27 χρόνια ζητούν απάντηση

Τι έσπρωξε τον Σάββα Ξηρό στα εκδοτήρια των εισιτηρίων της Φλάινγκ Ντόλφινς
τη νύχτα της 29ης Ιουνίου; Τι απέγινε το πόρισμα από το Συκούριο; Πώς ήξερε η
17Ν για τον ρόλο του Γουίλιαμ Νορντίν ή ακόμη παλαιότερα για τις αρμοδιότητες
του Ρίτσαρντ Γουέλς στην Ελλάδα; Γιατί οι προκηρύξεις των τελευταίων χρόνων
δείχνουν μία μεγάλη ένδεια εσωτερικών πληροφοριών σε πλήρη αντίθεση με τις παλαιότερες;

Η έρευνα του υπουργείου Δημόσιας Τάξης φέρνει στην επιφάνεια συνεχώς
περισσότερες λεπτομέρειες για τη δομή και τη δράση των τρομοκρατικών
οργανώσεων στη χώρα μας. Την ίδια στιγμή ωστόσο γεννά και καινούργια
ερωτηματικά. Όπως λέει ανώτατο στέλεχος της Αστυνομίας, «κολυμπάμε πλέον σε
έναν ωκεανό πληροφοριών και το μόνο σίγουρο σ’ αυτή τη φάση είναι ότι οι
απαντήσεις που παίρνουμε είναι πολύ λιγότερες από τα ερωτήματα που προκύπτουν»

ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΟ ΣΥΚΟΥΡΙΟΥ. Το πόρισμα της ΕΔΕ καταλόγιζε σημαντικότατες ευθύνες σε συγκεκριμένο αξιωματικό – θα μπορούσε μάλιστα να ισχυρισθεί εύλογα ο οποιοσδήποτε ότι στην ουσία «φωτογράφιζε» μία άμεση ή έμμεση σχέση στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων με την οργάνωση στην «απαλλοτρίωση» των ρουκετών

Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των διωκτικών αρχών, η 17Ν άρχισε να μετεξελίσσεται
από τη δεκαετία του ’80 (γύρω στο ’83 τοποθετούν τη μετάλλαξή της) σε μία
«συμμορία του εγκλήματος» με κύρια δραστηριότητα τις ληστείες. Μάλιστα τις
τελευταίες ημέρες αυξάνονται με ραγδαίο ρυθμό τα στοιχεία που συνδέουν μέλη
της 17Ν με αρκετές, μεγάλες ανεξιχνίαστες υποθέσεις, οι οποίες απέφεραν στο
ταμείο της οργάνωσης εκατοντάδες εκατομμύρια δραχμές. Η Αστυνομία ανοίγει
παλιούς φακέλους στην προσπάθεια σύνδεσής τους με τη 17Ν με βασικό γνώμονα τη
βιαιότητα και την περιφρόνηση για την ανθρώπινη ζωή που επεδείκνυαν οι
δράστες. Σύμφωνα με τα σενάρια της Αστυνομίας, η 17Ν είναι σήμερα μία οργάνωση
10-15 ατόμων τύπου Ξηρού με κύρια απασχόληση τις ληστείες, ακόμη και την
πιθανή εκτέλεση «συμβολαίων» α λα Μάφια. Τα πρώτα μέλη της οργάνωσης, οι
ιδρυτές και πρώτοι εκτελεστές, έχουν, σύμφωνα με την Αστυνομία, αποτραβηχθεί
από αυτήν ήδη από τις αρχές της δεκαετίας του ’90 αφήνοντας στη θέση τους τη
νέα γενιά απολίτικων τρομοκρατών τύπου Ξηρού. Τα στοιχεία που οδηγούν σ’ αυτή
την κατεύθυνση είναι αρκετά, αλλά δεν φτάνουν για να φωτίσουν τα νέα ερωτήματα
που δημιουργούνται: Πώς κατέληξε αυτή η «συμμορία ποινικών δολοφόνων» να είναι
κληρονόμοι των όπλων και των συμβόλων των πολιτικών δολοφόνων του παρελθόντος;
Ποια είναι η σχέση των ιδρυτών της 17Ν με τους σημερινούς συνεχιστές τους;

