Ο Δήμος Ψυχικού και ο κόμβος στον Φάρο

Ο κ. Αλέξανδρος Γ. Καριώτης (Σικελιανού 2, Ψυχικό) γράφει:

«Επί 18 μήνες (δηλ. από τον Απρίλιο του 2001) ο Δήμος Ψυχικού ήταν
πρωταγωνιστής σε θορυβώδεις εκδηλώσεις, ξεσηκώνοντας τους δημότες σε “ανένδοτο
αγώνα” κατά του ΥΠΕΧΩΔΕ, με στόχο τη ματαίωση του έργου τής κατασκευής των
τριών υπόγειων κόμβων στη Λεωφ. Κηφισίας και ειδικά του κόμβου στον Φάρο.

Κύριο επιχείρημα ήταν ότι το έργο αυτό, “απρογραμμάτιστο” και “αποσπασματικό”
θα ήταν “καταστροφικό” για το Ψυχικό, γιατί θα “ισοπέδωνε την ποιότητα της
ζωής των κατοίκων του”.

Για να στηρίξει την άποψη αυτή ο Δήμος Ψυχικού, αντί για λογική ανάλυση,
προτίμησε να χρησιμοποιήσει τη μέθοδο των συνθηματολογικών αποστροφών, όπως
π.χ. “το έργο αυτό ματαιώνει οριστικά το Μετρό στη Λεωφ. Κηφισίας” –
“καταστρέφει τα αιωνόβια πεύκα στον Φάρο” – “καταργείται η οδός Μαραθωνοδρόμων
και μπαίνουν οι βάσεις για την αλλαγή των χρήσεων γης” κ.λπ.

Τελικά πριν από έναν μήνα, ο δήμαρχος Ψυχικού ανακοίνωσε ότι συμφώνησε με τις
απόψεις του ΥΠΕΧΩΔΕ και υπέγραψε σχετική συμφωνία για την κατασκευή του
κόμβου, εξασφαλίζοντας ανταλλάγματα υπέρ του Ψυχικού και αποδίδοντας πλέον
εύσημα στο ΥΠΕΧΩΔΕ, διότι “έδειξε ειλικρινή διάθεση συνεννόησης” (!).

Ποια, όμως, μπορεί να είναι τα ανταλλάγματα που αντισταθμίζουν την
“καταστροφή” και την “ισοπέδωση της ποιότητας ζωής των κατοίκων”, όπως επί
ενάμιση χρόνο ισχυριζόταν ο Δήμος Ψυχικού;

Πόσο μάλλον που τα αντισταθμιστικά ανταλλάγματα – για τις “συμφορές” που ο
κόμβος θα προκαλούσε – είχαν προσφερθεί από το ΥΠΕΧΩΔΕ στον δήμο από τον
Απρίλιο του 2001. Όμως, τότε ο δήμος τα είχε απορρίψει, επιλέγοντας τη “σκληρή
γραμμή” του ανένδοτου αγώνα.

Συνέπεια της αλλοπρόσαλλης και ανεύθυνης αυτής τακτικής ήταν η μεγάλη
καθυστέρηση στο ξεκίνημα του έργου. Έτσι, μέχρι το 2004 θα προλάβει να
κατασκευαστεί μόνο ο ένας κόμβος του Φάρου και μετά το 2004 οι άλλοι δύο (Αγ.
Βαρβάρας και Φιλοθέης), με αποτέλεσμα να είναι διπλάσια η τραγική ταλαιπωρία
όσων κινούνται επί της Λεωφ. Κηφισίας».