Λήστεψα για να εκδώσω βιβλίο

Ο Θεολόγος Ψαραδέλλης προσάγεται σιδηροδέσμιος και με αλεξίσφαιρο γιλέκο στον εισαγγελέα για να του απαγγείλει κατηγορίες και εν συνεχεία στον ανακριτή για να απολογηθεί

Απολογούμενος στον ανακριτή ο Θεολόγος Ψαραδέλλης υποστήριξε τα ακόλουθα:

ΕΡΩΤΗΣΗ: Κατηγορήθηκες άλλη φορά και για ποια αιτία;

ΑΠΟΚΡΙΣΗ: Έχω κατηγορηθεί και δικαστεί πολλές φορές για τα πολιτικά μου
φρονήματα.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Κατηγορείσαι ήδη για τις πράξεις που σου γνωστοποιήθηκαν
ανωτέρω. Τι απολογείσαι;

ΑΠΟΚΡΙΣΗ: Από την ηλικία του 1 έτους διαμένω στην περιοχή των Αθηνών
και συγκεκριμένα στις περιοχές Ψυχικού, Χαλανδρίου και Χολαργού. Από νεαρή
ηλικία πολιτικοποιήθηκα και σε ηλικία 20 ετών εντάχθηκα στους «ΛΑΜΠΡΑΚΗΔΕΣ».
Μάλιστα την περίοδο 1965-1967 υπήρξα γραμματέας της Τ. Ο. Χαλανδρίου. Την
περίοδο της δικτατορίας και συγκεκριμένα 1967-1968 ανέπτυξα έντονη
αντιδικτατορική δράση. Για το λόγο αυτό συνελήφθηκα και φυλακίσθηκα με ποινή
13 1/2 ετών και μετά από 3 1/2 χρόνια αποφυλακίσθηκα για λόγους υγείας το έτος
1972. Στη συνέχεια διά μέσου Γιουγκοσλαβίας – Ιταλίας – Άλπεων βρέθηκα στη
Γαλλία όπου με παρέλαβαν Γάλλοι σύντροφοι και με οδήγησαν στο Παρίσι. Εκεί
ζήτησα και μου δόθηκε πολιτικό άσυλο. Εργαζόμουν ως τυπογράφος παρ’ ότι η
εργασία μου ήταν μηχανικός υφαντουργός.

Στο Παρίσι

Στο Παρίσι γνώρισα πολλούς αντιστασιακούς επώνυμους και μη καθώς και τη σύζυγό
μου Νάντια, την οποία παντρεύτηκα εκεί.

Το έτος 1974 επέστρεψα στην Ελλάδα και προσπαθούσα να ενώσω τις διασπασμένες
τροτσκιστικές οργανώσεις πράγμα που έγινε, αλλά στην πορεία ξαναδιασπάστηκαν.
Μετά τη διάσπαση εγώ παρέμεινα ως ενεργό μέλος της ΟΚΔΕ (Οργάνωση Κομμουνιστών
Διεθνιστών Ελλάδος – 4η Διεθνής). Λόγω προβλημάτων υγείας το έτος 1978
συνταξιοδοτήθηκα από το ΙΚΑ. Μετά τη συνταξιοδότησή μου υπήρχε χρόνος και
ασχολιόμουν περισσότερο με την οργάνωση και συγκεκριμένα στην έκδοση εντύπων
συνδικαλιστικών οργάνων κυρίως των αριστερών οργανώσεων.

Ο «Γιαννάκης»

