Όταν ήταν μαθητής πέρασε από την ΠΑΜΚ

![]() |
![]() |
|
Ο Δημήτρης Κουφοντίνας σε φωτογραφία του 1975. Ως μαθητής τότε υπήρξε μέλος |
Τι έκανε όταν ήταν μαθητής ο Δημήτρης Κουφοντίνας; Το θέμα πήρε διαστάσεις
χθες όταν αποκαλύφθηκε ότι για μία μικρή περίοδο στην Στ’ Γυμνασίου, αμέσως
μετά τη μεταπολίτευση, υπήρξε μέλος της Πανελλήνιας Αγωνιστικής Μαθητικής
Κίνησης (ΠΑΜΚ), που αποτελούσε τη μαθητική οργάνωση της Νεολαίας ΠΑΣΟΚ.
Στο γεγονός αυτό αναφέρεται η χθεσινή ανακοίνωση της Τοπικής Οργάνωσης του
ΠΑΣΟΚ Γκύζη, με την οποία διευκρινίζεται ότι ο Δ. Κουφοντίνας «το 1976-1977 ως
μαθητής είχε δραστηριότητα στον μαθητικό χώρο με αναφορά και δράση στη
μαθητική παράταξη ΠΑΜΚ από την οποία παραιτήθηκε το 1977». Στην ίδια
ανακοίνωση σημειώνεται ωστόσο ότι από το 1977 «δεν υπήρξε οποιαδήποτε επαφή
του Δ. Κουφοντίνα με την ΠΑΜΚ και πως ο ίδιος δεν είχε ουδεμία σχέση στη
συνέχεια με τη φοιτητική παράταξη ΠΑΣΠ και την Τοπική Οργάνωση Γκύζη».
Όπως χιλιάδες νέοι
Απαντώντας σε σχετική ερώτηση, ο υπουργός Τύπου κ. Χρήστος Πρωτόπαπας δήλωσε
ότι, σύμφωνα με τα στοιχεία που διαθέτει, προκύπτει ότι ο 44χρονος
καταζητούμενος ως μέλος της 17 Νοέμβρη έκανε ένα πέρασμα, όπως χιλιάδες νέοι
εκείνης της εποχής, από τη μαθητική οργάνωση του ΠΑΣΟΚ.
Ο Δ. Κουφοντίνας εισχώρησε στη μαθητική οργάνωση του ΠΑΣΟΚ γύρω στα τέλη του
1974 όταν ένα μεγάλο τμήμα της αντιδικτατορικής οργάνωσης Μαχητής πήρε την
απόφαση να συνεργαστεί με το ΠΑΣΟΚ, ενώ το υπόλοιπο κομμάτι δημιούργησε την
Κομμουνιστική Οργάνωση Μαχητής, η οποία στη συνέχεια δραστηριοποιήθηκε στην
εξωκοινοβουλευτική Αριστερά.
Αυτή η κίνηση αποτελούσε μέρος της γενικότερης πολιτικής των τροτσκιστών για
εισοδισμό σε σοσιαλδημοκρατικά και σοσιαλιστικά κοινοβουλευτικά κόμματα της
εποχής με τη λογική, που είχαν, ότι ο κοινοβουλευτισμός είναι το μέσον για τη
λαϊκή επανάσταση των μαζών.
Από την αρχή τα στελέχη αυτά επεδίωξαν να καταλάβουν επιτελικές θέσεις στην
υπό διαμόρφωση οργανωτική δομή του ΠΑΣΟΚ και αναφέρεται ότι ένα στέλεχος από
τους λεγόμενους τότε εισοδιστές, ο Νίκος Βουλγαράκης ανέλαβε για μερικούς
μήνες το 1976 γραμματέας της Νεολαίας ΠΑΣΟΚ.
Ο ίδιος διέθετε τη σχετική οργανωτική εμπειρία καθώς υπήρξε στέλεχος του
αντιδικτατορικού Μαχητή και ήταν από τους πρωτεργάτες της διάσπασης της
οργάνωσης μετά τη μεταπολίτευση.
Απομονώθηκαν
Λέγεται ότι ο Ν. Βουλγαράκης ήταν αυτός που προώθησε στη θέση του υπεύθυνου
Μαθητικού τον Δημήτρη Κουφοντίνα. Τα στελέχη αυτά όμως των εισοδιστών γρήγορα
απομονώθηκαν λόγω των ακραίων πολιτικών θέσεων που πρέσβευαν και ως μέσο
χρησιμοποιήθηκε από την τότε ηγεσία του ΠΑΣΟΚ η αδρανοποίηση της Νεολαίας και
η ενδυνάμωση των οργανώσεων της ΠΑΣΠ στα Πανεπιστήμια.
Η αδρανοποίηση αυτή όμως ήταν ένα μόνο στοιχείο στην πορεία του ΠΑΣΟΚ για τη
διαμόρφωση της ιδεολογικοπολιτικής του ταυτότητας. Συνοδεύτηκε την ίδια
περίοδο από διαγραφές κορυφαίων στελεχών του ΠΑΣΟΚ εκείνης της περιόδου (Ν.
Λιβιεράτος, Γ. Τσεκούρας κ.ά.). Το αποτέλεσμα ήταν τα στελέχη τής Κ.Ο. Μαχητής
– και μαζί τους βεβαίως οι Ν. Βουλγαράκης και Δ. Κουφοντίνας – να αποχωρήσουν
ομαδικά από το ΠΑΣΟΚ, περί τα τέλη του 1976, καταγγέλλοντας την ηγετική ομάδα
και τον Ανδρέα Παπανδρέου για δεξιές αποκλίσεις.
Διαψεύδουν
Πάντως τα στελέχη του αντιδικτατορικού Μαχητή και μετέπειτα της Κ.Ο. Μαχητής
διαψεύδουν κατηγορηματικά ότι ο 44χρονος μελισσοκόμος είχε την οποιαδήποτε
σχέση με την οργάνωσή τους.
«Ουδέποτε ο Κουφοντίνας υπήρξε μέλος μας» λέει στα «ΝΕΑ» ο Τάσος Κατιντσάρος
από τα ηγετικά στελέχη του Μαχητή και σήμερα μέλος της Πολιτικής Επιτροπής του
ΝΑΡ.
Σε ό,τι αφορά «τις διαδόσεις των ημερών», όπως λένε, τις αποδίδουν «σε
κατασκευάσματα των διωκτικών αρχών, τα οποία στοχεύουν στην απομόνωση ενός
ολόκληρου πολιτικού χώρου που έχει τη δική του ξεχωριστή πορεία στη διεκδίκηση
των ατομικών και κοινωνικών δικαιωμάτων».
Κόντρα με τη 17Ν
Σχετικά δε με την «πιθανή σύνδεση της Κ.Ο. Μαχητής με τη 17Ν», τα πρώην
στελέχη της οργάνωσης υπενθυμίζουν ότι η κόντρα τους για την πολιτική πρακτική
με τη 17Ν είχε ξεκινήσει από τα μέσα της δεκαετίας του 1970, από τις στήλες
του περιοδικού «Προλετάριος Μαχητής» και με άρθρα που «διεχώριζαν πολιτικά την
ατομική τρομοκρατία από την τρομοκρατία των μαζών». Η αντιπαράθεση αυτή, όπως
λένε, συνεχίσθηκε και για πολλά χρόνια αργότερα, ακόμη και μέσα από τις στήλες
εφημερίδων καθημερινής κυκλοφορίας.















