4 νέα πρόσωπα, αλλά και σκοτεινά σημεία σε 8 επιθέσεις

Μέσα σε 67 σελίδες ο Σάββας Ξηρός περιέγραψε όσα θυμάται από τη συμμετοχή
του στην οργάνωση 17 Νοέμβρη. Τα κυριότερα αποσπάσματα της δεκάωρης απολογίας
που έδωσε ενώπιον του εφέτη – ανακριτή κ. Λ. Ζερβομπεάκου και του εισαγγελέα
κ. Κ. Καρούτσου είναι τα ακόλουθα:

Στο χτύπημα κατά λεωφορείου των ΜΑΤ, στα Εξάρχεια, ο Σάββας Ξηρός στην απολογία του αφήνει χωρίς απάντηση το ερώτημα ποιος πέταξε τη χειροβομβίδα μετά την εκτόξευση της ρουκέτας

«Το 1980 πήγα στο Άγιο Όρος με σκοπό να μελετήσω την τέχνη της αγιογραφίας. Το
1981 έφυγα και έκανα σπουδές στην αγιογραφία, στο Μοναστήρι του Σιδηροκάστρου
Σερρών. Το καλοκαίρι του 1982 έμενα με το θείο μου Αργύρη Τσακαλία, στην Αθήνα
και συγκεκριμένα στη Νεάπολη. Εκείνη τη χρονιά γνωρίστηκα με την Αγγελική
Σωτηροπούλου. Το ίδιο έτος όμως, σε φροντιστήριο της Αθήνας, με πλησίασε ένα
μέλος του ΕΛΑ για να με στρατολογήσει στην οργάνωση αυτή. Και βέβαια εκείνη η
προσπάθεια απέτυχε. Τον καιρό εκείνο κυκλοφορούσε η φήμη ότι ο ΕΛΑ έψαχνε για
καινούργια μέλη. Το 1983 σε φιλικό μου περιβάλλον συναντήθηκα για πρώτη φορά
με τον Χρήστο Τσουτσουβή και ανταλλάξαμε μία “καλημέρα”. Λίγες μέρες αργότερα
ο Χρ. Τσουτσουβής με επισκέφθηκε στο εργαστήριο όπου εργαζόμουν. Έγινε και
πάλι προσπάθεια στρατολόγησής μου, αλλά εγώ έδειξα χαλαρό ενδιαφέρον. Ο
Τσουτσουβής εξακολούθησε να με επισκέπτεται μέχρι τον θάνατό του, το 1985,
αλλά εγώ ουδέποτε εντάχθηκα στον ΕΛΑ».

Ο «Κώστας» και ο «Πάρκινσον»

«Αργότερα, το 1986 ο αδερφός μου Χριστόδουλος μού έκανε πολιτική ανάλυση για
την κατάσταση που επικρατούσε στην Ελλάδα και τον υπόλοιπο κόσμο. Πλαγίως μού
ζήτησε να τον βοηθήσω σε μία παράνομη δραστηριότητα και συγκεκριμένα σε μία
τοποθέτηση βόμβας. Μετά έμαθα ότι επρόκειτο για την οργάνωση 17 Νοέμβρη, γύρω
από την οποία είχε εκείνο τον καιρό δημιουργηθεί ένας μύθος και έτσι αποφάσισα
να συνεχίσω. Στην οργάνωση δεν κάναμε εκπαίδευση στην κατασκευή των εκρηκτικών
μηχανισμών και των βομβών, απλώς βελτιώναμε τεχνικές από τους παλαιότερους που
βρήκαμε στην οργάνωση. Τον παλιότερο “Νικήτα” της οργάνωσης δεν το ξέρω, αλλά
άκουσα ότι είχε το παρατσούκλι “γιατρός”. Κάποιο άτομο πριν από εμένα στην
οργάνωση είχε το κωδικό όνομα “Πάρκινσον”, αλλά μετά τη συμμετοχή του σε μία
ληστεία αποχώρησε. Ο “Κώστας” είναι ένας Πόντιος, ο οποίος φοιτούσε στη Σχολή
Καλών Τεχνών. Το πρόσωπο αυτό πιστεύω ότι δεν μπορεί να ήταν μέλος της
οργάνωσης. Δεν είχε τη δυνατότητα, γιατί ήταν αφηρημένος καλλιτέχνης».

