Μυστήριο θερινού τύπου

Ένα καλό θρίλερ είναι πάντα πειρασμός και κατά κανόνα σχεδόν σίγουρος τρόπος
για να γεμίσουν τα σινεμά, ακόμη κι αυτό το διόλου δελεαστικό κινηματογραφικό
καλοκαίρι. Με την παλιά καλή συνταγή του «παρανοϊκού δολοφόνου», με χιούμορ
και σασπένς το «Ποτέ μη μιλάς σε ξένους» φαίνεται πως βρίσκει το κοινό του
στην καλοκαιρινή έξοδο, ενώ την ίδια ώρα παίρνει πολύ καλές κριτικές και
γεμίζει αίθουσες από την πρεμιέρα κιόλας, το θρίλερ του Νάιτ Σάιμαλαν (της
«Έκτης Αίσθησης») «Signs» με τον Μελ Γκίμπσον, που βρίσκεται μπροστά σε ένα
χωράφι μυστηρίου. Όσο κι αν έχουν ταλαιπωρηθεί τα θρίλερ από κλισέ –
περιεχομένου και αισθητικής – βρίσκουν πάντα τρόπους να προκαλέσουν το
ενδιαφέρον. Ακόμη και σε εποχές που το μυστήριο δεν λείπει.