Μαραθωνομαχία

Τρία οικήματα της πρωτοελλαδικής εποχής και η τύχη τους βρίσκονται στο
επίκεντρο της δημοσιότητας. Όχι λόγω της μεγάλης ή μικρής αρχαιολογικής αξίας
τους, αλλά λόγω της θέσης τους, στην άκρη του Ολυμπιακού Κωπηλατοδρομίου του
Μαραθώνα. Διότι, αν βρίσκονταν οπουδήποτε αλλού στην Ελλάδα, τσιμέντο να
γινόταν, δεν θα έβγαινε εύκολα άχνα διαμαρτυρίας και πολιτικής ευαισθησίας.
Δικαιολογημένη εν μέρει η πνιχτή φωνή διαμαρτυρίας των αρχαιολόγων του έργου
στο πεδίο, που πιέζονται από τη μπουλντόζα να κάνουν γρήγορα. Δικαιολογημένη
εν μέρει και η Αρχαιολογική Εταιρεία που κόπτεται για την τιμή του Μαραθώνα,
αν και οι παντοκράτορές της είχαν επί δεκαετίες την ευθύνη και αρμοδιότητα τής
περιοχής και δεν έκαναν τίποτα για τον γνωστό πρωτοελλαδικό οικισμό, στη
Μακαρία Πηγή, στον οποίο πρέπει να υπάγονται και τα τρία οικήματα που βρέθηκαν
πρόσφατα. Τι δουλειά όμως, έχει ένας φιλάρχαιος αρχηγός της αξιωματικής
αντιπολίτευσης να κάνει έφοδο «άοπλος», δηλαδή χωρίς τη συνοδεία των αρμόδιων
αρχαιολόγων για να τον διαφωτίσουν, ώστε να διασταυρώσει τις όποιες
πληροφορίες του, αλλά με τη συνοδεία τηλεοπτικής κάμερας; Ακόμα και αν υπήρχε
κάποια καλή πρόθεση για την προστασία των ευρημάτων, αυτή παρασύρθηκε και
βούλιαξε στο έλος της άγνοιας. Αν δεν απατώμαι, αυτή ήταν και η στρατηγική του
Μιλτιάδη στη Μάχη του Μαραθώνα.