[ ΤΟ ΣΤΙΓΜΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ]

Κακό πράγμα να μην έχεις επαφή με την πραγματικότητα. Κι αν μεν είσαι απλός
πολίτης, πρόβλημα κανένα. Το πολύ πολύ να σε κοιτούν περίεργα οι δίπλα σου. Το
άσχημο είναι να διαχειρίζεσαι τα κοινά, και να μην διαθέτεις την επαφή, που
λέμε. Να μένεις, ας πούμε, στην Κηφισιά, να πέφτει η μπόρα, και συ να το
χαίρεσαι, διότι «αχ, επιτέλους, ήρθε το φθινόπωρο, και τι ωραία που μυρίζει το
βρεγμένο χώμα…». Το χώμα μπορεί να μυρίζει ωραία, αλλά όταν γίνεται λάσπη
και μεταφέρεται μέσω του Κηφισού, άσ’ τα να πάνε – όπως διαβεβαιώνουν οι
πλημμυροπαθείς του Μοσχάτου. Διότι το νερό φεύγει, μόνο του ή με αντλίες. Η
λάσπη, όμως μένει, και γίνεται πέτρα μόλις ξεραθεί. Τα λέω αυτά επειδή, όπως
πληροφορήθηκα, οι διαδικασίες για την παροχή βοήθειας στους πλημμυροπαθείς
εξακολουθούν να είναι πολύπλοκες, χρονοβόρες, και απελπιστικά απάνθρωπες…

Ευημερία των αριθμών;

Διαδικασίες που λειτουργούν αποτρεπτικά για τον πλημμυροπαθή ώστε να
διεκδικήσει αυτά που ως φορολογούμενος απαιτεί να του παρέχει μια ευνομούμενη
πολιτεία. Να μπαφιάσει ο άνθρωπος από το πηγαινέλα στις νομαρχίες, στα
υπουργεία, στις υπηρεσίες και, αφού σιχτιρίσει αναλόγως, να φεσωθεί το
καταναλωτικό (δάνειο) και να αγοράσει καινούργια πράγματα για το σπίτι. Διότι
το θέμα μας δεν είναι το πώς θα ξοδέψουμε κρατικά λεφτά για να επαναποκτήσει
καινούργια οικοσκευή η οικογένεια Φουρναρόπουλου στο Μοσχάτο, αλλά πώς ο
προϋπολογισμός θα εξακολουθήσει να είναι πλεονασματικός. Ίνα πληρωθεί το
(σοφότατο) ρηθέν υπό του Γεωργίου Παπανδρέου ότι «όταν ευημερούν οι αριθμοί,
δυστυχούν οι άνθρωποι»…

Δεν θα πάρετε…

Ερώτηση: Όποιος ζητάει πρέπει να παίρνει χρήματα από το κράτος; Απάντηση: Όχι
βέβαια. Ως εκ τούτου, εύσημα απονέμονται στην κυβέρνηση και ειδικώς στους Ε.
Βενιζέλο και Γ. Λιάνη, διότι με παρρησία απέρριψαν κατηγορηματικώς κάθε σκέψη
για την παροχή οικονομικής βοήθειας στις ποδοσφαιρικές ανώνυμες εταιρείες εξ
αιτίας της πτώχευσης του τηλεοπτικού σταθμού που είχε τα αποκλειστικά
δικαιώματα για την μετάδοση αγώνων ποδοσφαίρου. Μακάρι, βέβαια, να είχε
επιδείξει η κυβέρνηση την ίδια αρνητική στάση και στο παρελθόν, τότε δηλαδή
που με αποφάσεις της Βουλής χαρίστηκαν αφειδώς χρέη των ΠΑΕ σε ΙΚΑ, Εφορία,
Δημόσιο. Ίσως σήμερα να ήταν καλύτερα τα πράγματα για το ποδόσφαιρο που το
νέμεται μια ολιγομελής ομάδα ατόμων, τα οποία, – εντάξει υπάρχουν και
εξαιρέσεις – λογικά θα έπρεπε να μπαινοβγαίνουν στον Κορυδαλλό…

Συμμοριτών… διακοπές

Στον Κορυδαλλό τώρα εγείρεται μέγα θέμα σχετικώς με τα δικαιώματα που έχουν ή
δεν έχουν οι συμμορίτες της 17 Νοέμβρη. Επιθυμούν ελαστικές συνθήκες κράτησης
και απαιτούν παροχές που παραπέμπουν σε διακοπές υπό περιορισμό, και όχι αυτό
που πραγματικά πρέπει να είναι: σκληρή φυλακή για εκείνους που σκότωσαν,
τραυμάτισαν, λήστεψαν κατ’ εξακολούθηση στο όνομα δήθεν της λαϊκής
επανάστασης. Αυτό που προκαλεί δε είναι η έπαρση με την οποία απαιτούν. Λες
και είναι ισότιμοι με την πολιτεία. Γιατί κύριε; Αφού συνάδελφος του Ρωχάμη
είσαι…