«Παλιά υπήρχε γυναίκα»

«Άκουσα πολύ παλιά υπήρχε μία γυναίκα, το όνομα της οποίας κανένας δεν μου
είπε ποτέ και η οποία κρατούσε κάποιο “σπίτι” και ήταν πολύ τυπική στα έξοδά
της. Δεν υπήρξε καμία σύνδεση του Αλέξανδρου Γιωτόπουλου ή κάποιου άλλου
μέλους της οργάνωσης με άλλες οργανώσεις, ελληνικές ή ξένες. Αυτό το λέω
κατηγορηματικά. Ο “Λάμπρος” είχε τον τρόπο και την ικανότητα να πείθει και
εμείς είχαμε την ανάλογη εμπιστοσύνη στο κριτήριό του. Τον μόνο που έχω
ακούσει ως ιδρυτή της 17 Νοέμβρη είναι ο “Λάμπρος”. Είχαν αναφερθεί και άλλα
ονόματα, αλλά εγώ δεν θυμάμαι».

Επίθεση σε λεωφορείο Αμερικανών (1987)

Η πρώτη τρομοκρατική ενέργεια στην οποία ο Σ. Ξηρός είχε ενεργό ρόλο: «Το
πρόσωπο που γνώρισα με το ψευδώνυμο “Αλέκος”, και που ήταν οδηγός στο
φορτηγάκι στη βομβιστική επίθεση σε λεωφορείο με Αμερικανούς στρατιώτες στην
περιοχή του Ρέντη, το 1987, είναι ο Πάτροκλος Τσελέντης και το αναγνωρίζω από
τις φωτογραφίες που μου επιδεικνύετε. Τη βόμβα την πυροδότησε ο Χριστόδουλος.
Ήταν η πρώτη μου συμμετοχή στη δραστηριότητα της 17 Νοέμβρη. Δεν θυμάμαι, ούτε
αντιλήφθηκα αν συμμετείχε και κάποιος άλλος πλην των τριών αναφερομένων, αλλά
από την πείρα μου πιστεύω ότι υπήρχε και άλλο άτομο για την ειδοποίηση και την
προετοιμασία της έκρηξης. Ο σκοπός της τοποθέτησης της βόμβας στου Ρέντη ήταν
ο τραυματισμός επιβαινόντων στο λεωφορείο και ο εκφοβισμός αυτών. Ο σκοπός
αυτός προκύπτει από το ότι η βόμβα είχε τοποθετηθεί στον πάτο του κάδου και
από πάνω είχαμε βάλει την άμμο ώστε να απλωθεί χαμηλά η έκρηξη. Επίσης, το
σχέδιο προέβλεπε την πυροδότηση της βόμβας να γίνει αφού είχε περάσει
τουλάχιστον το μισό λεωφορείο».

Απόπειρα κατά Τζορτζ Κάρος (1988)

«Σε αυτή την ενέργεια συμμετείχε και κάποιο τέταρτο πρόσωπο, το οποίο καθόταν
σε ένα καφενείο και περίμενε τηλεφώνημα για την αναχώρηση του Κάρος από την
αμερικανική πρεσβεία. Δεν θυμάμαι όμως ποιο ήταν το πρόσωπο αυτό, ούτε το
γνωρίζω. Την ημέρα εκείνη εγώ ήμουν στο δασάκι και ο Αμερικανός πέρασε μπροστά
από το σπίτι με το αυτοκίνητο, αλλά επειδή δεν ήμουν εκατό τοις εκατό σίγουρος
ότι αυτός ήταν πράγματι ο στόχος δεν πάτησα το μπουτόν και ακύρωσα την έκρηξη,
παρότι υπεύθυνος ήταν ο Αλέκος. Την πυροδότηση της έκρηξης στις 28.6.1988 για
τη δολοφονία του Αμερικανού αξιωματούχου Γουίλιαμ Νορντίν πιστεύω ότι την
έκανε αδερφός μου ο Χριστόδουλος, διότι ο Λουκάς (Δημήτρης Κουφοντίνας)
συνήθως ασχολείτο με την επίβλεψη του χώρου».

Ληστεία στα ΕΛΤΑ Πατησίων (1988)

«Έχω την εντύπωση ότι υπήρχε και πέμπτο άτομο, αλλά δεν μπορώ να προσδιορίσω
ποιο ήταν, διότι δεν μπορώ να το συνδυάσω με τις επόμενες ενέργειες της
οργάνωσης, Ενδεχομένως να το γνώρισα μετά, αλλά δεν το συνδύασα με τη ληστεία.
Γνώριζα ότι μέσα στο ταμιευτήριο υπήρχε αστυνομικός φρουρός, αλλά πίστευα ότι
δεν θα αντιδράσει εάν το σχέδιο εφαρμοζόταν όπως είχε σχεδιαστεί. Δεν είδα τις
συνθήκες τραυματισμού του, αλλά έμαθα ότι τον πυροβόλησε ο Δημήτρης
Κουφοντίνας».

