ΕΓΡΑΨΑΝ

Μαριάνα Πυργιώτη:

(η αρθρογράφος, για τον Κηφισό)

«Για όλους όσοι μεγαλώσαμε δίπλα στο ποτάμι και περνάγαμε από παιδάκια το
«γεφυράκι» με τα πόδια, όλα όσα γράφονται και λέγονται για τον Κηφισό
φαντάζουν άδικα και σκληρά… Κι αφού πρέπει προς χάριν της προόδου και της
κυκλοφοριακής ομαλότητος να τον σκεπάσουμε και να μην ξαναδούμε ποτέ εκείνες
τις πέτρινες όχθες με τα πηγάδια δεξιά κι αριστερά, τα περιβόλια και τα σπίτια
με τις φοινικιές κι ακόμη πιο κάτω στο Μοσχάτο με τους ευκαλύπτους, ας το
κάνουμε, αλλά με σεβασμό… Διότι, όποιος δεν μπορεί να σταθεί για λίγο
σκεφτικός μπροστά σ’ ένα γέρικο ξεροπόταμο με ξαφνικές εκρήξεις υδάτινης ροής,
που μετ’ ου πολύ θα «χαθεί» από τα μάτια μας, τότε δεν μπορεί να αφουγκραστεί
τίποτε άλλο σ’ αυτήν την πόλη ή σ’ αυτήν τη ζωή».

(«Απογευματινή»)