Γιατί μπορεί αυτή τη στιγμή η Αστυνομία να έχει εντοπίσει μία δράκα
τρομοκρατών-δολοφόνων του κοινού Ποινικού Δικαίου, ωστόσο αυτή η ολιγομελής
συμμορία Ξηρού δεν μπορεί να πείσει ότι είναι ολόκληρη η 17 Νοέμβρη – με 16
δολοφονίες από το 1983 και μετά, με δεκάδες βομβιστικές επιθέσεις και
επιθέσεις ρουκετών, με εισβολή στο Αστυνομικό Τμήμα του Βύρωνα και με κλοπή
όπλων από το Συκούριο και με αλλεπάλληλες ληστείες τραπεζών στο ενεργητικό
της.

Συνεργασία με τον ΕΛΑ. Τα ερωτηματικά γίνονται όλο και πιο δύσκολα να
απαντηθούν αν εστιάσουμε στο περίφημο θέμα της εσωτερικής πληροφόρησης της
17Ν. Μπορούσαν αραγε άνθρωποι τύπου Ξηρού, με μηδαμινή απ’ ό,τι τουλάχιστον
φαίνεται πρόσβαση σε πληροφορίες που έχουν σχέση με τις κινήσεις στελεχών των
μυστικών υπηρεσιών των ΗΠΑ, να γνωρίζουν απίθανες λεπτομέρειες, όπως εκείνες
που περιελήφθησαν στις προκηρύξεις της 17Ν μετά τις δολοφονίες του Τσάντες
(1983) και του Νορντίν (1988), που επίσης έγιναν μέσα στη δεκαετία του ’80.

Σ’ αυτό η Ελληνική Αστυνομία έχει πλέον τη δική της εκδοχή. Υποστηρίζουν – με
βάση και κάποιες μαρτυρίες – ότι στην πραγματικότητα η ολοφάνερα πλούσια
πληροφόρηση της 17Ν δεν ήταν δική της, αλλά του ΕΛΑ. Με βάση στοιχεία που έχει
στη διάθεσή της η ΕΛ.ΑΣ., η αρχική 17Ν, που θεωρείται σήμερα ως μία
ολιγομελέστατη οργάνωση σε αντίθεση με τον μαζικό ΕΛΑ της μεταπολίτευσης,
άρχισε από κάποια στιγμή και μετά (και πάντως μετά το ’80) να έχει σχέσεις
συνεργασίας με τον ΕΛΑ. Μία μαζική τρομοκρατική οργάνωση με περίπου 100 μέλη
και διεθνείς διασυνδέσεις. Έτσι εξηγούν τα στελέχη της ΕΛ.ΑΣ. την ευρύτητα και
την ακρίβεια των πληροφοριών της οργάνωσης.

Ωστόσο και αυτή η θεωρία δεν μπορεί να δώσει απαντήσεις σε όλα τα ερωτήματα.
Δεν απαντά παραδείγματος χάριν για το πώς είχε η κλειστή και ολιγομελής και
χωρίς διεθνείς διασυνδέσεις 17Ν του 1975 τις πληροφορίες για τον σταθμάρχη της
CIA Ρίτσαρντ Γουέλς, οι οποίες περιελήφθησαν στην πρώτη προκήρυξη της
οργάνωσης που δημοσιεύτηκε στη «Λιμπερασιόν» το 1976.

Μία απάντηση είναι ότι τα αρχικά μέλη της 17Ν – οι αριστεροί «παππούδες» της
οργάνωσης – είχαν δικές τους διασυνδέσεις με άλλες αριστερίστικες οργανώσεις
της εποχής που βρίσκονταν σε μεγάλη άνθηση τότε στην Ευρώπη και φυσικά με
απελευθερωτικά κινήματα που είχαν πρόσβαση σε ευαίσθητες πληροφορίες ανά τον
κόσμο.

