Η διακίνηση των Αλβανών μεταναστών

Ο κ. Σπ. Κορδώνης (Χαλάνδρι), αναφερόμενος σε χρονογράφημα της κ. Άννας
Δαμιανίδη (23/8/2002), παρατηρεί:
«Στη στήλη “Αναλώσιμα” της Παρασκευής 23 Αυγούστου 2002, η κ. Άννα Δαμιανίδη
(κι αυτή με τους οπαδούς των ανοιχτών συνόρων, μόνο προς την Ελλάδα) σχολιάζει
με ειρωνεία την καθυστέρηση των Αλβανών (κυρίως λόγω του φοβερά μεγάλου
αριθμού εισερχομένων, πάνω από διακόσιες χιλιάδες σε μία εβδομάδα!), στο
φυλάκιο της Κρυσταλλοπηγής και το συγκρίνει με τη δυνατότητα του παιδιού από
τη Θάσο να κινηθεί στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης χωρίς έλεγχο.
Επειδή σε πείσμα των προσπαθειών τους δεν τα έχουμε χάσει ακόμη και επίσης
έχουμε βαρεθεί να το παίζουν τσάμπα μάγκες (που θα ‘λεγε και ο Σημίτης),
δηλαδή θέλουν να κάνουν μνημόσυνο με ξένα κόλλυβα, θέλω να της πω δυο
πράγματα.
1) Το δικαίωμα της ελεύθερης διακίνησης στην Ευρωπαϊκή Ένωση δεν
χαρίστηκε στους Έλληνες. Το απέκτησαν πληρώνοντας (και θα πληρώνουν) αρκετά
βαρύ υλικό τίμημα αλλά και με άλλου είδους παραχωρήσεις που επιβάλλει η
συμμετοχή στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στο Sengen. Αν η κ. Δαμιανίδη είχε
ταξιδέψει στη Βρετανία ή στη Γερμανία ή και στη Γαλλία πριν μπει η Ελλάδα στο
Sengen, θα καταλάβαινε για τι πράγμα μιλάω, για το πώς μεταχειρίζονταν τους
Έλληνες ταξιδιώτες οι υπάλληλοι των συνόρων εκεί.
2) Αυτή εδώ η χώρα ανήκει στους Έλληνες (και μόνο σε αυτούς) εξ
αδιαιρέτου. Εδώ και τέσσερις χιλιάδες χρόνια την ποτίζουν – κυριολεκτικά – με
αίμα για να την κρατήσουν (όπως κάνουν και άλλοι λαοί για τον δικό τους τόπο)
και μόνοι αυτοί έχουν δικαίωμα πάνω της. Το εξ αδιαιρέτου – όπως και στην
ιδιωτική περιουσία – σημαίνει ότι κανείς δεν μπορεί να διαθέσει ούτε ένα
τετραγωνικό σε τρίτον χωρίς τη συγκατάθεση και όλων των άλλων. Τα τελευταία
χρόνια κάποιοι γίνονται πολύ γαλαντόμοι και θέλουν να ανοίξουν τη χώρα σε
άλλους λαούς, χωρίς να έχουν ποτέ ερωτηθεί (με ένα δημοψήφισμα έστω) και οι
άλλοι “συνιδιοκτήτες”. Μάλιστα οι “κοσμοπολίτες” αυτοί, οι λίγοι, όταν μιλάνε
για ανοιχτά σύνορα κ.λπ. παρουσιάζονται και ως ανθρωπιστές και δημοκράτες και
μαλώνουν όλους αυτούς τους πολλούς, τους πατριώτες, που διαφωνούν με αυτή την
πολιτική. Επειδή έχουμε βαρεθεί τους “τσάμπα μάγκες” και μέχρι να ερωτηθούμε
και εμείς οι υπόλοιποι αν θέλουμε να “δώσουμε” κομμάτι, ας κάνουν αυτοί πρώτοι
τις καλές τους πράξεις, ας αποδείξουν ότι πράγματι είναι ανθρωπιστές (χωρίς
εισαγωγικά), παραχωρώντας μέρος από το σπίτι τους ή κάποιο δικό τους οικόπεδο
στους αγαπημένους τους Βαλκάνιους και άλλους λαούς που προσκαλούν – με τον
τρόπο τους – εδώ, και να αφήσουν τα ξένα χωράφια στην άκρη».













