Τα δύο πρόσωπα της Κύπρου στην οθόνη

![]() |
![]() |
|
«Να κλαις τη μοίρα σου» ή να «συνδιαλέγεσαι» με τους χθεσινούς «εχθρούς» σου; |
Η τηλεοπτική «Αναστασία» είναι πια μητέρα ενός αγοριού και βλέπει τα πάντα
αλλιώς – «η καριέρα όταν, κι αν…». Και ο επονομαζόμενος ως ο «Έλληνας Ζεράρ
Ντεπαρντιέ» κάνει «προβολή» στο μέλλον μέσα από τον 9χρονο γιο του και την
3χρονη κόρη του. Μυρτώ Αλικάκη – Άκης Σακελλαρίου. Τους… βρίσκουμε «Κάτω από
τ’ άστρα» της Κύπρου, με την εισβολή του ’74 να είναι μία παιδική, τραυματική
εμπειρία που στον καθένα, όμως, μετράει αλλιώς μέσα του.
Η πρώτη παίζει ποδοσφαιράκια με στρατιώτες, κάνει λαθρεμπόριο και γυρίζει στα
μπαρ της κατεχόμενης Λευκωσίας. Ζει στο παρόν και τα σύνορα δεν είναι τίποτα
άλλο από μια ευκαιρία να κάνει την πλάκα της και να βγάλει χρήματα! Ο δεύτερος
εργάζεται στο ξυλουργείο του θείου του, προσκολλημένος στο παρελθόν και στις
αναμνήσεις. Προκειμένου να φθάσει στο χωριό του όπου έχασε τους γονείς του και
είναι στα κατεχόμενα, πληρώνει την πρώτη για να περάσει μέσα από τις ελληνικές
και τουρκικές στρατιωτικές γραμμές. Παρά τη θελησή του, θα γίνει συνεργάτης
της και θα εμπλακεί στα διάφορα κόλπα του επαγγέλματός της, εξοργιζόμενος μαζί
της και με τον εαυτό του. Στη διάρκεια του ταξιδιού, όμως, θα αναπτυχθεί
αναμεσά τους μια ρομαντική σχέση μέσα από την οποία επανεξετάζουν τις
προσωπικές απόψεις τους, τις ιδέες τους για το παρελθόν του νησιού τους, τη
στάση τους στην ίδια τη ζωή…
Μυρτώ Αλικάκη: «Η Φοίβη της ταινίας είναι ένα πληγωμένο άτομο – και οι δικοί
της οι γονείς έχουν χαθεί την εποχή της εισβολής. Πνίγει, όμως, τον πόνο της
και το αίσθημα ανελευθερίας που έχει καθώς ζει σε μια διχασμένη πόλη και χώρα,
μέσα από τον τυχοδιωκτισμό και το εμπόριο. “Δεν τρέχει τίποτα” λέει για να
πείσει τον εαυτό της και κάνει εμπόριο με τους Τούρκους γιατί σιχαίνεται να
μένει κολλημένη στο χθες».
Άκης Σακελλαρίου: «Ο Λουκάς στο φιλμ δεν μπορεί να αποδεχτεί εκείνο το βίαιο
κόψιμο του ομφάλιου λώρου του ’74 και δεν μπορεί να ξεχάσει αυτή την παιδική
τραυματική εμπειρία του. Αυτά τα δύο πρόσωπα είναι το ένα το alter ego του
άλλου. Οι δύο όψεις της σημερινής Κύπρου. Οι μισοί Κύπριοι είναι κολλημένοι
στο ’74, τρελαίνονται στην ιδέα ότι τους πήραν τα σπίτια και την περιουσία
τους. Οι άλλοι μισοί βλέπουν ότι δεν γίνεται τίποτα με το να μένουν κολλημένοι
στο παρελθόν και είναι υπέρ του εμπορίου της συναλλαγής.
Δύο αντίθετοι χαρακτήρες που τους ενώνει ο ίδιος πόνος. Εξωτερικά, ο καθένας
βγάζει αλλιώς αυτό τον πόνο, αλλά ο ένας έχει την ανάγκη του άλλου…».
Και εσείς, προσωπικά, πώς βλέπετε, σήμερα, το θέμα της τουρκικής εισβολής το
’74;
Μυρτώ Αλικάκη: «Το ένιωθα πολύ μακριά μου αυτό το πρόβλημα, κάτι σαν τη
δικτατορία της χούντας… Μόνο όταν πήγα στην Κύπρο άρχισα να το καταλαβαίνω».
Άκης Σακελλαρίου: «Πάντα μου έλεγε μέσα μου το θέμα της Κύπρου. Τώρα, βέβαια,
έχει βαλτώσει, έχει φύγει από το άμεσο ενδιαφέρον… Για παράδειγμα, πέθανε ο
Κυπριανού και η είδηση πέρασε ”στα ψιλά”. Με το πέρασμα του χρόνου, βλέπουμε
ότι και οι Τούρκοι και οι Έλληνες έκαναν πολλά λάθη. Χρειάζεται πια μια κοινή
συμπόρευση. Δεν μπορούν να είναι δύο κόσμοι χωρισμένοι».
Η ενότητα των αντιθέτων
Και ο 36χρονος Κύπριος σκηνοθέτης Χρίστος Γεωργίου που με το «Κάτω από τ’
άστρα» κάνει την πρώτη του μεγάλου μήκους ταινία, τι γνώμη έχει;
«”Όταν οι κόσμος πεθαίνει γίνονται άστρα και πάνε στον ουρανό”, θυμάται η
ηρωίδα της ταινίας που της έλεγε η μάνα της πριν την χάσει. Λόγια που σε
κάνουν να βλέπεις αλλιώς τη ζωή γύρω σου. Όταν κοιτάς τ’ άστρα, αποκτάς δύναμη
και καταλαβαίνεις πόσο μικρός και εφήμερος είναι ο άνθρωπος πάνω στη γη. Πρώτα
απ’ όλα, πρέπει να φτιάξουμε τους εαυτούς μας και μετά τον κόσμο – όσο,
βέβαια, μπορούμε… Και η ομπρέλα της ταινίας “Κάτω από τ’ άστρα” χωράει τα
πάντα από κάτω. Δεν θέλω να βλέπουμε τον εαυτό μας σαν θύματα επειδή συνέβη η
εισβολή. Οι δύο νεαροί πρωταγωνιστές είναι περιθωριακοί, ζουν στα άκρα, ώσπου,
τελικά ενώνονται. Αυτή ενότητα των αντιθέτων είναι η ”σοφία” της ζωής».
INFO
Η ταινία του Χρίστου Γεωργίου «Κάτω από τ’ άστρα» θα κάνει πρεμιέρα στις
αίθουσες στις 4 Οκτωβρίου.