Τι έγινε το πόρισμα για το Συκούριο;

Η επιχείρηση της κλοπής των ρουκετών από το στρατόπεδο του Συκουρίου στον Βόλο
τις παραμονές των Χριστουγέννων του ’89 έχει μείνει στην ιστορία ως ένα από τα
υποδείγματα δράσης τρομοκρατικών οργανώσεων, όχι μόνον στην Ελλάδα αλλά και σε
ευρωπαϊκό επίπεδο. Η ηγεσία των Ενόπλων Δυνάμεων είχε τότε διατάξει τη
διενέργεια Ένορκης Διοικητικής Εξέτασης, η οποία κατέληξε σε εκ πρώτης όψεως
εντυπωσιακά αποτελέσματα: Το πόρισμα της ΕΔΕ κατελόγιζε σημαντικότατες ευθύνες
σε συγκεκριμένο αξιωματικό ­ θα μπορούσε μάλιστα να ισχυρισθεί εύλογα ο
οποιοσδήποτε ότι στην ουσία «φωτογράφιζε» μία άμεση ή έμμεση σχέση στελεχών
των Ενόπλων Δυνάμεων με την οργάνωση. Γιατί εκείνο το πόρισμα δεν αξιοποιήθηκε
ποτέ; Γιατί οι στρατιωτικές αρχές δεν εξέδωσαν ποτέ μία ανακοίνωση σχετικά με
την περαιτέρω δικαστική διερεύνηση των ευθυνών που αναμφισβήτητα υπήρχαν για
την επιχείρηση του Συκουρίου;

Είναι χαρακτηριστικό ότι το πόρισμα γι’ αυτή την επιχείρηση-μυστήριο της 17Ν
εκδόθηκε επί των ημερών της κυβέρνησης Μητσοτάκη, η οποία είχε βάλει ως
απόλυτη προτεραιότητα της πολιτικής της την εξάρθρωση της 17Ν. Αν όμως, όπως
λένε οι παράγοντες του υπουργείου Δημόσιας Τάξης, η 17Ν έχει μετεξελιχθεί σε
οργάνωση… Ξηρών, με βάση ποιες διασυνδέσεις μπόρεσε να πραγματοποιήσει
εκείνη την επιχείρηση;

Η σχέση του αρχηγού με τη νέα γενιά μελών

Ένα μεγάλο ερωτηματικό που εξακολουθεί να παραμένει αναπάντητο είναι το θέμα
του αρχηγού της 17Ν. Από τα στοιχεία που έχουν προκύψει από τις έρευνες και
από τις «φιλικές ανακρίσεις» ανθρώπων του χώρου των πρώην αριστεριστών από τις
ελληνικές διωκτικές αρχές και τη Σκοτλαντ Γιαρντ, ο αρχηγός της οργάνωσης
είναι εδώ και χρόνια «εξαφανισμένος». Είναι εξηντάρης, έλκει την καταγωγή του
από τη Θεσσαλονίκη, έχει πάρει μέρος στον αντιδικτατορικό αγώνα και έχει ζήσει
την περίοδο της χούντας στο Παρίσι έχοντας πάντα στενή επαφή με τους
ακαδημαϊκούς κύκλους. Ο «εξαφανισμένος» αρχηγός, σύμφωνα με τα στοιχεία, είναι
ο συγγραφέας των προκηρύξεων της 17Ν και ο άνθρωπος που έπαιξε σημαντικό ρόλο
στη στρατολόγηση της νέας γενιάς στελεχών της οργάνωσης.

Τα ερωτήματα που ανακύπτουν είναι: Ποια είναι η σχέση του αρχηγού της
οργάνωσης με τα εναπομείναντα μέλη της και πώς μπορούν να στοιχειοθετηθούν
αποδείξεις για την καθοδήγηση της 17Ν τα τελευταία χρόνια; Κι αν η ΕΛ.ΑΣ. δεν
καταφέρει να συγκεντρώσει τις αποδείξεις που θα μπορούσαν να σταθούν σε ένα
δικαστήριο κατά του αρχηγού, πώς θα πεισθεί η ελληνική κοινή γνώμη ότι η
κυβέρνηση δεν προσπάθησε να καλύψει την ταυτότητά του;