Θάνατος στην άσφαλτο

Τα τροχαία δυστυχήματα σκοτώνουν περισσότερους από ένα εκατομμύριο
ανθρώπους κάθε χρόνο, τραυματίζουν δεκάδες εκατομμύρια και κοστίζουν στις
αναπτυσσόμενες χώρες τα διπλάσια απ’ όσα λαμβάνουν με τη μορφή διεθνούς
βοήθειας.
![]() |
|
Βερολίνο, Γερμανία. Η ηλικιωμένη γυναίκα γλίτωσε χωρίς τραύματα. Εκατομμύρια |
Επιπλέον έως το 2020 προβλέπεται ότι τα τροχαία δυστυχήματα θα έχουν γίνει η
τρίτη κατά σειρά αιτία θανάτου, από ένατη που είναι σήμερα. Τα εντυπωσιακά
αυτά στοιχεία οδήγησαν τους εμπειρογνώμονες να σχηματίσουν ένα διεθνές δίκτυο
για την οδική ασφάλεια υπό την αιγίδα του ΟΗΕ με στόχο να εντοπίσουν τους
τομείς προτεραιότητας, να ενημερώσουν αυτούς που διαμορφώνουν την πολιτική και
να βοηθήσουν στην εξεύρεση τρόπων για την πρόληψη των δυστυχημάτων, ιδιαίτερα
στις φτωχές χώρες. «Πρόκειται για ένα παραμελημένο πρόβλημα υγείας», δήλωσε σε
συνέντευξη Τύπου ο δρ Αντνάν Χάιντερ, προσωρινός γραμματέας του Δικτύου
Έρευνας για τους Τραυματισμούς σε Τροχαία. Οι πιο πρόσφατες στατιστικές του
ΟΗΕ δείχνουν πως σχεδόν 1,2 εκατομμύριο άνθρωποι σκοτώθηκαν το 1998 στους
δρόμους παγκοσμίως. Και έως το 2020, τα τροχαία δυστυχήματα θα είναι η τρίτη
κατά σειρά αιτία θανάτου, μετά τις καρδιακές ασθένειες και τους θανάτους που
οφείλονται σε ψυχικές ασθένειες.
Τα θύματα
Επιπλέον, η πλειοψηφία των θυμάτων είναι άνδρες ηλικίας 15-45 χρόνων, «η πιο
παραγωγική ηλικιακή κατηγορία», δήλωσε ο Χάιντερ. Οι τραυματίες από τροχαία
καταλαμβάνουν το 25% των νοσοκομειακών κλινών. Και ακόμη και στις πλούσιες
χώρες, οι φτωχοί είναι αυτοί που πλήττονται περισσότερο από τα δυστυχήματα
αυτά, όπως έδειξαν μελέτες που έγιναν στη Σουηδία. «Το συνολικό κόστος των
τροχαίων δυστυχημάτων στις αναπτυσσόμενες χώρες είναι τουλάχιστον 100
δισεκατομμύρια δολάρια τον χρόνο. Αυτό είναι περισσότερο από το διπλάσιο της
συνολικής βοήθειας που λαμβάνουν απ’ όλες τις διμερείς και τις πολυμερείς
πηγές», τόνισε ο δρ. Χάιντερ.
Το Δίκτυο, το οποίο δημιουργήθηκε πρόσφατα, επιδιώκει να συγκεντρώσει στοιχεία
για το πώς επιδρούν στα τροχαία οι κακοφτιαγμένοι δρόμοι, η ριψοκίνδυνη
οδήγηση και η οδήγηση σε κατάσταση μέθης, η υπερβολική ταχύτητα, τα επικίνδυνα
προσπεράσματα και τα κακοσυντηρημένα οχήματα, και στη συνέχεια να
χρησιμοποιήσει τα στοιχεία αυτά για να καταλήξει σε προτάσεις για τον
περιορισμό τους. Οι κυβερνήσεις, ιδιαίτερα στις φτωχές χώρες, πρέπει να βρουν
νέους τρόπους για να περιορίσουν αυτή τη σφαγή, δήλωσε ο δρ. Χάιντερ. «Τα δύο
τρίτα των ανθρώπων που σκοτώνονται σε τροχαία είναι πεζοί», διευκρίνισε ακόμη.
«Άνθρωποι που δεν είχαν ποτέ στη ζωή τους αυτοκίνητο διατρέχουν τον μεγαλύτερο
κίνδυνο», πρόσθεσε. Η λύση είναι «ο διαχωρισμός του χώρου», σύμφωνα με τον δρα
Χάιντερ, ούτως ώστε οι πεζοί και οι ποδηλάτες να μη χρειάζεται να
διακινδυνεύουν δίπλα σε αυτοκίνητα ή λεωφορεία.














