ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΑΒΒΑΔΙΑΣ Ζω σε μια καφκική ατμόσφαιρα

Το όνομά του αναφερόταν στα αρχεία της Στάζι. Ωστόσο ο ίδιος – ο κ.
Δημήτρης Καββαδίας – υποστηρίζει σε συνέντευξή του στα «ΝΕΑ» ότι δεν έχει
καμία σχέση με την τρομοκρατία και δεν μπορεί να εξηγήσει πώς και γιατί το
όνομά του βρέθηκε στα έγγραφα της μυστικής υπηρεσίας της πρώην Ανατολικής
Γερμανίας. Ο 54χρονος αρχιτέκτονας και υπάλληλος του ΕΟΤ εκφράζει την
αγανάκτησή του για την προσωπική ταλαιπωρία που έχει υποστεί από το 1995, ενώ
σημειώνει ότι για την υπόθεση εκλήθη να καταθέσει στον ανακριτή το φθινόπωρο
του 1999.

Ακόμα και σήμερα δεν γνωρίζει πως βρέθηκε το όνομά του στα αρχεία της Στάζι και αποτελεί γι’ αυτόν ένα βασανιστικό ερώτημα

ΕΡ.: Γνωρίζατε πως το όνομά σας είχε βρεθεί στα αρχεία της Στάζι;

Δ. Καββαδίας: Εγώ το ήξερα εδώ και πάρα πολύ καιρό, από το 1995, από
δημοσιογραφικές όμως πηγές. Με είχαν πλησιάσει, δηλαδή, συγκεκριμένοι
δημοσιογράφοι και με είχαν ενημερώσει ότι το όνομά μου είναι μέσα σε αυτά τα
χαρτιά. Φυσικά, υπήρχαν και τα σχετικά δημοσιεύματα της εποχής εκείνης.

ΕΡ.: Όταν λέμε δημοσιογράφοι, εννοούμε φίλοι σας δημοσιογράφοι;

Δ. Καββαδίας: Όχι, τελείως άσχετοι, τελείως άγνωστοι σε μένα.

ΕΡ.: Κάνατε κάποια έρευνα να διαπιστώσετε εάν πράγματι βρέθηκε το όνομά
σας, σας κάλεσε κάποιος αρμόδιος…

Δ. Καββαδίας: Δυνατότητα να κάνω προσωπική έρευνα δεν είχα. Με κάλεσε στις
αρχές του 1999, τον Φεβρουάριο, ένας ανακριτής – δεν θυμάμαι το όνομά του –
και με ρώτησε ορισμένα πράγματα που θεωρώ, διαβάζοντας τώρα τα δημοσιεύματα,
ότι σχετίζονταν με τα στοιχεία αυτά.

ΕΡ.: Ο συγκεκριμένος δικαστικός λειτουργός αναφέρθηκε καθόλου στα στοιχεία
της Στάζι;

Δ. Καββαδίας: Η έρευνα έγινε στα πλαίσια δικαστικής συνδρομής των ελβετικών
αρχών για την υπόθεση του ζεύγους Ντε Μαρσέλους, τους οποίους, σημειωτέον,
ούτε γνωρίζω ούτε έχω συναντήσει ποτέ.

ΕΡ.: Τη σιωπή από το 1995 έως το 1999 την έχετε ερμηνεύσει;

Δ. Καββαδίας: Εγώ δεν μπορώ να ερμηνεύσω τίποτα. Και το κυριότερο που δεν
μπορώ να ερμηνεύσω είναι η εμπλοκή του ονόματός μου σε αυτήν την άθλια
ιστορία.

ΕΡ.: Την εμπλοκή εκ μέρους της Στάζι, των ελληνικών αρχών, των μέσων
ενημέρωσης, τι από όλα;

Δ. Καββαδίας: Την ύπαρξη του ονόματός μου σε αυτά τα χαρτιά. Από ‘κεί και πέρα
δεν μπορώ να ερμηνεύσω ούτε τη χρήση που γίνεται από ορισμένους των χαρτιών
αυτών. Και βέβαια δεν είναι δικό μου θέμα να κρίνω πώς τα χρησιμοποίησαν οι
ελληνικές αρχές.

