[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

Το καλοκαίρι που διανύουμε είναι ένα από τα πλέον ενδιαφέροντα των
τελευταίων χρόνων. Τουλάχιστον σε θεματολογία και εξελίξεις σε όλους τους
τομείς της δημόσιας ζωής του τόπου.

Πέρα από το μείζον θέμα των ημερών, την τρομοκρατία, ξεχωρίζουμε και ένα
λιγότερο αβανταδόρικο, για πολλούς, όπως οι αθλητικές επιτυχίες, που δυστυχώς
έχουν περάσει σε δεύτερη μοίρα λόγω της σημασίας άλλων και της προτεραιότητας
που δίνεται από τα ΜΜΕ.

Δεν μπορούμε όμως να μη σταθούμε, έτσι για ν’ αλλάξουμε λίγο το κλίμα, σε
γεγονότα που έκαναν τους Έλληνες υπερήφανους. Πρόκειται για διακρίσεις και
επιτυχίες Ελληνίδων και Ελλήνων πρωταθλητών, που διέπρεψαν σε διεθνείς
αναμετρήσεις, κέρδισαν μετάλλια και ακούστηκε ο εθνικός μας ύμνος με τη σημαία
μας ψηλά στον ιστό.

Διακρίσεις στη γυμναστική, το μπιτς βόλεϊ, το βόλεϊ νέων και ελπίδων, την
κολύμβηση, το τένις, την συγχρονισμένη κολύμβηση, την ιστιοπλοΐα, τον στίβο.

Οι πιο πάνω διακρίσεις δείχνουν την ανάγκη, στα χρόνια που απομένουν μέχρι το
2004, να υποστηριχθούν και τα άλλα αθλήματα, εκτός της άρσης βαρών, του
κλασικού αθλητισμού και του μπάσκετ, που έχουν σήμερα συγκεντρώσει τους
προβολείς στην ήδη αναγνωρισμένη λάμψη τους.

Τα σπορ στους Ολυμπιακούς Αγώνες είναι είκοσι οκτώ. Τα στάδια και οι αθλητικές
εγκαταστάσεις όπου θα διεξαχθούν οι Ολυμπιακοί της Αθήνας είναι μεγάλης
χωρητικότητας και για να γεμίζουν – όπως μας υπενθυμίζουν σε κάθε περίπτωση
εκπρόσωποι της ΔΟΕ και των διεθνών ομοσπονδιών – έχουν ανάγκη ελληνικών
επιτυχιών.

Θυμόμαστε, σε άλλους Ολυμπιακούς Αγώνες, χώρες με ελάχιστη αναφορά συμμετοχής,
ρεκόρ και επιδόσεων των αθλητών τους, στη διάρκεια των Αγώνων, πάντοτε
κατακτούσαν μετάλλια και μάλιστα πολλαπλάσια σε αριθμό άλλων συμμετοχών τους.

Οι επιδόσεις και οι επιτυχίες των αθλητών μας, σε όλα τα σπορ, που για πολλούς
θεωρούνται «άνευ σημασίας», άρα παραγκωνίζονται και αγνοούνται, έρχονται τώρα
να αναθεωρήσουν την αντίληψη που κυριαρχεί στο χώρο.

Για να πάμε στους Ολυμπιακούς Αγώνες με άξιους εκπροσώπους, αθλητές και
αθλήτριες, για να διεκδικήσουμε μετάλλια και να ακούσουμε τον εθνικό μας ύμνο,
κυρίως όμως για να είναι γεμάτα τα στάδια στη διάρκεια των Ολυμπιακών του
2004, είναι ανάγκη η προσπάθεια να είναι πολλαπλή. Και πολυμέτωπη.

Καιρός δεν είναι να γίνουν όλα, και ακόμα περισσότερα, πράξη, με την ανάδειξη
του αθλητισμού που σήμερα ακούγεται σε… «Σι-Μινόρε»;