Κλοπή στο Αστυνομικό Τμήμα Βύρωνα (1988)

«Ο Λάμπρος φορούσε κουκούλα για να μην αναγνωρίζεται από εμάς, διότι στην
ενέργεια αυτή πήραμε μέρος πολλά άτομα. Ενδεχομένως να πήραν μέρος και άλλα
που δεν τα θυμάμαι εγώ».

Δολοφονία Ανδρουλιδάκη (1989)

«Σε αυτή την υπόθεση από συζητήσεις που είχαμε μεταξύ μας πληροφορήθηκα ότι
έλαβε μέρος και ο Μάρκος (Κώστας Τέλιος) από τη Θεσσαλονίκη, ο οποίος έλαβε
μέρος σαν συνοδός, σαν μαθητευόμενος, και μάλιστα φοβήθηκε και δήλωσε μετά την
ενέργεια τον φόβο του. Δεν μπορώ να προσδιορίσω, ούτε ξέρω ποιος πυροβόλησε
τον εισαγγελέα. Ο Δημήτρης Κουφοντίνας ή ο Βασίλης Τζωρτζάτος;».

Απόπειρα κατά Ταρασουλέα (1989)

«Δεν μπορώ να προσδιορίσω το τρίτο άτομο, διότι αυτό άλλαζε. Ο Π. Ταρασουλέας
απ’ όσο ξέρω επελέγη ως στόχος διότι υπήρχε η πληροφορία ότι κατά τη διάρκεια
της χούντας είχε στείλει κόσμο στην εξορία. Για τον Κ. Ανδρουλιδάκη δεν ξέρω
γιατί επελέγη ως στόχος. Για την επίθεση, πάντως, εις βάρος του πρώην υπουργού
Γιώργου Πέτσου οι λόγοι που προέβαλε ο “Λάμπρος” (Αλέξανδρος Γιωτόπουλος) για
τη δολοφονία του ήταν κάποιες πολεοδομικές παραβάσεις, που κατά τη γνώμη μου
ήταν αστείες, για να δικαιολογήσουν αυτή την ενέργεια. Στην υπόθεση δε αυτή
επέμενα να είμαι εγώ αυτός που θα πυροδοτούσε την βόμβα για να μην πάει
κάποιος άλλος και έχουμε βαρύτερα αποτελέσματα».

Δολοφονία Μπακογιάννη (1989)

«Το τέταρτο πρόσωπο που συμμετείχε πρέπει να ήταν ο Βασίλης Τζωρτζάτος, ο
οποίος βρισκόταν στην παράλληλη οδό της Σόλωνος, στη Σκουφά, μέσα στο
αυτοκίνητο, δηλαδή ήταν ο οδηγός. Είναι πιθανόν. Το σχέδιο δολοφονίας
προέβλεπε ότι σε περίπτωση που υπήρχε και δεύτερο άτομο μαζί με τον Π.
Μπακογιάννη, η επιχείρηση θα ματαιωνόταν. Ο “Χάρης” (Ηρακλής Κωστάρης) μαζί με
τον “Στέλιο” (Κώστα Καρατσώλη) έρχονταν πάντοτε καλοντυμένοι και είχα την
εντύπωση ότι είχαν μαζί κάποιο μαγαζί που πουλούσε ρούχα. Ο Π. Μπακογιάννης
επελέγη ως στόχος ίσως επειδή ήταν πολύ ικανός άνθρωπος της δεξιάς και ήταν
μία “γέφυρα” προς την αριστερά. Δεν ξέρω βέβαια κατά πόσο ανταποκρίνεται στην
αλήθεια αυτό, αλλά αυτή είναι η εντύπωσή μου».

Κλοπή οπλισμού από Συκούριο (1989)

«Στα βιβλία εφόδου, που βρίσκονταν έξω από την πόρτα κάθε αποθήκης υπήρχαν
υπογραφές ότι είχε γίνει έφοδος μέχρι το πρωί γιατί οι υπεύθυνοι ήθελαν να
κοιμηθούν, και έτσι εμείς είχαμε την άνεση και τον χρόνο να κάνουμε τις
ενέργειες που με λεπτομέρειες σας έχω αναφέρει. Ο “Σταμάτης” (Β. Τζωρτζάτος),
ο “Μάρκος” (Κ. Τέλιος) και ο “Χάρης” (Ηρ. Κωστάρης) ήταν σίγουρα, όπως και ο
αδερφός μου Χριστόδουλος και ο “Λουκάς” (Δημ. Κουφοντίνας). Οι “Στέλιος” (Κ.
Καρατσώλης) και “Στάθης” (Θωμάς Σερίφης) ενδεχομένως να ήταν κι αυτοί».

