Η ανθρωπιά του νόμου

Η απάντηση για το αν έπρεπε να απελευθερωθεί ο Μορίς Παπόν και αν το εφετείο
του Παρισιού είχε δίκιο είναι καταφατική. Επειδή έτσι έγινε σεβαστό το κράτος
δικαίου. Ο νόμος της 4ης Μαρτίου 2002 για τα δικαιώματα των ασθενών επιτρέπει
πράγματι στους δικαστές να διακόψουν την ποινή κρατουμένων όταν αυτοί έχουν
προσβληθεί από ασθένεια που απειλεί τη ζωή τους ή όταν η κατάσταση της υγείας
τους είναι ασυμβίβαστη με τη συνέχιση της κράτησής τους. Δύο ιατρικά συμβούλια
συμφώνησαν απολύτως ότι ο Μορίς Παπόν βρίσκεται σήμερα σε τέτοια κατάσταση. Η
Δικαιοσύνη έκανε αυτό που όφειλε να κάνει. Οποιαδήποτε άλλη απόφαση δεν θα
μπορούσε να βασιστεί παρά σε πολιτικές, ιδεολογικές ή συναισθηματικές
επιλογές. Με τον κίνδυνο, αυτή η ευκαιριακή δικαιοσύνη να εφαρμοζόταν αύριο
και αθόρυβα σε συνηθισμένους κρατουμένους. Όπως είχε πει πριν από δύο χρόνια ο
Ρομπέρ Μπαντεντέρ, «υπάρχει μια στιγμή που η ανθρωπιά πρέπει να υπερισχύει του εγκλήματος».