μια συζήτηση που αφορά τα δελτία ειδήσεων. Ωστόσο έχει αναδειχθεί
σε ένα ακόμη πρόσχημα των μονίμως αντιπαρατιθέμενων στα τηλεπαράθυρα, για να
εκδηλώσουν τις λαϊκίστικες τάσεις τους, για να επιδείξουν τη λαγνεία τους στην
κόντρα με τους θεσμούς και το κράτος, θεωρώντας και τα δύο εξ ορισμού
διεφθαρμένα. Θαρρεί κανείς με την τόση επιμονή ορισμένων να χαρακτηριστούν
πολιτικά τα εγκλήματα της 17 Νοέμβρη, πως κάτι τέτοιο διασφαλίζει το πλαίσιο
της επαγγελματικής τους σταδιοδρομίας, τους δικαιώνει ως επαγγελματίες της
καταγγελίας. Λες και προικοδοτείται το τηλεοπτικό τους ίματζ με τον
χαρακτηρισμό του κοινού εγκλήματος ως εξαιρετικού.

Μεταξύ των ενδυματολογικών παρατηρήσεων του γκλαμουρομόδιστρου για τη
Σωτηροπούλου και του κορυφαίου ζητήματος της αφαίρεσης ανθρώπινης ζωής
εκτείνεται ένα ευρύ πεδίο τηλε-ανοησίας, όπου μοιάζει να μην είναι πλέον
ζητούμενο η διαλεύκανση της τραγικής υπόθεσης της τρομοκρατίας, αλλά η
ορατότητα που μπορεί να προσφέρει στον κάθε παθιασμένο κυνηγό της
δημοσιότητας. Έγινε «in» η τρομοκρατία, βγήκαν και μπλουζάκια με τα σύμβολά
της, με τη φάτσα του Κουφοντίνα, αφιερώθηκε τηλεοπτικός χρόνος για να
αναλυθούν οι ενδυματολογικές επιλογές της κ. Σωτηροπούλου. Α! τίποτε δεν είναι
πραγματικά τρομερό σε αυτή την εγχώρια τρομο-ντίσνεϊλαντ.