Κλοπή μπαζούκας από το Πολεμικό Μουσείο (1990)

«Τα πρόσωπα που λάβαμε μέρος ήταν τα πρόσωπα που αναφέρω στην προανακριτική
μου απολογία (σ.σ. Χριστόδουλος Ξηρός, Δημ. Κουφοντίνας και Βασ. Ξηρός).
Προσθέτω ότι για να μη μας ακολουθήσει κάποιος από τους φύλακες του Μουσείου
τοποθετήσαμε ένα κουτί κοντά στην είσοδο λέγοντάς τους να μην το μετακινήσουν,
γιατί είναι βόμβα».

Εκρηκτικοί μηχανισμοί στην Εκάλη (1990)

«Είχαν κατασκευαστεί 30 μηχανισμοί και νομίζω ότι τους τοποθετήσαμε όλους.
Μέσα στο σπίτι που φτιάχνονταν οι εκρηκτικοί μηχανισμοί ήταν οι “Λουκάς” και
Β. Τζωρτζάτος».

Ρουκέτα στην Πρόκτερ και Γκαμπλ (1990)

«Στη Λεωφόρο Συγγρού εκείνη την ημέρα ήταν μαζί μου ο “Λουκάς” και ο
Τζωρτζάτος. Ο “Λουκάς” επιτηρούσε τον χώρο και μου έδωσε σήμα για να βγω από
το αυτοκίνητο μαζί με το μπαζούκας. Ο Τζωρτζάτος προφανώς ήταν οδηγός».

Απόπειρα κατά Βαρδινογιάννη (1990)

«Ο μηχανισμός με το μπαρούτι χρησιμοποιήθηκε με σκοπό να μην έχουμε θύματα από
τη συνοδεία του επιχειρηματία. Δεν μπορώ να θυμηθώ ποιο ήταν το τέταρτο
πρόσωπο που έλαβε μέρος στην απόπειρα δολοφονίας εναντίον του».

Βόμβα στην BARCLAYS (1991)

«Ενδεχομένως το δεύτερο πρόσωπο με το οποίο πήγα να ήταν και ο “Λουκάς” και
τούτο διότι δεν μπορούσαμε μόνοι μας να αντιμετωπίσουμε κάτι απρόοπτο, χωρίς
να υπάρχει κάποιος έμπειρος μαζί μας».

Ρουκέτα στην Αμέρικαν Εξπρές (1991)

«Η στόχευση έγινε για να κτυπήσει στον εξαερισμό της τράπεζας, για να μην
υπάρξει τραυματισμός του τυχόν εκεί ευρισκομένου φύλακα».

Δολοφονία Στιούαρντ (1991)

«Δεν κατάλαβα ποτέ τον λόγο που έπρεπε να γίνει αυτή η ενέργεια. Εκτός από
εμένα κανείς άλλος μέχρι σήμερα στην οργάνωση δεν ανέφερε στις συζητήσεις που
είχαμε ο,τιδήποτε γι’ αυτή την ενέργεια. Επικρατούσε πάντοτε μία βουβαμάρα.
Μάλιστα στη συγκεκριμένη περίπτωση είχε ακουστεί η λέξη “δολοφονία”, ενώ στις
άλλες ανθρωποκτονίες χρησιμοποιούσαμε τον όρο “εκτέλεση”».

Απόπειρα κατά Μπουλούκμπασι (1991)

«Εγώ πάτησα τον διακόπτη. Δεν μπορώ να θυμηθώ ποιος είχε τοποθετήσει το
παγιδευμένο αυτοκίνητο. Πάντως πρέπει να ήταν και άλλα πρόσωπα εκτός από μένα,
τον “Λουκά” και τον Τζωρτζάτο».

Δολοφονία Τσετίν (1991)

«Εγώ με τον Λουκά ήμαστε στην αρχή του δρόμου και στη συνέχεια τον συνόδευα
κατά τη στιγμή της εκτέλεσης, ενώ το τρίτο μέλος περίμενε στο αυτοκίνητο. Είχα
και εγώ όπλο, αλλά δεν χρειάστηκε να το χρησιμοποιήσω. Το πιστόλι το είχα μαζί
μου για εκφοβισμό. στην περίπτωση που περαστικοί θα επιχειρούσαν να μας
συλλάβουν. Αν υπήρχε πιθανότητα επεμβάσεως της αστυνομίας, θα ματαιωνόταν η
ενέργεια».