ΕΡ.: Γνωρίζετε πώς βρέθηκε το όνομά σας στα αρχεία της Στάζι;

Δ. Καββαδίας: Όχι, και αποτελεί για μένα ένα βασανιστικό ερώτημα.

ΕΡ.: Γνωρίζετε άλλους ανθρώπους που τα ονόματά τους βρέθηκαν στα χαρτιά της
Στάζι; Υποτίθεται ότι είναι τέσσερα.

Δ. Καββαδίας: Δεν ξέρω ποια είναι τα χαρτιά της Στάζι. Και θέλω να απαντήσω
και επί της αρχής σε αυτό το ερώτημα. Με βάση τη δική μου προσωπική
ταλαιπωρία, δεν θέλω να αναφερθώ σε κανένα άλλο πρόσωπο που ενδεχομένως δική
μου αναφορά να δημιουργούσε υπόνοιες για το οτιδήποτε.

ΕΡ.: Ποια είναι αυτή η προσωπική ταλαιπωρία;

Δ. Καββαδίας: Του να αναζητώ εδώ και κάποια χρόνια για ποιο λόγο βρέθηκε το
όνομά μου μπλεγμένο σε αυτήν την ιστορία.. Ξέροντας ότι ουδέποτε είχα σχέσεις
με αυτά τα πράγματα, ουδέποτε έχω συναναστραφεί ή έχω συνεννοηθεί για τέτοιες
ιστορίες, είμαι τελείως απ’ έξω. Εσείς τι θα κάνατε στη θέση μου; Εγώ ξαφνικά
μπήκα σε μια καφκική ατμόσφαιρα. Διότι και τα μέσα ενημέρωσης δεν είναι η
πρώτη φορά που ασχολούνται με το θέμα – έρχονταν και ξανάρχονταν στο ζήτημα
αυτό ορισμένες εφημερίδες και ορισμένα κανάλια.

ΕΡ.: Χωρίς ονόματα, όμως.

Δ. Καββαδίας: Χωρίς ονόματα μεν, αλλά με αρχικά ή άλλα στοιχεία, όπως
«υπάλληλος του ΕΟΤ».

ΕΡ.: Έχετε δώσει κάποια ερμηνεία, με βάση την κοινή λογική έστω…

Δ. Καββαδίας: Ο καθένας όταν σκέπτεται μόνος του μπορεί να κάνει του κόσμου
τις υποθέσεις. Αλλά είναι υποθέσεις που τις κάνει για τον εαυτό του. Βεβαίως,
διάφορα πράγματα, πάρα πολλά, θα τα έχω σκεφθεί. Εκτός τούτου, κι αυτή είναι η
πολύ μεγάλη δυσκολία στην περίπτωσή μου, είναι ότι δεν έχω κανένα, μα κανένα
στοιχείο, για να υποστηρίξω αυτές τις υποθέσεις. Όποια εκδοχή κι αν
ακολουθήσει κανείς – και με δεδομένο ότι εγώ δεν έχω καμιά, μα καμιά σχέση με
την τρομοκρατία – δεν μπορώ να το υποστηρίξω. Και όποια ερμηνεία είναι πέραν
της λογικής. Παρ’ όλα αυτά, εγώ πιστεύω ότι υπάρχει μια ερμηνεία – δεν μπορεί
να είναι αποτέλεσμα τύχης. Κάποια ερμηνεία πρέπει να υπάρχει. Οφείλει να
υπάρχει.

ΕΡ.: Τι σας ρώτησε ο ανακριτής το 1999;

Δ. Καββαδίας: Δεν θέλω να αναφερθώ, αυτό είναι δουλειά της Δικαιοσύνης να σας
ενημερώσει. Εγώ δεν έχω δικαίωμα να αναπαράγω αυτήν τη συζήτηση. Ήταν πάντως
μια πολύ σύντομη συνάντηση, διάρκειας 15 λεπτών.

