Τέσσερα μεγάλα κενά για τη 17Ν

Τέσσερα ζητήματα πρωταρχικής σημασίας για την απόλυτη διαλεύκανση της
δράσης της 17 Νοέμβρη παραμένουν αδιευκρίνιστα, τουλάχιστον μετά την
ολοκλήρωση του πρώτου κύκλου των απολογιών των κατηγορουμένων.

Ακόμη και ο λαλίστατος Σάββας Ξηρός απέφυγε να αναφερθεί σ’ αυτά, είτε γιατί
ήθελε να καλύψει συγκεκριμένα πρόσωπα, είτε για να κρατήσει κλειστά κάποια από
τα «χαρτιά» του έως ότου φθάσει η υπόθεση στο δικαστήριο. Άλλωστε, η συμφωνία
που προφανώς έχει επιτευχθεί μεταξύ του 40χρονου τρομοκράτη και των διωκτικών
αρχών στα πλαίσια της συνεργασίας τους, με στόχο – από την πλευρά του – την
επιεική ποινική μεταχείριση, θα εξασφαλιστεί μόνο αν το κρίνουν οι δικαστές
του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων που θα κληθούν να δικάσουν την υπόθεση.

Τα σκοτεινά σημεία – όπως προκύπτουν από την ανακριτική απολογία του Σάββα
Ξηρού – αφορούν τον τρόπο εκπαίδευσης των μελών της 17 Νοέμβρη, τη διαχείριση
των οικονομικών της οργάνωσης, τις πηγές πληροφοριών για τις κινήσεις των
στόχων, αλλά και τις ιδιότητές τους, όταν μάλιστα επρόκειτο για αλλοδαπούς
αξιωματούχους και, τέλος, τα πρόσωπα που τους δίδαξαν τη χρήση των μπαζούκας.

Κανείς από τους κατηγορουμένους δεν έχει αναφερθεί στην εκπαίδευση που
πιθανότατα ακολούθησε τη στρατολόγησή τους και προηγήθηκε της ενεργού δράσης
τους στις επιθέσεις. Η εκπαίδευση αυτή δεν αφορά μόνο τη χρήση των όπλων, αλλά
γενικότερα τη συμπεριφορά των τρομοκρατών, τις μεθόδους που χρησιμοποιούσαν
στις επιθέσεις, τους τρόπους διαφυγής κ.ά.

Με ή χωρίς σκοποβολή

Μόνο ο Σάββας Ξηρός αναφέρεται στο ζήτημα της εκπαίδευσης στα όπλα
ισχυριζόμενος πως για τη χρήση περιστρόφων δεν ήταν απαραίτητη η εκμάθηση,
καθώς οι τρομοκράτες πυροβολούσαν τα υποψήφια θύματα από πολύ μικρή απόσταση
και δεν χρειάζονταν ειδικές γνώσεις για να επιτύχουν τον στόχο. Ο Χριστόδουλος
Ξηρός, ωστόσο, έχει πει στην προανακριτική του απολογία πως πριν τους ανατεθεί
ο ρόλος του εκτελεστή εξασκούνταν στη σκοποβολή σε ερημικές τοποθεσίες. Ο
40χρονος αγιογράφος πάντως αποφεύγει επιμελώς να κατονομάσει κάποιους
«παλαιότερους» – όπως τους χαρακτηρίζει – που τους έδειξαν τη συνδεσμολογία
των μπαζούκας. Ο δε Χριστόδουλος, αναφερόμενος στην κλοπή των μπαζούκας από το
Πολεμικό Μουσείο, έχει ισχυριστεί ότι «σκοπός της αφαίρεσης των μπαζούκας ήταν
να δουν το ηλεκτρικό κύκλωμά τους για την εκτόξευση των ρουκετών». Το γεγονός
ότι τα δύο αδέλφια επιχειρούν να καλύψουν τους «παλαιότερους» – όπως τους
χαρακτηρίζει ο Σάββας – αφού δεν αποκαλύπτουν την ταυτότητά τους, καταδεικνύει
την ύπαρξη και άλλων προσώπων που δεν έχουν συλληφθεί.

Μέχρι στιγμής δεν υπάρχουν πειστικές εξηγήσεις για την επένδυση των χρημάτων
που αποκόμισε η 17 Νοέμβρη από τις ληστείες τραπεζών και χρηματαποστολών, που
υπολογίζεται ότι ανέρχονται περίπου σε δύο δισ. Οι ισχυρισμοί κάποιων εκ των
κατηγορουμένων ότι τα χρήματα προορίζονταν για τα έξοδα της οργάνωσης (όπως τα
κατέγραφε ιδιοχείρως ο Δημ. Κουφοντίνας σε ειδικό τετράδιο που περιλαμβάνεται
στη δικογραφία) μάλλον δεν ευσταθούν. Η καταβολή ενοικίων για τις «γιάφκες», η
κάλυψη εξόδων για επιχειρήσεις εκτός Αθηνών (ξενοδοχεία, εστιατόρια, βενζίνη
κ.λπ.), αλλά και κάποιες άλλες μικροδαπάνες δεν είναι δυνατόν να απορρόφησαν
τα προερχόμενα από τις λείες τεράστια ποσά. Εξάλλου όλοι οι κατηγορούμενοι που
αναφέρονται στο θέμα αυτό, καταθέτουν ότι τις λείες των ληστειών παρελάμβανε
πάντα ο «Λάμπρος», ο οποίος έδινε στη συνέχεια εντολές για τη διαχείριση στον
Κουφοντίνα.

