Η εποχή του ριάλιτι-σοκ

Τηλεπαράθυρα, και άλλα τηλεπαράθυρα, να μάθει το έθνος την τέχνη του… χαζεύειν

Πληροφορίες, ακατάσχετη η ροή, αναλύσεις, κρίσεις, επικρίσεις, καχυποψία, νέες
πληροφορίες που την επιτείνουν κι άλλες πληροφορίες και τηλεφωνήματα και
«προκηρύξεις», απειλές, κυνήγι του «θησαυρού» ή κυνήγι μαγισσών, τα ξέρουμε
όλα αυτά, τα βλέπουμε και οι μόνοι πραγματικά ευτυχείς είναι ορισμένοι
παρουσιαστές δελτίων, οι οποίοι φαίνεται πως αισθάνονται τουλάχιστον εθνικοί
ευεργέτες. Εμείς, εδώ, προσφέρουμε πληροφορίες και από τα τηλεπαράθυρα
βγαίνουν ειδήσεις. Ωρυόταν προχθές ο κ. Λιάγκας υπέρ της προσφοράς των
τηλεπαραθύρων και των πληροφοριών που δίνουν.

Τόσες πληροφορίες δεν ξέρει κανείς τι να τις κάνει. Τις καταναλώνουμε, χωρίς
μάλιστα να ξεχωρίζουμε ποιος είπε τι και πού. Γιατί αμέσως μετά τα
τηλεπαράθυρα του κ. Λιάγκα, οι ίδιοι καλεσμένοι εμφανίζονται στα τηλεπαράθυρα
του κ. Άκη Παυλόπουλου για παράδειγμα, όπου και εκεί λένε τα ίδια. Τη σκυτάλη
από τον Γιώργο Τράγκα αίφνης, πήρε ο κ. Σπύρος Καρατζαφέρης, ο οποίος έχει
αναδειχθεί σε καθημερινό ρεπόρτερ-αναλυτή-«αποψιολόγο» των δελτίων του Star
και του Alter. Όλα τα ξέρει και για τις προκηρύξεις, ότι είναι γνήσιες, και τα
υπόγεια των ερευνών και τα ανώγεια. Έλεος! Είναι ο ίδιος δαιμόνιος ρεπόρτερ,
που την εποχή του σάλου με τον παράνομο τζόγο είχε προσπαθήσει να εμπλέξει
ακόμη και τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, ελπίζοντας να εκβιαστούν πολιτικές
εξελίξεις. Αχ! εκείνοι οι Γούντγουορντ και Μπερνστάιν, μετά το Γουοτεργκέιτ
στοίχειωσαν τα όνειρα των απανταχού ρεπόρτερ. Όλοι ονειρεύονται το μεγάλο
σουξέ, που θα τους μετατρέψει σε «οδηγούς» των πολιτικών εξελίξεων.

Προτιμούν να αγνοούν το παρακάτω κεφάλαιο όμως. Ότι, δηλαδή, στα
αμερικανικά πανεπιστήμια η μέθοδος αυτή έχει τεθεί σε αμφισβήτηση, καθώς όχι
μόνο δεν βελτιώνει τα τρωτά και τα ελαττώματα ενός συστήματος εξουσίας
καθιστώντας το πιο προσεκτικό, αλλά ενισχύει και τον ρόλο του μιντιακού
θεάματος εις βάρος των θεσμών.

Πάντως όλα δείχνουν πως θα περάσουμε από το καλοκαιρινό τρομο-ριάλιτι στο
χειμερινό ριάλιτι-σοκ, όπως πλέον θα πρέπει να αποκαλείται η νέα γενιά των
ριάλιτι σόου, που ετοιμάζουν να προβάλλουν στο έθνος των τηλεθεατών τα
κανάλια. Μπορεί, όμως, να συνυπάρχουν τα δύο είδη.

Θα παρουσιάζουν, για παράδειγμα, οι κουτσομπολοεκπομπές του μεσημεριού το
γενεαλογικό δένδρο του Κουφοντίνα ή τις ερωτικές του σχέσεις και μετά τους
καβγάδες των συγγενών, όσων συμμετέχουν στα ριάλιτι-σοκ. Ο δικός μας είναι
καλύτερος, ο δικός σας τον υπονομεύει, όχι ο δικός μας είναι
καλύτερος. Αφήστε που θα έχουμε και τις προσπάθειες των παικτών να
διακριθούν στον χορό και στο τραγούδι ή να επιβιώσουν με κεριά και αρμέγοντας
κατσίκες. Θα είναι το νέο είδος ανθρώπου-χιμπαντζή, που θα μιμείται τον εαυτό
του σε συνθήκες εργαστηρίου. Αναλόγως με τα κόλπα που θα κάνει θα κερδίζει
παλαμάκια.

Όχι ότι χειροκροτούμε πλέον. Τόσες ατραξιόν, καθημερινώς, δύσκολο πια να
κεντρίσουν το ενδιαφέρον. Χαζεύουμε.

Όσο για τις αυτάρεσκες δηλώσεις των παρουσιαστών, ότι περίπου παραληρεί
το πανελλήνιο μπροστά στις εκπομπές τους, τα νούμερα τηλεθέασης κάθε άλλο παρά
τις επαληθεύουν. Το φωσκολικό «Καλημέρα ζωή» βλέπει ο κόσμος και καμιά ταινία.
Οι υπόλοιποι ανταλλάσσουν στις παραλίες ανέκδοτα για τον Κουφοντίνα και μας
έρχονται και εμάς στα δημοσιογραφικά γραφεία.