Είμαι ένας απλός άνθρωπος της Αριστεράς

Ο κ. Δημήτρης Καββαδίας υποστηρίζει ότι το πολιτικό του παρελθόν δεν μπορεί να
τον συνδέσει στην υπόθεση της τρομοκρατίας.

ΕΡ.: Υπάρχει ενδεχομένως κάποια ερμηνεία της εμπλοκής του ονόματός σας στο
πολιτικό σας παρελθόν;

Δ. Καββαδίας: Δεν έχει τίποτε το μυστήριο το πολιτικό μου παρελθόν, είμαι ένας
απλός άνθρωπος της Αριστεράς, της ευρύτερης Αριστεράς. Είναι γνωστό ότι ανήκω
στον χώρο της παραδοσιακής Αριστεράς. Στο ευρύτερο περιβάλλον του ΚΚΕ από το
1974 και μετά στον Συνασπισμό τον ενιαίο και στη συνέχεια τον σημερινό ΣΥΝ.

ΕΡ.: Σκέπτεστε να κάνετε κάτι για όλη αυτή την υπόθεση;

Δ. Καββαδίας: Θα κάνω οτιδήποτε μπορώ, στα νόμιμα πλαίσια, να χρησιμοποιήσω
για να υπερασπισθώ την τιμή μου και την υπόληψή μου. Και να αποκαταστήσω την
αλήθεια.

ΕΡ.: Έχετε μιλήσει με τον κ. Χρυσοχοΐδη ή τον κ. Διώτη;

Δ. Καββαδίας: Όχι. Με κανέναν. Μόνο τηλεοπτικοί αστέρες με πήραν για να με
ρωτήσουν εάν θέλω να μιλήσω και μαγνητοφώνησαν τα τηλεφωνήματα αυτά! Θα ήθελα
να τονίσω ότι καταλαβαίνω τον ρόλο των μέσων ενημέρωσης και ιδιαίτερα του
Τύπου, ως ελεγκτών της εξουσίας. Το καταλαβαίνω πολύ καλά και θεωρώ ότι είναι
και χρέος τους να το κάνουν. Εκείνο που δεν καταλαβαίνω είναι, σε μια
περίπτωση σαν κι αυτήν, όπου τα στοιχεία στα οποία αναφέρονταν τα δημοσιεύματα
είναι γνωστό ότι υπάρχουν και κυκλοφορούν σε διάφορα γραφεία εδώ και δέκα
χρόνια τουλάχιστον, μία πίεση σε σχέση με την αποκάλυψη αυτών των στοιχείων,
γιατί αυτή η πίεση γίνεται μεγαλύτερη όταν συνοδεύεται και από τον διασυρμό
ενός ονόματος. Τι σχέση έχει η δημοσίευση του ονόματος ενός απλού ανθρώπου,
που δεν έχει σε τίποτε να κάνει με την κυβέρνηση, ή με το κυβερνών κόμμα ή με
οτιδήποτε στο να αποτελέσει έναν παραπανήσιο μοχλό πίεσης του Τύπου έναντι της
εξουσίας. Και θεωρώ ότι αυτός είναι ένας ανεπίτρεπτος δημόσιος διασυρμός, ένα
είδος δημόσιου λιθοβολισμού, ένα λιντσάρισμα, για το οποίο το μόνο που έχω να
κάνω είναι να δηλώσω την αγανάκτησή μου. Γιατί δεν βρίσκω κανέναν απολύτως
λόγο σε τέτοιου τύπου δημοσιεύματα να αναφέρονται συγκεκριμένα ονόματα – και
μάλιστα χωρίς να υπάρχει κανένας απολύτως έλεγχος για την ποιότητα και την
αξιοπιστία των πληροφοριών πάνω στις οποίες χτίζεται ένα ολόκληρο μυθιστόρημα.