Το έτος 1986 ως ενεργό μέλος της ΟΚΔΕ και ευρισκόμενος στα γραφεία της στην
περιοχή του Κεραμεικού ήρθε στα γραφεία ο γνωστός σε μένα «ΓΙΑΝΝΑΚΗΣ», του
οποίου το επίθετο δεν θυμάμαι, που ανήκε στην οργάνωση «ΤΣΙΡΩΝΗ» και αφού
βγήκαμε έξω από τα γραφεία, μου ζήτησε να τον βοηθήσω να μαζέψουμε χρήματα για
το κίνημα απαλλοτριώνοντας χρήματα από κάποια τράπεζα. Δέχτηκα και μετά από
λίγες μέρες που έγινε η επιλογή της Τράπεζας με πήρε και μου υπέδειξε την
τράπεζα και τι δουλειά θα κάνω. Η τράπεζα που μου υπέδειξε ήταν ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ
ΕΛΛΑΔΟΣ που βρίσκεται στην οδό Ι. Δροσοπούλου στη συμβολή με τη Λ. Γαλατσίου.
Η συμμετοχή μου θα ήταν να κρατάω «τσίλιες» έξω από την Τράπεζα δίπλα από ένα
κάδο ή κάτι τέτοιο που υπήρχε εκεί, για να κάνω σινιάλο αν έρχεται κάποιος
πελάτης και να τον σπρώξω μέσα. Επίσης μου είπε ότι εκτός από εμάς τούς δύο θα
είναι και άλλα δύο άτομα. Τον ρώτησα αν τους ξέρω μού απάντησε αρνητικά και
του είπα να τους πεις ότι με λένε «Φώτη» μην πεις το πραγματικό μου όνομα.
Πράγμα που και έγινε.

Μεταμφίεση

Μετά από περίπου μία εβδομάδα συναντήθηκα με τον Γιαννάκη σε πάρκο που
βρίσκεται επί της Λ. Γαλατσίου κοντά στην Τράπεζα όπου εκεί γνώρισα και είδα
για πρώτη φορά και τα άλλα δύο άτομα. Εγώ στο σημείο πήγα με τα πόδια αφού
νωρίτερα είχα αφήσει ένα μηχανάκι τύπου παπάκι χρώματος πράσινου, δεν θυμάμαι
αριθμό κυκλοφορίας, λίγο πιο πάνω στην οδό Πρωτοπαπαδάκη στο Πανόραμα
Γαλατσίου. Στο τριγωνικό πάρκο που συναντηθήκαμε, ο Γιαννάκης είχει έρθει με
ένα κλειστό φορτηγάκι χρώματος πορτοκαλί ξεθωριασμένο ενώ και τα άλλα δύο
άτομα ήρθαν πεζοί.

Εκεί μου τους σύστησε προφανώς με ψευδώνυμα τα οποία τώρα δεν θυμάμαι το μόνο
που θυμάμαι ότι ήταν νεώτεροί μου ηλικίας 30-35 ετών, μετρίου αναστήματος,
Έλληνες χωρίς να μπορώ να δώσω άλλα τους χαρακτηριστικά επειδή έχουν περάσει
15 χρόνια περίπου. Μπαίναμε ένας – ένας μέσα στο φορτηγάκι και
μεταμφιεζόμασταν βάζοντας περούκες και μουστάκια. Εγώ φόρεσα μόνο ένα
μουστάκι. Στη συνέχεια από μια τσάντα που είχε φέρει ο ένας από τους δύο
άγνωστους σε μένα πήραμε από ένα πιστόλι ο καθένας. Επίσης είχαν μαζί ένα
κουτί από γλυκά άδειο, το οποίο θα τοποθετούσαν σε κάποιο σημείο της τράπεζας
κοντά στην πόρτα, προς εκφοβισμό φεύγοντας και λέγοντας ότι μέσα υπάρχει βόμβα
ώστε να μην τους ακολουθήσει κανείς όπως και έγινε. Στη συνέχεια πήγαμε στην
τράπεζα περί την 09: 00 ώρα και πραγματοποιήσαμε τη ληστεία όπως αυτή είχε
προγραμματισθεί με τη μόνη διαφορά, ότι ενώ βρισκόμουν εξωτερικά κοντά στην
πόρτα άκουσα μία γυναίκα να φωνάζει ότι είναι έγκυος.

Έτρεξα μέσα, διαπίστωσα ότι ήταν όντως έγκυος υπάλληλος της τράπεζας και πριν
λιποθυμήσει την κράτησα και την οδήγησα σε ασφαλές σημείο.