Από την… τηλεόραση

Ανοιχτό, τέλος, παραμένει το ζήτημα που αφορά τον τρόπο διά του οποίου οι
τρομοκράτες ενημερώνονταν για τα υποψήφια θύματά τους. Αν υποτεθεί ότι για
τους Έλληνες δεν ήταν δύσκολη η συλλογή πληροφοριών, ήταν αδύνατον να
γνωρίζουν λεπτομέρειες για τους αλλοδαπούς, όταν μάλιστα κατείχαν θέσεις σε
μυστικές υπηρεσίες, που εκ των πραγμάτων δεν έπρεπε να γίνονται ευρέως γνωστά
τα στοιχεία τους. Βεβαίως ο Σάββας Ξηρός, στην προανακριτική του απολογία,
ισχυρίζεται ότι συχνά η οργάνωση δεν γνώριζε εκ των προτέρων τα στοιχεία του
στόχου. Μάλιστα στις περιπτώσεις Νορντίν και Σόντερς – όπως τονίζει – έμαθαν
από την τηλεόραση τα ονόματα των θυμάτων, ενώ στην περίπτωση του Σόντερς το
όνομα προστέθηκε στη σχετική προκήρυξη που ήταν έτοιμη πριν από την επίθεση εκ
των υστέρων.

Οι τρεις απολογίες του Σάββα Ξηρού

Έχοντας πλήρη γνώση του ισχύοντος αντιτρομοκρατικού νόμου – από την ημέρα που
τέθηκε σε ισχύ – και κυρίως των διατάξεων που προβλέπουν επιεική ποινική
μεταχείριση των κατηγορουμένων για τρομοκρατικές ενέργειες οι οποίοι
συνεργάζονται με τις διωκτικές αρχές, ο Σάββας Ξηρός έδωσε τρεις απολογίες στα
πλαίσια της προανάκρισης που διενήργησε η Αντιτρομοκρατική Υπηρεσία υπό την
εποπτεία του εισαγγελέα κ. Ιω. Διώτη. Η πρώτη, με ημερομηνία 11 Ιουλίου 2002,
δεν απέδωσε καρπούς. Ο τραυματίας τρομοκράτης δήλωσε απώλεια μνήμης και
περιορίστηκε στην περιγραφή της οικογενειακής του κατάστασης. Άφησε ωστόσο ένα
περιθώριο ελπίδας στους διώκτες του: «Ελπίζω να θυμηθώ στο μέλλον». Αυτό το
μέλλον αποδείχθηκε πως απείχε μόνο εννέα ημέρες από τη στιγμή που το ανέφερε.
Στις 20 Ιουλίου ο νοσηλευόμενος αγιογράφος τα είπε όλα. Ή τουλάχιστον όσα
ήθελε να πει σ’ εκείνη τη φάση της διαδικασίας. Επτά ημέρες αργότερα, στις 27
Ιουλίου, διευκρίνισε κάποια σημεία, ενώ στην ανακριτική του απολογία έδωσε
περισσότερες λεπτομέρειες.

Ανησυχία για τις περιουσίες

Τόσο ο Σάββας όσο και ο Χριστόδουλος Ξηρός είχαν μελετήσει τον νόμο 2928 «για
την αντιμετώπιση του οργανωμένου εγκλήματος», που τέθηκε σε ισχύ στις 27
Ιουνίου 2001 – ένα χρόνο πριν από τον τραυματισμό του 40χρονου τρομοκράτη στον
Πειραιά – από την εποχή εκείνη. Έτσι, η σύλληψή τους τους βρήκε
προετοιμασμένους. Τώρα αυτό που απασχολεί τους δύο αδελφούς είναι η
τακτοποίηση των περιουσιακών τους στοιχείων πριν δεσμευθούν και αυτά με
διάταξη του εφέτη ανακριτή, όπως έγινε με τους τραπεζικούς λογαριασμούς όλων
των κατηγορουμένων. Ο Σάββας έχει στην κατοχή του ένα οικόπεδο 2,5 στρεμμάτων
και ένα τροχόσπιτο, τα οποία θέλει να πουλήσει προκειμένου να καλύψει με τα
χρήματα αυτά τα έξοδα που έχουν ανακύψει. Το ίδιο θέλει να κάνει και η
σύντροφός του Αλίσια Κορτέζ για ένα οικόπεδο 4 στρεμμάτων. Όσον αφορά τον
Χριστόδουλο, εκείνος προσπαθεί να πουλήσει τον εξοπλισμό για κατασκευή
μουσικών οργάνων που είχε αγοράσει πρόσφατα με δάνειο.