ΑΝΑΛΩΣΙΜΑ Τα ατομικά Spa

Δυο τρεις μέρες στο προσωπικό μας Spa χρειάζονται οπωσδήποτε πριν αρχίσουμε να
εμφανιζόμαστε στις παραλίες. Ή και ενδιαμέσως, δεν πειράζει. Κάπου πρέπει να
υπάρχει και για μας ένα Spa. Μπορεί να μην το λένε έτσι, γιατί αυτή τη λέξη
τώρα τη μάθαμε, ότι σημαίνει ιαματικά λουτρά και κέντρα χαλάρωσης. Κάπου
υπάρχει κι αυτό, όπως κάπου υπάρχει η αγάπη μου. Ίσως το Spa να είναι ένα
Spitaki απλώς, σε κάποια κοντινή εξοχούλα. Ίσως να είναι ακόμα κι ένα
διαμέρισμα στην Αθήνα. Αλλά να είναι εκεί κάποια μανούλα ή μπαμπάς. Γιαγιά,
παππούς ή θεία. Φίλοι μεγάλοι και γενναιόδωροι. Που χαμογελούν αυθορμήτως,
διότι στ’ αλήθεια χαίρονται που μας βλέπουν. Μαγειρεύουν μεσογειακά, διότι
πάντα έτσι μαγείρευαν. Έμειναν πιστοί στα φρέσκα φασολάκια με λίγο λάδι και
ντομάτα εποχής, ακόμα κι όταν τα λίπη περνούσαν με σημαίες αναπεπταμένες.
Αυτοί που θα διακρίνουν στο μέτωπό μας τον ιδρώτα και στα μάτια μας τους
μαύρους κύκλους, και θα πουν, έλα, ξεκουράσου, πάρε έναν υπνάκο εδώ στο
ντιβάνι. Και ως διά μαγείας θα έρθει ο ύπνος που δεν έρχεται όταν τον
γυρεύουμε στα σκοτάδια της ενήλικης αυτάρκειάς μας. Θα επέλθει η χαλάρωση μόνο
με τη διαβεβαίωση ότι αποκλείεται να σ’ αφήσουν να πλύνεις τα πιάτα, διότι γι’
αυτούς είσαι παιδί και θα παραμείνεις. Αλλά ακόμα κι αν τα πλύνεις τελικά, δεν
έχει σημασία. Η χαλάρωση επιτυγχάνεται ούτως ή άλλως. Οι γνωστές και σταθερές
αναφορές ανανεώνουν το δέρμα, ξανανιώνουν τα κύτταρα εκ των έσω. Έχουν
ιαματικές ιδιότητες έστω και χωρίς νερά που ξεπηδούν από τη γη. Φτάνει να
θυμηθεί κανείς τη σωστή χρήση.