Μαύρα πιστόλια

Μετά το πέρας της ληστείας η οποία διήρκεσε τρία λεπτά της ώρας αποχωρήσαμε
βιαστικά και αφού μπήκαμε στο κλειστό φορτηγάκι με οδηγό τον Γιάννη φύγαμε
προς την πλευρά των Τουρκοβουνίων. Στη διάρκεια της διαδρομής βγάλαμε τις
μεταμφιέσεις και βάλαμε τα όπλα μέσα στην τσάντα απ’ όπου τα είχαμε πάρει. Τα
όπλα που κρατούσαμε όλοι ήταν μαύρα πιστόλια δεν γνωρίζω μάρκα και διαμέτρημα
αυτών. Στη διαδρομή και εκεί που είχα αφήσει το μηχανάκι μου στο ύψος Πανόραμα
Γαλατσίου, κατέβηκα πρώτος από το φορτηγάκι, ενώ οι άλλοι τρείς συνέχισαν
χωρίς να γνωρίζω τι έγινε.

Η ευγλενεια με την έγκυο

Την επόμενη έμαθα από εφημερίδες το ποσό που είχαμε αφαιρέσει καθώς και τα
σχόλια για την ευγενή χειρονομία που είχα κάνει στην έγκυο υπάλληλο. Το ποσό
που αναγράφετο στις εφημερίδες ήταν γύρω στα τέσσερα εκατομμύρια δρχ. Μετά από
μία βδομάδα περίπου συναντήθηκα με τον Γιαννάκη στην πλατεία Εξαρχείων και τον
ρώτησα τι έγινε και πού είναι τα λεφτά για να κάνουμε τις εκδόσεις που ήθελα
για κάποια έντυπα. Μου απάντησε ότι τα χρήματα ήταν λίγα και πήγαν για άλλες
ανάγκες. Στη συνέχεια του είπα μάς πιάσανε κορόϊδο και τέρμα ώς εδώ μη μου
ξαναπείς για άλλη τέτοια δουλειά.

Ο σκοπός που συμμετείχα ήταν ότι μου έλεγαν ότι τα χρήματα θα ήταν δεκαπέντε
και πάνω εκατομμύρια και ότι θα έπαιρνα από αυτά πεντακόσιες περίπου χιλιάδες
δρχ. που χρειαζόμουν για να εκδώσω κάποιο βιβλίο σε νέα έκδοση και
συγκεκριμένα το βιβλίο Σοσιαλιστική Δημοκρατική Επανάσταση στην Ελλάδα, του
Πουλιόπουλου Παντελή.

Ιδεολογική συμμετοχή

Με την συμμετοχή μου στην ληστεία που έγινε στην Τράπεζα στα Πατήσια, δεν
θεωρώ τον εαυτό μου ότι συμμετείχε σταν μέλος μιας εγκληματικής οργάνωσης όπως
η 17Ν, αφού είμαι αντίθετος στη συμμετοχή μου σε μία οργάνωση που δολοφονεί,
θα συμμετείχα όμως σε οποιαδήποτε νόμιμη οργάνωση η οποία για την έκδοση
προπαγανδιστικού της υλικού θα χρειαζόταν χρήματα έστω και αν αυτά προέρχονται
από έκνομες ενέργειες.

Από την ημέρα της ληστείας και μέχρι σήμερα, εκτός από τον Γιαννάκη που είδα
ένα διάστημα μετά από αυτήν, τα άλλα δύο άτομα ουδέποτε έχω συναντήσει μέχρι
σήμερα. Θέλω να ξανατονίσω ότι η συμμετοχή μου ήταν καθαρά ιδεολογική και γι’
αυτό μετέπειτα διαφωνήσαμε. Επίσης μέχρι σήμερα από την οργάνωση της ΟΚΔΕ που
ανήκα ως ενεργό μέλος κανένα άλλο μέλος της δεν γνωρίζει για την πράξη μου
αυτή. Άλλο τίποτα δεν έχω να προσθέσω και υπογράφω. Προς πίστωση συντάχθηκε η
παρούσα έκθεση η οποία αφού αναγνώσθηκε και βεβαιώθηκε υπογράφεται ως κατωτέρω.