Ρουκέτα κατά ΜΑΤ και δολοφονία Ι. Βάρη (1991)

«Όταν αντιλήφθηκα ότι υπήρχαν μέσα στο λεωφορείο άτομα, σήκωσα τη στόχευση πιο
ψηλά, ώστε η ρουκέτα να πλήξει την οροφή για να μην υπάρξουν θύματα. Όσον
αφορά στη χειροβομβίδα που ερρίφθη είναι λιγάκι δύσκολο να το έκανα εγώ, διότι
ήμουν κρεμασμένος με το αριστερό χέρι στον τοίχο και με το δεξί χέρι κρατούσα
τον σωλήνα. Δεν μπορώ να θυμηθώ ποιος από τους άλλους έριξε την χειροβομβίδα».

Η συμπλοκή στα Σεπόλια (1991)

«Αντάλλαξε πρώτα ο Λουκάς 2-3 πυροβολισμούς με τον πρώτο αστυνομικό που είχε
ακινητοποιήσει, τον Χριστόδουλο και τον “Άρη” (Σωτήρη Κονδύλη). Ο Χριστόδουλος
είχε μαζί του μία τσάντα που είχε διάφορα όπλα και χειροβομβίδες. Όταν ο
“Λουκάς” πυροβόλησε και τον άλλο αστυφύλακα και άδειασε το πιστόλι του, είπε
στον Χριστόδουλο: “Δώσ’ μου μια χειροβομβίδα”. Εκείνος δεν αντέδρασε και ο
“Λουκάς” τού πήρε την τσάντα, έβγαλε την χειροβομβίδα από μέσα και την έριξε
κατά του πρώτου αστυφύλακα. Σε όλο αυτό το διάστημα ο οδηγός του περιπολικού
δεν είχε αντιδράσει. Βρισκόταν ακόμη στη θέση του οδηγού, όταν έτρεξε ο
“Λουκάς” και νομίζω ότι τον πυροβόλησε και στη συνέχεια γύρισε να πάρει τον
Χριστόδουλο και τον “Άρη”. Εγώ ήμουν καλυμμένος πίσω από ένα φορτηγάκι, βγήκα
και προσπάθησα να σταματήσω ένα διερχόμενο ΙΧ, το οποίο ανέπτυξε ταχύτητα και
εξαφανίστηκε. Τη στιγμή εκείνη περνούσε ένα ταξί το οποίο μποτιλιαρίστηκε
εκεί, λόγω των συμβάντων. Εγώ πήγα και κατέβασα τον συνοδηγό, ένα νεαρό άντρα,
και ο Χριστόδουλος κατέβασε και έδιωξε τον οδηγό. Ο Χριστόδουλος πυροβόλησε
μόνο 2 φορές καθόλη τη διάρκεια του επεισοδίου. Εγώ δεν πυροβόλησα καθόλου,
γιατί απευθυνόμουν σε πολίτες και όχι σε αστυνομικούς».

«Την ημέρα της εκτέλεσης εγώ είχα πάει πρωί – πρωί αρκετές ώρες πριν, και έκανα την τοποθέτηση της ρουκέτας και μετά αποχώρησα» δηλώνει στην απολογία του για την επίθεση κατά Παλαιοκρασσά ο Σάββας Ξηρός

«Την ημέρα της εκτέλεσης εγώ είχα πάει πρωί πρωί αρκετές ώρες πριν και έκανα
την τοποθέτηση της ρουκέτας και μετά αποχώρησα. Ήταν ο “Λουκάς”, ο
Χριστόδουλος, ο Τζωρτζάτος και ο “Μάρκος”, ο δάσκαλος από τη Θεσσαλονίκη. Την
πυροδότηση την έκανε ο “Λουκάς”».

Απόπειρα κατά Παπαδημητρίου (1992)

«Δεν θέλαμε να τον σκοτώσουμε, αλλά μόνο να τον τραυματίσουμε. Θέλω όμως να
σας πω ότι είναι πιο δύσκολο να τραυματίσεις κάποιον παρά να τον σκοτώσεις».

Δολοφονία Σόντερς (2000)

«Πρώτος στην ενέργεια αυτή πυροβόλησε ο “Λουκάς”. Όταν όμως μπλόκαρε το όπλο
G3 που κρατούσε, τον πυροβόλησα εγώ με το 45άρι».