ΑΝΑΛΩΣΙΜΑ Το φιλικό ποτάμι

Ο Σηκουάνας πάντως δεν πλημμύρισε. Ώς τη στιγμή που έφυγε από ‘κεί η παλιά μου
φίλη, κυλούσε φρόνιμα στην κοίτη του, ενώ τριγύρω συνέβαιναν αλλαγές στο
κέντρο της πόλης. Εκεί που κανονικά περνάει η λεωφόρος ταχείας κυκλοφορίας
αυτοκινήτων, ο δρόμος έκλεισε για το καλοκαίρι με απόφαση του δήμου. Θυμάστε
τον αριστερό δήμαρχο του Παρισιού; Αυτός. Κάνει την επανάσταση με ξαπλώστρες
και ομπρέλες, όπου μπορείς να πας να αναπαυτείς στη διάρκεια της μέρας,
πίνοντας το ποτό που αγοράζεις στις καντίνες. Μπροστά στο δημαρχείο έβαλε άμμο
για μπιτς βόλεϊ. Το πρωί η νεολαία πάει για ηλιοθεραπεία στις όχθες του
Σηκουάνα, το βράδυ μαζεύουν τις ξαπλώστρες και στρώνουν κουβέρτες, οργανώνουν
πικ νικ, φέρνουν κιθάρες και τραγουδούν, χορεύουν σε πλωτές ξύλινες εξέδρες.
Υπάρχει μία διαρκής συρροή νέων που ζευγαρώνουν, τη στιγμή που υποτίθεται ότι
πάσχει από έλλειψη νεολαίας η Γηραιά Ήπειρος. Δεν πάνε οι άτιμοι να μαζέψουν
ένσημα για τα Ταμεία τους, μαζεύονται στον Σηκουάνα εις αναζήτηση συντρόφου.
Λες και το ποτάμι βγάζει παιδιά, έτοιμα σε ηλικία γάμου. Το μόνο που δεν
κάνουν ακόμα είναι βουτιές στο νερό. Για κολύμπι χρειάζονται επανάσταση
βαθύτερη, καθάρισμα, οργάνωση, ίσως κατασκευή δεξαμενών, ποιος ξέρει. Ελπίζω
να μην το σκεφτεί κι αυτό ο αριστερός δήμαρχος και να μην το οργανώσει, γιατί
τότε δεν θα έρχονται οι Παριζιάνοι το καλοκαίρι στην Ελλάδα πια. Κι αν τους
μιμηθούν και οι σημερινοί πλημμυρισμένοι που εξοικειώνονται με το νερό και,
μόλις ξαναβάλουν τα ποτάμια στην κοίτη τους, οργανώσουν κι αυτοί παραλίες,
τότε κινδυνεύει ο τουρισμός μας σοβαρά. Κάτι να κάνουμε πρέπει, νομίζω.
Ξαπλώστρες στον Κηφισό.