Άλλες συλλήψεις αργότερα

Σε ό,τι αφορά τώρα την ίδια την υπόθεση της τρομοκρατίας, τα νέα έχουν ως
ακολούθως: συλλήψεις δεν πρέπει να περιμένουμε τουλάχιστον στο άμεσο διάστημα.
Κάτι η (περιστασιακή) αδυναμία της Αστυνομίας να δέσει με στοιχεία τις
υποθέσεις που αφορούν τις άλλες τρομοκρατικές οργανώσεις (ΕΛΑ κ.λπ.), κάτι ο
γενικότερος σχεδιασμός που υπάρχει και ο οποίος επιβάλλει σωστότερη διαχείριση
της υπόθεσης όσον αφορά τον χρόνο (παραέπεσαν βαριές οι αποκαλύψεις και οι
“αποκαλύψεις” στο κοινό) οδηγούν στο συμπέρασμα ότι νέες συλλήψεις – μετά την
Α. Σωτηροπούλου δηλαδή – δεν πρέπει να αναμένουμε παρά σε κανένα μήνα. Με πιο
πιθανό διάστημα, αμέσως μετά τις εκλογές. Και μιλάμε για σημαντικές συλλήψεις,
όχι τίποτε περιφερειακούς, εντάξει;

Δίκη κοντά στις εκλογές

Το θέμα της τρομοκρατίας, όπως και να γίνει πάντως, θα το έχουμε μπροστά μας
για πολύ ακόμη. Είναι σίγουρο δε ότι οι επόμενες εκλογές θα πραγματοποιηθούν
με φόντο τη δίκη που θα διεξάγεται για την τρομοκρατία, και ως εκ τούτου τα
πράγματα δεν είναι καθόλου εύκολα για κανέναν. Ούτε για την κυβέρνηση ούτε για
την αξιωματική αντιπολίτευση. Ο λόγος; Και οι δύο ανταγωνιστές για την εξουσία
θα είναι έρμαια των τρομοκρατών. Μια δήλωση λ.χ. του κυρίου Κουφοντίνα για
δήθεν σχέσεις του με στελέχη του ΠΑΣΟΚ μπορεί να καταλάβει κανείς τι ρόλο θα
παίξει. Όπως και μια δήλωση του κυρίου Ξηρού ότι αυτός συμβόλαια εκτελούσε -κι
όλοι ξέρουμε ποιο ήταν, όπως ΛΕΝΕ, το πιο μεγάλο συμβόλαιο της οργάνωσης.
Συμπέρασμα: κανείς δεν μπορεί να είναι ευτυχής με την υπόθεση αυτή, και πολύ
περισσότερο κανείς δεν μπορεί να είναι βέβαιος ότι θα του αποδώσει οφέλη…

Ο Καραμανλής, ο Τζαννετάκος, η ανεξικακία και το τραπέζωμα

Μ’ αρέσει ο Κώστας Καραμανλής. Μην αρπάζεστε, μ’ αρέσει ως άνθρωπος. Είναι
ανεξίκακος, ξεχνάει εύκολα, δεν κρατάει κακία. Να, δείτε την περίπτωση του
Τζαννετάκου, τον οποίο υιοθέτησε ως υπερνομάρχη. Ο Γ. Τζαννετάκος, με τη
γνωστή ευφράδεια που διαθέτει, και προκειμένου να δώσει έμφαση στην απαξίωση
του Καραμανλή, τον αποκαλούσε στο παρελθόν «παιδοβούβαλο»! Έχει βεβαίως
ελαφρυντικά. Όταν χαρακτήριζε τον Καραμανλή «παιδοβούβαλο», περνούσε φάση
φιλοσημιτική. Πίστευε ότι ο Σημίτης είναι Θεός – τα γνωστά, πριν απ’ αυτόν το
χάος, και μετά απ’ αυτόν πάλι το χάος. Ο Καραμανλής όμως δεν δίνει βάση σ’
αυτά. Είναι, είπαμε, ανεξίκακος, και τις προάλλες τού έκανε και το τραπέζι του
Τζαννετάκου. Κι άμα χάσει να δείτε τραπέζια και γλέντια! Γι’ αυτό μ’ αρέσει ο
Καραμανλής…